Met verbazing nemen we het nieuws tot ons: Ecuador is in vijf jaar afgegeleden tot een narcostaat waar presidentskandidaten op klaarlichte dag vermoord worden. Ook Nederland wordt geconfronteerd met drugscriminaliteit, zoals blijkt uit de liquidatie van Peter R. de Vries en het Marengo-proces. Tegelijkertijd kijkt niemand meer op wanneer in een festivalpubliek een lijn coke wordt gesnoven, of, in het geval van Goldband, zelfs op het podium. Partydrugs zijn in toenemende mate ‘normaal’ aan het worden.
Het lijkt alsof er een maatschappelijke dissociatie bestaat tussen de toename in drugsgeweld en de normalisatie van diezelfde drugs. Natuurlijk lijdt normalisatie tot een toename in gebruik en daarmee tot een grotere en lucratievere markt. Ook weet eigenlijk iedereen dat cocaïne uit Zuid-Amerika komt; verpakt tussen de bananen vinden we nauwelijks 10 tot 20 procent van wat in Rotterdam of Antwerpen binnenkomt. Dat het geweld in Ecuador daarom toeneemt, kan nauwelijks nog verbazing wekken.
Dat betekent niet dat daarmee drugsgebruik per se onethisch of slecht is. Ook het kenteren van de normalisatie lijkt me een onuitvoerbaar plan. Maar een groter bewustzijn lijkt wél nodig te zijn; niet alleen bij gebruikers, maar in de gehele samenleving. Willen we naar een geweldloze oplossing voor drugsgebruik, dan doen we er goed aan de lucratieve angel uit het criminele circuit te halen. Hiervoor moeten we door een maatschappelijke zure appel heen bijten en zoeken naar progressievere oplossingen dan een war on drugs. Denk bijvoorbeeld aan regulatie of decriminalisatie, en voorlichting over gebruik. Voor deze moedige inspanning ligt de hoofdrol bij een progressieve overheid en internationale samenwerking.
Het is onvermijdelijk dat mensen drugs blijven gebruiken. Laten we niet wegkijken van dit gebruik, maar samen op zoek gaan naar oplossingen die ook voor landen als Ecuador veiligheid en stabiliteit kunnen brengen. We moeten de kwestie van drugsgebruik op een brede, verantwoorde manier benaderen.
Krijn Reijnders, Nijmegen
In het hoofdredactioneel commentaar op de moord van de presidentskandidaat in Ecuador slaat de Volkskrant de plank mis. Het gaat allemaal om cocaïne. Alleen met een gezamenlijke internationale krachtsinspanning kan de toevoer nog gestopt worden, zo claimt de krant. Denkt de Volkskrant echt dat de war on drugs, die al decennia voortwoekert, miljarden kost, duizenden doden veroorzaakt en hele economieën kapot maakt, gewonnen kan worden?
Het enige reële alternatief is alle drugs, zacht en hard, te legaliseren. Dan komen we aan bij de tweede uitglijder. Volgens het commentaar moet de argeloze consument wellicht op zijn (mede)verantwoordelijkheid gewezen worden. Wat is het probleem? Er zijn miljoenen mensen die allerlei soorten drugs gebruiken, overal ter wereld. Lopen die allemaal stoned rond? Nee. Uiteraard zijn er misstanden en verslavingsproblemen, maar die zijn er met alcohol veel meer.
Waarom tettert de Volkskrant lustig mee in het koor van degenen die denken dat we drugs kunnen dan wel moeten uitbannen. Angsthazerij? Kom op redacteuren, toon dat jullie flinke tegendraadse meisjes en jongens zijn en vertel de hele waarheid: de war on drugs kán niet gewonnen worden, dus moet de weg van volstrekte legalisering ingeslagen worden – hoe moeilijk dat ook al zijn. Maar dat was het eindigen van de drooglegging in de Verenigde Staten ook.
In de tussentijd is het geen gek idee om het briljante advies over te nemen van Aloys Oostrik die afgelopen zaterdag schreef dat de in beslag genomen cocaïne niet vernietigd moet worden, maar gecontroleerd verkocht. Daarmee kunnen we een flinke financiële injectie geven aan zorg en onderwijs. Creatief denken helpt ons om aan de wurggreep van de drugsmaffia’s te ontsnappen.
Joost Smiers, Amsterdam
Vorige week werd de Ecuadoriaanse presidentskandidaat Fernando Villavicencio in de hoofdstad Quito vermoord door een drugskartel. Het besef moet indalen dat een hoge prijs wordt betaald voor de consumptie van cocaïne hier. Cocaïnegebruikers realiseren zich niet dat elk lijntje hier dramatische gevolgen heeft. ‘Zij (de VS) de drugs, wij (Mexico) de doden’, gold dertig jaar geleden al. Nu is de situatie alleen maar erger geworden. Het drugsgeweld en de macht van de kartels is verder uitgebreid; de door hen gecreëerde constante onveiligheid en wetteloosheid hebben de pijlers onder de samenlevingen daar geërodeerd.
‘Zij de drugs’ geldt nu ook voor Europa. Kwalijk is dat de medeplichtigheid van cocaïnegebruikers aan de moorden in Latijns-Amerika nauwelijks wordt benoemd. Zonder de westerse cocaïnemarkt zou zo’n geweldsspiraal als we nu meemaken nooit zijn ontstaan. Beelden uit Quito van gewapende kartelbandieten laten zien dat wie hun ook maar een strobreed in de weg legt, wordt vermoord.
Dit vraagt om mondiale actie. Niet alleen gericht op cocaïneproductie en -transport, maar ook op de consumptie ervan in het Westen. Centraal dient te staan dat cocaïnegebruik hier leidt tot moord daar en dat de gebruiker hieraan medeplichtig is.
René Vleugels, Maastricht
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden