De tradwives-ideologie is een vorm van illiberale regressie, verwant aan extreem-rechts, die kan uitlopen op de inperking van vrijheid van anderen.
Een tradwife is zorgzaam en volgzaam. Ze behaagt haar man, tovert een lekkere maaltijd op tafel en ontvangt de kinderen met een kopje thee. Aan een carrière heeft zij geen behoefte. De rat race laat zij graag over aan haar echtgenoot. De kostwinner.
De tradwives vormen een subcultuur op internet. De verleiding is groot om ze niet erg serieus te nemen, als een zoveelste fenomeen dat overwaait uit de Verenigde Staten, een in veel opzichten ziek en verscheurd land waarvoor nog altijd een mateloze fascinatie bestaat. Er zijn geen aanwijzingen dat de tradwife aan een opmars in Nederland bezig is. De afgelopen jaren is de arbeidsparticipatie van vrouwen alleen maar gegroeid, al werken veel vrouwen parttime.
Toch zijn de tradwives een teken des tijds, in hun nostalgie naar een wereld met duidelijke normen en duidelijke verschillen tussen mannen en vrouwen. Het extremisme van de Amerikaanse tradwives zal voor weinig mensen aantrekkelijk zijn, maar er waart wel degelijk een conservatieve onderstroom door de samenleving. De vrijheid en de onderlinge concurrentie van de liberale samenleving wekken een verlangen naar veiligheid en vastigheid.
In een liberale samenleving mag ieder het leven leiden dat hij kiest, mits hij een ander geen schade toebrengt. Wie daarvoor kiest, heeft het volste recht om huisvrouw te zijn. De tradwives-ideologie is echter een vorm van illiberale regressie, die verwant is aan extreem-rechts en kan uitlopen op de inperking van vrijheid van anderen, zoals lhbti’ers.
De tradwives ergeren zich aan het ‘lhbti-gedram’, maar de lhbti-gemeenschap staat voor persoonlijke vrijheid. Op het spectrum van eigenschappen die traditioneel mannelijk en vrouwelijk worden genoemd kan iedereen het punt kiezen dat het beste bij hem/haar/hen past.
In de tradwives-ideologie worden individuen weer opgesloten in ‘duidelijke’ rollen, waarbij sekse wordt gekoppeld aan ‘natuurlijke’ eigenschappen op een manier die door de wetenschap allang is weerlegd. Het verlangen naar traditionele rollen komt voort uit heimwee naar een samenleving die veel minder aantrekkelijk was dan de tradwives ons nu doen voorkomen. Niet alleen voor homo’s en anderen die afweken van de normen die toen gangbaar waren. Ook veel hetero’s zaten opgesloten in rollen die niet bij ze pasten. Veel mannen zeggen achteraf dat ze hun kinderen nauwelijks hebben zien opgroeien. Bij vrouwen werden discriminerende maatschappelijke normen zelfs in de wet vastgelegd: tot 1955 werden vrouwelijke ambtenaren ontslagen als zij in het huwelijk traden. Slechte huwelijken werden in stand gehouden omdat scheiden een schande voor de omgeving was.
Een terugkeer naar die tijd is ook een illusie. De individualisering van de afgelopen zestig jaar laat zich niet terugdraaien. Het beste bewijs daarvoor: in Republikeinse staten van de VS, de politieke thuisbasis van de tradwives, komt echtscheiding vaker voor dan in Democratische staten.
Tradwives wijzen een economische manier van denken af. Maar vrouwen die niet of weinig werken zijn kwetsbaar. In Nederland heeft een op de zes vrouwen onvoldoende inkomen om financieel zelfstandig te zijn. Als de kostwinner zich onverhoopt uit de voeten maakt, ondanks al die jaren van gehoorzaamheid en volgzaamheid, staat de tradwife er alleen voor.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Source: Volkskrant