Op deze dinsdagochtend hebben de baasjes van Koekie haar naar Hondenopvang Haarlemmermeer gebracht. Tegen een tarief van 35 euro per dag en nacht blijft ze er voor vier weken, terwijl het gezin naar Indonesië gaat. Vier weken is best lang. Gaat Koekie hen niet missen?
‘Nee hoor’, zegt pensioneigenaar Anniek Winters (37). ‘Een hond kan niet terug- en niet vooruitkijken. Een hond leeft in het nu. Als de hond zich nu fijn voelt, zal die zich ook goed gedragen. Pas als de hond zijn baasje ziet, denkt hij weer aan het baasje en wordt hij enthousiast.’
Over de auteur
Haro Kraak is verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over cultureel-maatschappelijke onderwerpen.
Op het terrein van Anniek Winters, dat vlak naast de Polderbaan van Schiphol ligt, leven tussen de tachtig en de honderd honden in een grote, wisselende roedel: een bonte mix van labradors, herders, terriërs, teckels, labradoedels, van-alles-wat-hondjes en een grote, glanzende, zwarte newfoundlander. Een deel zit in de dagopvang, een stuk of vijftig blijven ook slapen – daarvan zijn de baasjes op vakantie.
Hondeneigenaren die last minute met vakantie willen hebben een probleem: alle pensions zijn maanden van tevoren volgeboekt. Sinds de pandemie zijn er zo’n 80 duizend huisdieren bijgekomen in Nederland, veelal honden en katten. Volgens schattingen zijn er rond de 1,9 miljoen honden in totaal in Nederland. Tegelijkertijd zijn er tijdens de lockdowns pensions gesloten omdat toen niemand op vakantie ging. Het gevolg laat zich raden: topdrukte, wachtlijsten en wanhopige baasjes.
‘Het zijn vaak mensen die niet eerder een hond hebben gehad’, zegt Winters over de nieuwe corona-aanwas, ‘en die zich verkijken op wat er allemaal bij komt kijken. Het is ook heel moeilijk om in te schatten als je een hond neemt: hoe zien de volgende 10 of 15 jaar van mijn leven eruit? Misschien ga je scheiden, of krijg je een andere baan waardoor je niet meer thuis kunt werken.’
Volgens brancheorganisatie Dibevo was de helft van de tweehonderd aangesloten pensions al in februari volgeboekt voor de zomer. De organisatie raadt mensen aan om eerst de opvang te regelen en dan pas de eigen vakantie te boeken. Dat beaamt Winters. ‘Mensen boeken een jaar van tevoren al een plekje. Wij zitten altijd vol. Ook buiten de vakantie om.’
De roedel danst, dartelt en rent rond een grote zwemvijver. Sommige hondjes nemen enthousiast een duik of spelen met elkaar, een enkeling blijft alleen achter bij de banken en bedjes – die heeft niet zo’n zin in al die drukte. ‘Mango!’ roept begeleider Amanda. ‘Rustig.’ Ze kent alle honden bij naam en demonstreert dat meteen door achtereenvolgens Nono, Bono, Google en Benji bij zich te roepen.
Ondanks de drukte houden de honden zich redelijk kalm: ze springen en blaffen niet of nauwelijks. Soms klinkt er heel even gegrom, maar dat wordt snel de kop ingedrukt. Elke hond moet eerst een dag wennen om te kijken of die geschikt is voor de opvang. ‘Sommige honden vinden het hier niet leuk, zijn niet sociaal. Dan laten we die niet toe. Zo houden we het gezellig en wordt het geen chaos.’
De methode van Anniek Winters is gestoeld op kalm en duidelijk leiderschap. ‘Honden zijn van nature volgzame dieren die het liefst in een roedel leven’, zegt ze. ‘Als je duidelijk grenzen aangeeft en tijdig ingrijpt als er onrust in de groep ontstaat, net als een schooljuf eigenlijk, dan loopt het nooit uit de hand.’
In de loods waar de honden bij slecht weer verblijven hangt een grote poster met daarop een van haar belangrijkste lessen: ‘Het ligt niet aan de hond.’ Gedragsproblemen bij een hond komen bijna altijd voort uit een onderliggende oorzaak in de roedel, zegt ze: het gezin is niet in harmonie, het baasje is onrustig of er heerst anderszins spanning in de omgeving. ‘Honden zijn het product van hun baasje.’
Winters gelooft in duidelijke regels en kaders. ‘Niet alleen bij honden, ook bij kinderen. In Nederland zijn we erg slap en vinden we het woord ‘nee’ al bijna mishandeling. Daar krijg je al die gedragsproblemen van: honden die onrustig zijn omdat ze niet weten waar ze aan toe zijn. Baasjes lossen alles op met koekjes geven, terwijl ik juist vind dat je slecht gedrag niet moet belonen.’
Ze ging ooit in de leer bij bij de beroemde Mexicaans-Amerikaanse trainer Cesar Millan omdat ze zelf een probleemhond had, en startte tien jaar geleden haar eigen praktijk als hondengedragskundige met consulten aan huis. Tegenwoordig is Winters vooral bezig met de opvang en haar eigen Anniek Winters Academy, waarmee ze mensen opleidt die iets met honden willen doen: bijvoorbeeld een uitlaatservice of een praktijk als gedragskundige.
Mensen komen van heinde en verre om hun honden bij de opvang te brengen, soms zelfs uit België. Omdat het terrein onder de rook van Schiphol ligt, zijn er ook veel piloten en stewardessen onder de klanten. Die zetten hun hond even af voor een vlucht. Winters: ‘We hadden zelfs een Nederlandse vrouw die in het buitenland woont en een privéjet heeft. Zij landt dan gewoon op Schiphol en geeft haar hondjes bij ons af.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden