Bibi Dumon Tak is geen schrijver die het moet hebben van haar fantasie. In plaats van dingen verzinnen houdt ze het liever bij dingen die al bestaan. In eerste instantie met onderwerpen die dicht bij haar staan, zoals patat, motors en koeien. Later met onderwerpen als jeugdgevangenissen, jagers en de dood van haar zus. Altijd op zoek naar het waarom, altijd zélf op pad. Dat moet, want anders kan ze niet schrijven.
Het klinkt calculerend, maar toch is het in het hoofd van Dumon Tak ook vaak chaos. Geen wonder dat haar Zomergasten-uitzending vooral in de eerste helft prettig chaotische vormen aanneemt, tot een potje armworstelen met Theo Maassen aan toe. Nee, moeizaam zou deze Zomergasten in ieder geval níét worden. Daarvoor bleek Dumon Tak al snel te onbevangen en ontwapenend.
Waar het bij de eerste drie Zomergasten van dit seizoen meermaals een probleem was om de oester te openen, deed Dumon Tak dat bijna eigenhandig. Het is júíst cruciaal om te praten over alles, wilde ze maar aangeven. Dat liet ze onder meer zien met een fragment uit de onvolprezen serie Klassen, waarin een ex-crimineel op openhartige wijze in gesprek gaat met basisschoolleerlingen. Door zijn radicale eerlijkheid durven de kinderen uiteindelijk ook allemaal open te zijn over hun problemen.
Dumon Tak toonde zich ook een perfect pleitbezorger voor meer empathie voor mens en dier, zeker in een wereld waarin dat woord steeds vaker verboden lijkt. Ze zag het bij haar research voor een boek over jongerengevangenissen onder meer bij jeugddelinquenten, die door hun omgeving en het systeem nooit meer een ‘krulletje’ kunnen worden en altijd een ‘kruisje’ zullen blijven. Ze ziet het ook dagelijks vanuit haar eigen keukenraam, als hazen en ganzen worden doodgeschoten door jagers die de emoties en gevoelens van dieren blijven negeren.
Het emotionele venijn zat hem in de staart. Dumon Tak sprak daarin uitvoerig over de dood van haar zus en het daaropvolgende drama met haar ex-man. Van hem mocht Dumon Tak de kinderen van haar zus niet meer zien. Haar woede uitte ze uiteindelijk door te schrijven, maar de wond is nog altijd niet geheeld.
Dumon Tak bleef die emoties ook in Zomergasten voortdurend bespreekbaar maken, wat resulteerde in een van de meest oprechte en prettige tv-gesprekken in tijden, waarin emoties kwamen en gingen, en waarin het soms ook gewoon stil mocht zijn. Aan het eind van de uitzending:
Maassen: ‘Ik wil deze mooie avond niet verpesten met wat ik nog ga zeggen.’
Dumon Tak: ‘Zeg dan gewoon niets.’
Dumon Tak en Maassen praatten daarna toch nog even door, maar de boodschap was toen allang duidelijk. Of het nu de woorden waren of de stilte: ze mochten er in deze schitterende Zomergasten-uitzending allebei zijn.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden