Friet is wat mij betreft het perfecte voedsel, en bovendien een bereiding die zich in zeer verschillende omstandigheden thuisvoelt. In een puntzak, om je mond aan te branden op een waterkoude marktmiddag? Aan de eettafel van je oma, in een vergiet met keukenpapier onderin? Allebei heerlijk, maar er zijn twee plekken die het beste in de nederige patat naar boven halen: het zwembad en het strand. Misschien is het valse nostalgie, maar er is iets met de zepige geur van heet zand en chloor en natte tegels dat bij mij een onweerstaanbare trek in hete, vette dingen opwekt – ook (of vooral) bij klimaat tropisch zwemparadijs. Tegen een perfecte stranddag kan weinig op, maar aan het eind van een perfecte stranddag met zout in je haar en zand onder je nagels een lekker patatje eten: dat kan de zomer maken.
Wat: Bij Hoogies Cafetaria, Langevelderslag 28-30, Noordwijk.
Waar: Bij de opgang van strand Langevelderslag.
Wie: De gebroeders Pim en Roel Hoogervorst uit Noordwijkerhout.
Eten: Versgesneden patat, snacks en kibbeling (helaas nog geen echte mayonaise).
Ik bezig de termen friet en patat al mijn leven lang door elkaar, het gevolg van een Zeeuwse vader, een Drentse moeder en een jeugd keurig in het midden. De afgelopen jaren wissel ik ze nog bewuster af, om me demonstratief verre te houden van de tenenkrommend kleinburgerlijke non-discussie over welke van de twee de ‘correcte’ naam van de gefrituurde aardappelstaafjes is. Het is allebei goed, mensen, en bovenal ben ik van mening dat we ons zo’n extreem mutsige ruzie helemaal niet kunnen permitteren, aangezien de wereld in brand staat en er in het hele land nog steeds ongelooflijk veel patates frites van prutkwaliteit worden verkocht. Laat de zeurpieten de handen ineenslaan en zich dáár boos over maken.
Vooral aan zee is de kwaliteit bedroevend, heb ik helaas al vaak moeten constateren als ik verwachtingsvol dat eerste, vurig gewenste strandpatatje in mijn mond stak. De Nederlandse kust kent een aaneenschakeling van slappe, flauwe patatten uit vuil vet, meestal vergezeld van halfdoorzichtige of vanillevlagele, mierzoete fritessaus. Frieteaters gonna frieteat, zal de rationale van veel snackbarhouders zijn: mensen met patatdrang komen toch wel (ik ben daar het levend bewijs van) en op het strand is er weinig terugkerende klandizie.
Gelukkig zijn er uitzonderingen te vinden, zoals de sympathieke cafetaria Hoogies op het duin bij Langevelderslag. Het zaakje wordt uitgebaat door twee vlotte broers uit Noordwijkerhout die hun patat iedere ochtend vers snijden en voorbakken. Roel Hoogervorst: ‘Het gebruik van verse friet is ons door collega’s met klem afgeraden toen we zes jaar geleden begonnen. Ze zeiden: bespaar je de moeite, je bent de enige snackbar hier, die dagjesmensen komen toch wel. Maar we zijn gelukkig behoorlijk eigenwijs. We willen juist dat ook buurtgenoten die hier op zondag met de hond wandelen bij ons een frietje komen halen in plaats van bij de snackbar in het dorp. Dan moet je je gewoon onderscheiden op kwaliteit. Ook families op vakantie zien we vaak twee, drie keer terugkomen.’
Sowieso is Langevelderslag een erg prettig en ook op zomerdagen betrekkelijk rustig strand. Het ligt tussen Noordwijk en Zandvoort in, net buiten de gebaande paden; vanuit de Bollenstreek rijd je er door een breed duingebied heen. Bij de opgang zit een kleine batterij horeca, een kinderspeeltuin en een kabouterpad en op het strand kun je bedjes en surfplanken huren. Het strand wordt veel bezocht door mensen uit de buurt en Duitse toeristen. Nu en dan komt de Strandrups voorbij gerupst, een soort hoge open bus met enorme wielen die ook ouderen en mensen met een beperking hier een mooie stranddag wil bezorgen.
De 500 kilo Agria-aardappelen die Hoogies in de zomer dagelijks het duin op rolt, komen van een boer uit Nieuw-Vennep. ‘We zitten nog net in het staartje van de oude oogst, want de nieuwe is laat door het koude voorjaar’, zegt Roel. ‘Dan merk je echt dat je met een natuurproduct werkt in plaats van met bevroren pureepatat: frieten van oudere aardappelen kleuren altijd wat bruiner.’ De aardappelen worden niet geschild. ‘Helemaal in het begin hebben we wel een aardappelschrapmachine gehad, maar die verstopte de afvoer.’
Naast patat wordt veel kibbeling verkocht, ook van prima kwaliteit, en je kunt bij Hoogies zelfs een speciaalbiertje meepakken. De hele handel mee richting vloedlijn dragen om daar met vette vingers de zon te zien zakken – beter krijg je de stranddagen niet.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden