In het tijdsbestek van een week las ik artikelen over Afghanistan, Noord-Korea, Tunesië, Rusland en zo kan ik nog even doorgaan. Landen waar je je leven niet zeker bent als je vrouw bent, een vluchteling bent, een ‘afwijkende’ mening hebt of lhbti’er bent.
En dan lees ik over Nederlanders die blijkbaar niks beters te doen hebben dan zich onder te dompelen in complottheorieën en in de stellige overtuiging zijn dat ze in ‘de Matrix’ of, erger nog, een heuse dictatuur leven. Zich autonoom of soeverein verklaren. Omdat ze wél de lusten maar niet de lasten willen dragen van onze maatschappij.
En ik m’n best maar doen mijn pubers bij te brengen dat we hier, doorgaans, onder een zeer gelukkig gesternte geboren zijn. Het buitengewoon góéd hebben. Lezen deze mensen wel eens een krant?
Caroline Paulides, Dongen
Van het artikel over burgers die er een autonome levensstijl op na houden, werd ik op z’n zachtst gezegd niet blij. Wat is dit? Een doorgeslagen ik-mentaliteit? Betrokkenen realiseren zich blijkbaar onvoldoende dat elke straat waar ze lopen, elke lantaarnpaal waardoor hun pad verlicht wordt, elke dokter of tandarts die hen ergens in hun leven heeft geholpen, en alle basiskennis die ze hebben opgedaan tijdens hun schoolcarrière is betaald vanuit belastingen.
Uitgaande van het idee dat je als werkende burgers samen de kosten draagt voor zaken die ertoe doen in onze maatschappij: onderwijs, zorg, veiligheid, cultuur en mobiliteit. En dat het logisch is dat iedereen z’n steentje bijdraagt.
Ben je het daar niet mee eens? Of vind je dat het allemaal veel eerlijker of anders verdeeld of georganiseerd moet worden? Prima! Daar heb je partijen, verkiezingen en een democratie voor die je deze dagen in mijn optiek (steeds meer) zou mogen koesteren.
Niet tevreden en lak hebben aan maatschappelijke afspraken? Trek dan de wijde wereld in, leef je daar uit met je autonome leven en bied plaats aan burgers die nu nog onvoldoende kansen hebben. Heel wat woningzoekenden zullen blij zijn met de vrijgekomen huizen.
Lidwien Daniels, Wageningen
Hoe inconsequent kun je zijn? Blijkbaar mag je als autonoom of soeverein geen belastingen en dergelijke aan de overheid betalen, maar geld van diezelfde overheid ontvangen is geen enkel probleem.
Als mensen ongenoegen voelen is het blijkbaar fijn om de overheid als schuldige aan te wijzen in plaats van de oorzaak én oplossing bij jezelf te zoeken.
Anne Bos, Franeker
In het artikel over autonomen wordt hun quasi-intellectuele rechtvaardiging om geen belasting te betalen ‘gedachtengoed’ genoemd. Dat is te veel eer. Ze nemen zelf namelijk hun eigen ‘gedachtengoed’ niet serieus: ze zeggen onafhankelijk te zijn van overheid en recht, willen geen belasting betalen, maar blijven gebruik maken van alle gemakken die de overheid van belastinggeld heeft geregeld.
Echt autonoom zijn betekent echter: van de waterleiding, het elektriciteitsnet, het riool en internet af. Dat is niet makkelijk, zoals de film Into the Wild laat zien. Zover gaat niemand, sterker nog: er wordt beloofd dat je als autonoom gewoon je AOW behoudt.
Een belangrijke tegenspraak in het ‘gedachtengoed’ van de autonomen is het gebruik van juridische taal en procedures. Het claimen van ‘rechten’ heeft alleen betekenis binnen een rechtssysteem, en een eigen rechtssysteem hebben ze niet. Ze procederen binnen het Nederlandse rechtssysteem als onderdeel van de hele sociale infrastructuur waarvan ze gebruikmaken voor zover het ze uitkomt.
Maar het is niet alleen een hilarisch kansloze positie, het is ook een melkkoe voor oplichters die ‘all-in autonomiepakketten’ verkopen en als zodanig een met lood gevulde reddingsboei voor mensen die wanhopig zijn omdat ze in de schulden zitten: die betalen voor hun eigen financiële ondergang.
Derk Venema, Wijchen
De Autonoom-Soevereinen, afgekort Aso’s. Dus eigenlijk niets nieuws, alleen de theorie is anders.
Myriam Lipovsky, Utrecht
Staatsverlaters misbruiken het woord autonomen en de krant moet daar niet aan meedoen. Een ware autonoom verwerpt misschien staatsregels, maar legt zichzelf wel degelijk beperkingen (leefregels) op. Anarchisten spreken bijvoorbeeld af geen burgers te doden of een soeverein streeft naar een ecologische footprint van nul. Deze staatsverlaters lopen over mijn medegefinancierde stoep en liften mee op door mij meebetaalde voedselketen et cetera. Ik heb een betere term: freeriders.
Hans Smit, Duiven
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden