Home

De tweede e-bike van Veloretti is een betere en vooral duurdere versie van zijn voorganger

Het (voorlopige) verscheiden van VanMoof betekent niet dat het type e-bike dat de gesneefde fietsenmaker ooit succesvol introduceerde verdwijnt. Er zijn tal van jonge fabrikanten die in de vraag ernaar voorzien, van klein en dichtbij (Mokumono, Cowboy) via iets groter en iets verder weg (Ampler) tot groot en ver weg (Tenways). En ook gevestigde merken hebben zo’n kek modelletje in het assortiment (Cortina, Gazelle).

De Volkskrantrubriek Blik test auto’s en fietsen, signaleert opvallende randzaken en doet daarvan elke twee weken verslag.

Maar misschien is de echte winnaar van de strijd in dit marktsegment wel het Amsterdamse merk met de Italiaanse naam, Veloretti. Waar menig nieuw bedrijf worstelt met financiering en logistiek, is het ruim tien jaar jonge Veloretti vorig jaar overgenomen door auto- én fietsgigant Pon. In alle rust kon zo worden gewerkt aan hun tweede e-fiets, die dit voorjaar op de markt kwam: de Ace Two (in doorstapmodel, zoals een damesfiets tegenwoordig heet, Ivy Two genaamd).

Veloretti, opgericht in 2012, is in 2022 overgenomen door Pon, een van de grootste familiebedrijven van Nederland en bekend als auto-importeur van merken als Volkswagen, Audi en Porsche. De laatste jaren is Pon bijzonder actief in de fietsbranche. Zo nam het eerder al deelbedrijf Swapfiets over en heeft het ook al de merken Gazelle, Cervélo, Kalkhoff en Urban Arrow in bezit.

Met recht zijn de namen Ace en Ivy gehandhaafd, want ze lijken in veel op hun voorganger. En in veel ook niet. Onveranderd is de strategie van Veloretti te werken met door anderen gemaakte onderdelen – remmen, motor, batterij, versnelling, aandrijving. Die kunnen in noodgeval dus ook door anderen, lees: de fietsenmaker, worden gerepareerd. Bovendien zijn de meeste onderdelen, zoals het beeldscherm en de bedieningsknoppen, eenvoudig te vervangen. ‘Dummyproof’, noemt Veloretti dat zelf.

Veranderd, al is het minimaal, is de vormgeving: de Ace Two is strakker, hoekiger, mooier dan zijn voorganger. Er is een fraai beeldscherm in het frame ingebouwd (in plaats van op het stuur gemonteerd) en naast het overdadige en goed zichtbare logolicht beschikt de fiets nu ook over een (ook al ingebouwde) ledkoplamp. Met de zichtbaarheid van achteren zit het dankzij een al even fors logolicht ook goed, tenzij de berijder een lange jas draagt; het licht bevindt zich namelijk onder het zadel. Extra licht op het achterspatbord zou voor de veiligheid geen luxe zijn.

Want veiligheid is voor Veloretti naar eigen zeggen een van de trefwoorden van deze nieuwe fiets. Zo heeft de Ace (of Ivy) Two via de eigen app een ‘paniekfunctieknop’. Houd je die even ingedrukt, dan krijgt een van tevoren ingesteld nummer een sms. Via gps is de positie van de fiets dan traceerbaar.

Ja, die app van Veloretti. Daaraan werd begin zomer, toen Blik de fiets testte, nog volop gewerkt. Dat is maar goed ook, want die werkte nog bepaald suboptimaal. Bij het vastpinnen van een bestemming in de navigatiefunctie crashte de app. En deed ze dat een keer niet, dan was de navigatiefunctie waardeloos. In theorie een prima systeem: de app geeft via bluetooth aanwijzingen door aan het beeldscherm op de fiets, die dat vertaalt in duidelijke aanwijzingen. Maar als die communicatie hapert, blijft er dus heel lang ‘na 70 m rechtsaf’ op het scherm staan. Blik bereikte met deze functionaliteit niet één keer de bestemming.

Andere merken laten misschien wel om die reden het beeldscherm achterwege en vervangen het door een houder om je smartphone op te bevestigen; dan hoeft er om te navigeren niets via bluetooth gecommuniceerd te worden. Volgens Veloretti draagt een smartphone op je fiets niet bij aan de veiligheid: hij zou er, als je bij een stoplicht staat te wachten, zomaar afgegrist kunnen worden. Het is een gedachte, en een mogelijkheid, maar het is Blik, die al jaren fietst met een smartphone op het stuur, nog nooit overkomen.

Afgezien van de app functioneerde verder alles goed op en in de uitermate prettig fietsende Ace Two. Hij is relatief zwaar, maar dat is onderweg meer een voor- dan een nadeel, en gelukkig is de forse accu (een riante 540 Wh) uitneembaar, zodat je om op te laden niet hoeft te sjouwen met 28 kilo op je schouder.

De traploze automatische versnelling van Enviolo is een verbeterde versie van wat er op de voorganger zat. Je kunt bovendien een vaste trapfrequentie kiezen, zodat je onder alle omstandigheden en bij elke snelheid hetzelfde aantal omwentelingen per minuut hebt (zodat het systeem in feite net zo functioneert als een handgeschakeld systeem). Tijdens het fietsen is dat eenvoudig aan te passen voor wie dat wil – en Blik wilde dat – dankzij twee van de vier functieknoppen op het stuur.

Die hebben als verder pluspunt dat alle bedrading ervan in het stuur en het frame zit, wat de fiets behalve dummyproof ook wat meer hufterproof maakt.

Al met al is de Ace (Ivy) Two toch vooral een verbeterde versie van de eerste. Die werd twee jaar geleden in de markt gezet met een introductieprijs van € 2.399 (kort daarna werd die prijs met 400 euro verhoogd). De Ace Two komt naar je toe voor 900 euro meer. Dat maakt die Two niet waar. Maar ja, Pon is niet voor niets behalve een van de grootste, ook een van de rijkste families van Nederland.

Gereden

Veloretti Ace (Ivy) Two

Prijs € 3.299

Gewicht 25 kg (+ 3 kg batterij)

Motor Bafang 250 W

Vermogen 65 Nm

Batterij 540 Wh

Versnelling Enviolo traploos, automatisch

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next