‘Om heel cliché te beginnen: het is fantastisch weer. Geen jas, wel een zomerjurk, ook ’s avonds is het lekker. Ik ben met een vriendin, we verblijven in het oosten van de stad, de vroegere DDR. Ik ben hier al een paar keer geweest, maar mijn vriendin is er voor het eerst, dus ik laat haar de dingen zien waarvan ik vind dat ze ze moet zien.’
‘Vind ik wel. Als ik het doe, doe ik het altijd met veel plezier en aandacht. Ik ga niet zomaar ergens naartoe, ik vier vakantie met voorbedachten rade. Vroeger printte ik van tevoren altijd routes uit om te weten welke bus of metro ik moest nemen. Ik ben heel blij met de uitvinding van de smartphone en Google Maps, je kunt nooit meer verdwalen. Hoewel ik nu ook wel een kaart bij me heb, dan snap ik beter hoe de stad in elkaar zit; ik hou van overzicht. En ik heb de vervelende gewoonte om van die foldertjes mee te sjouwen.’
Hoe is het daar? is de zomerrubriek van Volkskrant Magazine waarin (bekende) Nederlanders naar hun vakantiebelevenissen wordt gevraagd.
‘Het zijn van die folders die je in winkeltjes en op hotelbalies vindt. Ik ga voor je kijken welke ik nu heb. Eentje over de Berlin Welcome Card, een kaart waarmee je naar allerlei musea en attracties kunt. Je hebt er een voor 25 euro voor twee dagen en een voor 53 euro voor drie dagen. Die hebben we niet gekocht. Er ligt ook een folder van een openbaarvervoerkaart voor me, die hebben we aangeschaft. En een folder over zo’n hop-on-hop-off-bus. Dat is een verschrikkelijk toeristisch ding, maar toch is het superleuk, echt een topuitvinding. Dat hebben we gister gedaan. Ik zat helemaal bovenin en vooraan, met weids uitzicht en open dak, dus je kunt ook naar boven kijken. Alle toeristen achter en naast mij neem ik dan maar voor lief, want ik ben er zelf ook een.’
‘Nog niets wat ik jou zou aanraden. Ik heb wel al zo’n wurst gegeten, uit zo’n caravan langs de kant van de weg. Daar ben ik niet dol op, maar dat hoort er toch wel bij.’
‘We zijn bij Checkpoint Charlie geweest, bij de Brandenburger Tor en bij Unter den Linden. Als je je een beetje voor Duitsland en de geschiedenis interesseert, hoort dat erbij. En het Holocaustmonument wilde ik haar graag laten zien, want dat vind ik zo ontzettend indrukwekkend – een prachtig kunstproject van de Amerikaanse architect Peter Eisenman.
Het leuke van vaker naar dezelfde plek gaan is dat je elke keer weer iets nieuws ontdekt. Ik zag nu pas voor het eerst dat die stenen al in het trottoir beginnen, als platte stenen dus, die dan langzaam uitgroeien tot manshoge blokken. Er liggen er 2.700 in totaal, lang niet genoeg voor al die miljoenen joden die zijn vermoord, maar als je door het doolhof loopt, voel je wel iets van die massaliteit, dat is goed gedaan. De Duitsers zijn heel gründlich, ze hebben hun eigen verschrikkelijke geschiedenis onder ogen gezien, vijftig jaar na de oorlog. Daar kan Nederland een puntje aan zuigen; onze overheid is al vierhonderd jaar bezig met erkennen wat het op haar geweten heeft, wat betreft de slavenhandel.’
Vanmiddag gaan we naar het Joods Museum en naar Kreuzberg, dat lijkt me een interessante wijk, en we willen graffiti kijken.’
‘O jeetje, ja, daar kan ik niks aan doen. We gaan vast een taartje eten, of flaneren op de Kurfürstendamm, dat vind ik normaal te decadent, maar op je verjaardag moet dat kunnen.’
‘Ik wil de hele wereld wel zien, maar daar heb ik al lang geen tijd meer voor. Ik hou van grote steden als New York, Madrid en Londen. De eerste keer dat ik in Berlijn was, was de Potsdamer Platz net open. Ik was zo onder de indruk van wat mensen kunnen maken, zo groots, zo machtig. Dat had ik ook in Las Vegas, door de precisie en kundigheid waarmee ze daar dingen bouwen, de creativiteit – dan zie je waar mensen toe in staat zijn als ze op de toppen van hun kunnen zitten – en onbeperkt geld hebben. Parijs is er nagebouwd, met een klein Louvre en Venetië met gondels. Het is allemaal nep, maar wel héél héél mooi gemaakt. Daar kan ik intens van genieten. Ja, dan sta ik echt paf.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden