Home

Sixto ‘Sugarman’ Rodriguez was zonder het zelf te weten een comebackman, nu is hij voorgoed vertrokken

Hij had een van de merkwaardigste popcarrières uit de geschiedenis en werd om die reden – en op de valreep – wereldberoemd. De Amerikaan Sixto Diaz Rodriguez, geboren in Detroit in 1942, werd in 2012 de wat tragische hoofdpersoon in de documentaire Searching for Sugar Man en wist zijn al in de jaren zeventig vastgelopen muziekloopbaan een herstart te geven.

Rodriguez was het zesde kind van een arbeidersgezin, waardoor hij Sixto (de zesde) werd genoemd. Zijn vader was een Mexicaanse migrant, zijn moeder een oorspronkelijke bewoner van Amerika en de familie had het moeilijk. Sixto schreef eind jaren zestig liedjes over de armoede waarin veel achtergestelde bevolkingsgroepen moesten leven in de Verenigde Staten. Hij had enig succes met zijn maatschappelijk betrokken songs. Rodriguez kreeg een platencontract en bracht in 1970 het album Cold Fact uit. De plaat werd in zijn thuisland nauwelijks verkocht. Het platenlabel ging kort daarna failliet en Rodriguez raakte in de vergetelheid.

Over de auteur

Robert van Gijssel is sinds 2012 muziekredacteur van de Volkskrant, met speciale interesse voor elektronische muziek, dance en de hardere genres. Ook schrijft hij over de muziekindustrie in het algemeen.

Maar zijn werk werd ontdekt in Zuid-Afrika, waar vlak voor het bankroet van het label een paar kratten vol albums naartoe waren gestuurd. Rodriquez werd er, zonder het zelf te weten, een popster. In 1991 werd het werk van Rodriguez uitgebracht op cd, en de mythe rond zijn persoon groeide. Niemand in Zuid-Afrika wist waar de zanger was en het verhaal ging rond dat hij tijdens een concert zelfmoord had gepleegd.

Het mysterie werd pas in 1997 opgelost. Een dochter van Rodriguez liep tegen een website aan die was gewijd aan het leven en werk van haar vader. De singer-songwriter, die geen muziek meer maakte maar werkte als sloper, pakte zijn gitaar en toog naar het land waar hij al decennialang een popfenomeen was.

In 2012 verscheen de documentaire Searching for Sugar Man van de Zweedse filmer Malik Bendjelloul. In de film, waarvan de titel verwees naar Rodriguez’ liedje Sugar Man, werden twee Zuid-Afrikaanse fans gevolgd bij een zoektocht naar hun held, van wie ook zij dachten dat hij was overleden. De film won vele prijzen, waaronder een Oscar in 2013. Door het succes van de documentaire werd Rodriguez voor de derde keer ontdekt, nu wereldwijd. Hij verscheen in talkshows, ging weer op tournee en speelde op grote popfestivals als het Amerikaanse Coachella en het Britse Glastonbury. In 2013 speelde hij in het Amsterdamse Muziekgebouw aan het IJ.

In 2018 verscheen een nieuwe single van Rodriguez: Inner City Blues, opgenomen bij een van zijn concerten. Een nieuw album maakte hij niet, maar de soundtrack van Searching for Sugar Man verkocht goed en Rodriguez trad tot vijf jaar geleden nog geregeld op, vooral in de Verenigde Staten.

De laatste jaren kampte hij met gezondheidsklachten. Dinsdag overleed de zanger en liedschrijver, op 81-jarige leeftijd.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next