In de speelfilm A Beautiful Mind uit 2001 is te zien hoe de Hollywoodversie van de geniale wiskundige en latere Nobelprijswinnaar John Nash jr. een eindeloze reeks getallen gadeslaat die op het eerste gezicht geen onderlinge samenhang vertonen, tot hij voor zijn geestesoog een aantal van die cijfers ziet oplichten en hij, pats-boem, het verband ontdekt.
Toen ik deze week de Volkskrant las, voelde ik mijzelf een beetje als Nash jr., maar dan de onnozele versie ervan. Ik zag namelijk wel een aantal krantenkoppen oplichten (‘Wetenschappers claimen 46 duizend jaar oude wormpjes gewekt te hebben uit hun ‘eeuwige slaap’’, was er bijvoorbeeld eentje. Net als: ‘Ex-50Plusser Henk Krol doet nieuwe gooi naar Kamerzetel namens BVNL’), maar in tegenstelling tot de wiskundige zag ik geen verband.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Iets soortgelijks gebeurde toen ik een trits krantenkoppen las over Donald J. Trump, de hoogbejaarde ex-president wiens historische verdiensten tot een aantal jaar geleden beperkt waren tot het betalen van zwijggeld aan een pornoster, maar die inmiddels de slechtste president van de Verenigde Staten ooit is geweest en donderdag voor de derde keer in vier maanden tijd werd vervolgd. Ditmaal vanwege zijn aandeel in de Capitoolbestorming van 6 januari 2021.
Die vervolging zou een goede reden zijn geweest hardop te juichen over de veerkracht van de rechtsstaat. Of op z’n minst even flink op z’n Schimmelpennincks te schelden en Trump een atavistische paljas te noemen die met zijn onkiese gewauwel het domrechtse rapalje zo wist op te hitsen dat hij bijna een van de oudste democratieën ter wereld de vernieling in hielp. Ik had hem een zelfgenoegzame kwibus kunnen noemen die door God gezegend werd met zo veel geld dat Onze-Lieve-Heer vergat er ook nog wat vriendelijkheid aan toe te voegen.
Blij dat we straks van hem af zijn, had ik moeten denken.
Maar in plaats daarvan was het enige dwarsverband dat ik zag er eentje tussen Trumps aanklager en Pyrrhus van Epirus, een koning uit het antieke Griekenland die ooit Rome probeerde te veroveren. Pyrrhus was een begaafd strateeg die bijna al zijn veldslagen won. Maar omdat er tijdens die gevechten zo veel soldaten sneuvelden, had hij, hoe dichter hij bij Rome kwam, nauwelijks manschappen over om de stad in te nemen. Na de slag bij Asculum zou een van zijn generaals zelfs tegen hem hebben verzucht: Pyrrhus, nog één zo’n overwinning en we zijn geruïneerd.
Hoofdaanklager Jack Smith, die net als Pyrrhus ten strijde trekt tegen zijn vijand, verzamelde de afgelopen maanden tientallen getuigenissen van voormalige vertrouwelingen van Trump en lijkt een ijzersterke zaak te hebben, net als de aanklagers in de overige twee strafzaken en twee civiele zaken die lopen tegen de ex-president.
Hun probleem is alleen dat bij iedere succesvolle vervolging ook het aantal donaties aan Trumps campagnekas toeneemt. Bovendien staat de oud-president er momenteel veel beter voor in de peilingen dan aan het begin van dit jaar, toen alle veldslagen nog moesten beginnen.
Pyrrhus had vanwege zijn vele overwinningen uiteindelijk te weinig troepen over om Rome in te nemen, waarna hij zich terugtrok en het Romeinse Rijk nog een kleine zevenhonderd jaar zou bloeien. Wat dat allemaal met Henk Krol en die prehistorische worm te maken heeft, weet ik nog steeds niet, maar het lijkt me een veeg teken.
Source: Volkskrant