Voor het WK werd het al voorspeld: dit zou een open toernooi worden, zonder uitgesproken favorieten. Die verwachting is meer dan uitgekomen. Vice-Europees kampioen Duitsland sneuvelde al in de groepsfase, net als olympisch kampioen Canada en Brazilië. Wereldkampioen Amerika wist het nog te rekken tot de achtste finale, maar stuitte daarin op Zweden. Een millimeter zat er slechts tussen de lijn en de bal die Lina Hurtig van 11 meter schoot, maar dat was genoeg om de hegemonie van Amerika te doorbreken. Een threepeat – drie wereldtitels op rij – zal er niet komen.
Wie gaat er dan winnen? Zweden en Japan zijn het meest stabiel, maar treffen elkaar in de kwartfinale. Frankrijk en gastland Australië zijn allebei in het toernooi gegroeid, maar de een zal de ander uitschakelen. Europees kampioen Engeland overleefde de achtste finale tegen Nigeria maar net en nu moet de ploeg van Sarina Wiegman tegen Colombia, nog zo’n verrassing. Nederland dan? Oranje is moeilijk te verslaan, maar als Spanje in vorm is, valt het nauwelijks te stoppen. Gaat dat gebeuren? Na een waardeloze wedstrijd tegen Japan (4-0- verlies) speelde het Zwitserland van de mat (5-1). De Spaanse voetbalsters zijn zo onberekenbaar als dit hele WK.
Over de auteur
Dirk Jacob Nieuwboer is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal. Hij was eerder correspondent Turkije en politiek journalist.
Ondertussen is wel te zien dat het zwaartepunt in het vrouwenvoetbal naar Europa is verschoven. Het is nog niet eens zo lang geleden dat Europese voetbalsters naar Amerika trokken als ze wat wilden in hun sport. Door investeringen van Europese bonden en grote clubs is dat de laatste jaren rap veranderd. Het vertaalt zich niet eens zozeer in succes van Europese landen. Vijf zijn er doorgedrongen tot de kwartfinale, op het vorige WK waren er dat nog zeven.
Noorwegen heeft een stap terug gedaan en de teleurstelling is ook groot in Italië, dat juist veel investeert in de Serie A Femminile. Toch leveren de Europese competities bijna 80 procent van de spelers in de kwartfinale (Amerika nog geen 3 procent). Zeven Japanse voetbalsters, acht Colombiaanse internationals en maar liefst achttien Australische vrouwen acteren in Europese competities. Door het gestegen niveau en het geld dat er te verdienen valt, zijn die uitgegroeid tot een magneet voor talentvolle voetbalsters.
Zo werd Linda Caicedo eerder dit jaar aangetrokken door Real Madrid. De 18-jarige Colombiaanse laat op dit WK zien waarom, want ze is een van de jonge smaakmakers die het vrouwenvoetbal in de toekomst nog leuker gaan maken. Ploeggenoten zullen weleens gek van haar worden, want de linksbuiten is zo’n speler die maar moeilijk afstand wil doen van de bal. Maar Duitsland weet inmiddels wat er kan gebeuren als je Caicedo haar gang laat gaan: met razendsnelle bewegingen stuurde ze twee verdedigers het bos in om daarna de bal in de kruising te krullen.
Caicedo maakt deel uit van een nieuwe generatie voetballers, die jong zijn begonnen met voetballen en beter zijn opgeleid dan de voetbalsters die nu in de top spelen. De Engelse Lauren James (21) is er ook zo een, al had zij tegen Nigeria een moment van kortsluiting: ze kreeg rood nadat ze een voet op de rug van een tegenstander zette.
En dan is er natuurlijk Esmee Brugts (20), de stijlvolle linksbuiten heeft zich in Oranje ontwikkeld tot een veelzijdige flankspeler. Vorig jaar kwam ze bescheiden binnen bij het nationale team, maar hoe meer minuten ze maakt, hoe meer ze de schroom van zich afspeelt. Haar tweede goal tegen Vietnam is vooralsnog het doelpunt met de hoogste snelheid op dit WK: de bal vloog met 104,46 kilometer per uur in de kruising.
Het onttrekt zich wat aan het zicht van het Nederlandse publiek, maar het WK wordt goed bezocht en bekeken. Oranje speelt vaak als het in Nederland nacht is en moest twee keer naar Dunedin, waar het meest zuidelijke stadion van de wereld ligt. De matige belangstelling daar wordt goed gemaakt op andere plekken. Het toeschouwersrecord van het WK in Canada in 2015 (1,35 miljoen) is al verbroken en er zijn nu al 1,7 miljoen tickets verkocht. Daarmee komt het gemiddelde aantal toeschouwers per wedstrijd zeker boven de 26.000 uit, meer dan ooit en 30 procent meer dan bij het vorige WK in Frankrijk.
Ook met de kijkcijfers lijkt het de goede kant op te gaan. Omdat China veel reclame maakte, keken 53,9 miljoen mensen naar de wedstrijd tegen Engeland. Dat is het hoogste aantal ooit voor een vrouwenvoetbalwedstrijd. Ze zagen hoe China met 6-1 verloor, dus het is de vraag of dit de beste promotie was, maar het wijst erop dat het WK in Australië en Nieuw-Zeeland uitgroeit tot het meest bekeken sportevenement voor vrouwen dat ooit is georganiseerd.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden