Op zaterdag zorgde hevige regenval nog voor uitstel van de start van de kwalificatie, maar op zondag gooiden de weergoden geen roet in het eten voor de IndyCar-race in Nashville. Scott McLaughlin pakte op overtuigende wijze de pole-position en op het stratencircuit dat bekendstaat om de chaos was dat een perfecte uitgangspositie voor de Team Penske-coureur. Rinus VeeKay moest van P19 komen terwijl Will Power vlak voor de opwarmronden nog niet gereed was. Hij kon wel gewoon aansluiten op de zevende plaats.
De start van de race werd met een ronde uitgesteld omdat het veld niet goed opgesteld was voor de rollende start. Een ronde later ging het wel van start en was het David Malukas die van de vijfde naar de vierde plaats ging door kampioenschapsleider Alex Palou voorbij te gaan. De top-drie bleef ongewijzigd terwijl in het middenveld veel geduw en getrek te zien was. Ook VeeKay kwam in het gedrang terecht wat bijna tot contact met Callum Ilott leidde. Verrassend genoeg dook de 22-jarige Nederlander in ronde 3 al naar binnen voor zijn eerste pitstop.
McLaughlin reed langzaamaan weg bij O'Ward, die op zijn beurt een gat trok naar Herta. Die zag in zijn spiegels niet meer de Dale Coyne Racing-bolide van Malukas, maar de Chip Ganassi Racing-bolide van Palou in de spiegels. Ook Romain Grosjean zette Malukas, die op de zachte band reed, onder druk en haalde hem vervolgens in. Toen ook Kyle Kirkwood hem inhaalde, besloot Malukas naar binnen te komen om naar de primary band te gaan. Hij kwam vlak voor VeeKay de baan op en zou in diezelfde outlap een caution veroorzaken door een opmerkelijk moment. Zijn achtervleugel brak af bij het aanremmen van bocht 9 en er ontstond brand aan de achterkant van de Dallara. Slechts een paar coureurs grepen dat moment aan om een pitstop te maken, waaronder Palou en debutant Linus Lundqvist.
De herstart zorgde voor de nodige chaos, iets waar Herta niet blij mee zal zijn geweest. Hij werd namelijk gepasseerd door Grosjean waarna de deur openstond voor Kirkwood en Power. VeeKay profiteerde van de hectiek en haalde Scott Dixon en Josef Newgarden in om naar de zevende plaats op te klimmen. Herta besloot na de moeizame herstart alsnog een pitstop te maken, waardoor VeeKay naar P6 ging. Voor hem streden O'Ward en Grosjean rondenlang om de tweede plek, maar een fout van de McLaren-coureur betekende dat niet alleen Grosjean maar ook meteen Kirkwood aan hem voorbij kon gaan.
In ronde 26 van de 80 kwam raceleider McLaughlin binnen, wetende dat hij op de zachte band ten prooi zou vallen aan Grosjean die op de hardere compound snel naar de Nieuw-Zeelander toereed. Grosjean volgde in ronde 29 met zijn eerste pitstop, net als Power. Daardoor reed VeeKay, die als eerste een pitstop maakte, op de tweede plek achter Kirkwood. Zij gingen samen naar binnen, net als een groot deel van het veld. Daardoor kwam Marcus Ericsson even aan de leiding van de race te liggen.
In tegenstelling tot de voorgaande twee edities bleef het lange tijd rustig in Music City. Kirkwood had de leiding overgenomen van Palou, Grosjean verloor wat tempo en P2 aan McLaughlin terwijl VeeKay opnieuw weer wat opschoof dankzij zijn strategie. De Ed Carpenter Racing-coureur kwam in duel met Alexander Rossi terecht, had contact met de McLaren richting bocht 9 en schoot rechtdoor. Hij kon zijn weg vervolgen, maar verloor kostbare tijd en posities. Tot overmaat van ramp leverde het de Hoofddorper een drive-through penalty op, waardoor hij nog verder wegzakte.
Vooraan ging de strijd om de zege onverminderd door. Kirkwood had de leiding in handen, waardoor polesitter McLaughlin op de baan voorbij moest zien te gaan aan de roze Andretti-auto. Palou volgde de twee coureurs op korte afstand, net als Newgarden. Kirkwood leek op weg naar zijn tweede IndyCar-zege, maar die was plots niet meer zo vanzelfsprekend omdat Lundqvist - die indruk maakte bij zijn debuut - met tien ronden te gaan zijn bolide in de muur parkeerde. Het resulteerde in de tweede neutralisatie van de race en zou tot een interessante sprint tot de streep leiden.
Het veld werd met zeven ronden te gaan weer losgelaten, waarbij Kirkwood een probleemloze start had. Achterin ging het echter - zoals vaker gezien in de vorige edities van de race - fout. Felix Rosenqvist belandde in de bandenstapel en kreeg Agustin Canapino en Benjamin Pedersen tegen zich aan. Daarvoor schampte Herta ook al dezelfde muur, waardoor de Amerikaan hard terugviel. De opstopping leidde niet alleen tot een neutralisatie, maar een rode vlag.
Met drie ronden te gaan werd de race weer hervat. Opnieuw had Kirkwood een goed moment gekozen voor de herstart en dit keer leek er geen probleem te zijn totdat Canapino zijn auto in de bandenstapel parkeerde. Hij stond echter op een plek dat de wedstrijdleiding het veilig achtte om door te gaan met de race. Kirkwood had een gat van twee seconden gepakt naar McLaughlin, maar die moest vrezen voor Palou terwijl Newgarden klaarstond om van problemen tussen die twee te profiteren. Kirkwood maakte geen fouten, bleef koel en veroverde op die manier zijn tweede IndyCar-zege. McLaughlin moest net als in 2022 genoegen nemen met P2 terwijl Palou prima zaken deed met de derde plaats, waarbij hij naaste titelrivaal Newgarden voorbleef. VeeKay kon door de hectiek van de twintigste naar de veertiende plaats gaan.
Source: Motorsport