Hedgefondsmanagers hebben al niet de allerbeste reputatie, dus het helpt niet als er verhalen opduiken dat ze hun waarde afmeten aan de lengte van hun biografie, of dat ze zich herkennen in de beschrijving ‘hedonistische, narcistische playboy’.
Succesvolle hedgefondsmanagers zijn mensen die ‘geld opzuigen als een stofzuiger’ en ‘buitensporig arrogant zijn’. Dat schreef Stacey Jernigan in de juridische thriller He Watches All My Paths uit 2019.
Volgens een recensent ‘zullen niet-juristen genieten van het hoge tempo, de spannende ontwikkeling van het verhaal en de cinematografische beschrijvingen. Bovendien zullen lezers die niet bekend zijn met faillissementen veel leren over hoe dit juridische systeem werkt.’
Stacey Jernigan: onthoud die naam.
Over de auteur
In Van Kapitaal Belang duikt verslaggever Daan Ballegeer in boeiende en opmerkelijke economische gebeurtenissen.
Hedgefondsen werken vaak met schuldfinanciering en hanteren doorgaans verschillende strategieën tegelijk – zoals buy and hold, kortverkopen (‘shorting’), arbitrage en quantbeleggen (hier een verhelderend voorbeeld, of hier voor wie de uitleg liever van een grootbank hoort). Het zijn geen investeringsvehikels voor Jan Modaal, aangezien ze een hoge instapdrempel hebben. Dat geeft ze een elitair imago, wat bijdraagt aan de aversie die sowieso al bestaat bij veel mensen, omdat hedgefondsen dikwijls profiteren van misère bij bedrijven.
Nu zijn er zeker voorbeelden van hedgefondsmanagers die met hun gedrag de ogen doen rollen. Grootverdieners zijn niet immuun voor kleinzerigheid. Zo publiceerde The Wall Street Journal deze week het verhaal van twee hedgefondsbazen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Het opmerkelijkste daaraan? John Overdeck en David Siegel werken in hetzelfde bedrijf, Two Sigma, dat ze samen hebben opgericht.
Het meest pittige voorbeeld van hun rivaliteit is dat Siegel nauwlettend in de gaten houdt dat zijn biografie op de bedrijfswebsite niet korter is dan die van Overdeck. Gesprekken tussen de twee blijven tot het absolute minimum beperkt.
Dat heeft natuurlijk gevolgen voor hun bedrijf. Door hun onenigheid is Two Sigma al een tijd niet meer goed bestuurbaar, wat negatieve gevolgen kan hebben voor het rendement van investeerders, zo meldde het bedrijf in maart aan de toezichthouder.
De situatie is inmiddels verder op de spits gedreven omdat Overdecks vrouw wil scheiden. Dat zou haar een aanzienlijk deel van zijn vermogen van 7 miljard dollar opleveren, wat mogelijk betekent dat hij een deel van zijn belang in Two Sigma moet verkopen. Alleen zou dat betekenen dat Siegel het overwicht krijgt, en dat is voor Overdeck ondenkbaar. Benieuwd hoe dat afloopt.
Terug naar Stacey Jernigan. Zij publiceerde vorig jaar haar tweede boek, Hedging Death, een thriller over een malafide hedgefondsbaas, een getroebleerd biotechtbedrijf en Mexicaanse criminelen. Verzekeringsfraude, een geënsceneerde zelfmoord, en een piramidespel: wat kun je nog meer wensen?
Schrijven is een hobby voor Jernigan, die in het dagelijkse leven een faillissementsrechter is in Texas. De personages in Hedging Death zijn volgens haar ‘absoluut fictief’, zoals ze aan het begin van het boek meldt.
Daar denkt James Dondero echter anders over. Hij ziet opmerkelijke gelijkenissen tussen hemzelf en de schurk Cade Graham, die Jernigan beschrijft als een ‘hedonistische, narcistische playboy’ uit Dallas, die een heleboel mensen haten en niet vertrouwen.
Dondero eist nu dat Jernigan van de rechtszaak wordt gehaald waarin hij betrokken is, zo meldde de The Wall Street Journal onlangs. Dondero is de voormalige ceo van Highland Capital Management, een hedgefonds dat in 2019 failliet ging. Sindsdien is hij er de laan uitgestuurd, en ruziet hij met zijn vroegere bedrijf en haar schuldeisers. Voor zover bekend houdt hij zich niet onledig met Mexicaanse criminelen, en heeft hij nog geen poging gedaan om zijn eigen dood in scène te zetten.
Toch is een expert die door Dondero is ingehuurd van mening dat de gelijkenissen met Graham ‘duidelijk en talrijk’ zijn, en dat Jernigan zich daarom moet terugtrekken. Misschien gaat het dan om de beschrijving dat Graham eruitzag ‘alsof hij een jaar of vijftig was, met zilverkleurig haar, een gebruinde huid, fonkelende groene ogen en fluorescerend witte tanden’.
De reden waarom Dondero van de faillissementsrechter af wil, is dat ze vooringenomen zou zijn vanwege een intrinsiek misprijzen voor hedgefondsen; zie de beschrijvingen uit haar eerste boek waarmee dit artikel begon. Ondanks duizenden bladzijden aan bezwaren van Dondero, die duidelijk ook niet om woorden verlegen zit, weigert Jernigan zich terug te trekken. Ook dit is een zaak om met een bak popcorn in de hand te blijven volgen.
Source: Volkskrant