Natalie Righton slaat in haar analyse over de ambities van Pieter Omtzigt in de Volkskrant van 3 augustus de spijker op de kop. Omtzigt is een pietje precies, die geen genoegen kan nemen met goed genoeg. Een uitstekend Tweede Kamerlid, maar dat is iets anders dan partijleider van een nog op te zetten partij of regeringsleider.
Dat ziet Omtzigt gelukkig zelf ook in en zijn arts zal hem na zijn opgelopen burn-out ook al wel hebben gewaarschuwd voor de werkdruk. Misschien moet hij toch nog eens met het CDA gaan praten. Die partij heeft denkbeelden die soortgelijk zijn aan die van Omtzigt en is op sterven na dood. Wellicht kan hij die partij op voorwaarden overnemen. De C eraf, DA23. Democratisch Appèl 2023.
Frits Leenart, Alkmaar
Een op de drie jongeren is bereid voor urgente problemen de parlementaire democratie opzij te schuiven is de onrustbarende boodschap naar aanleiding van een recent onderzoek (O&D, 3 augustus).
Is dit echt de uitkomst van het onderzoek? De jongeren van nu hebben immers alleen ‘bewuste’ ervaring met de jaren Rutte: kampioen delegeren aan commissies, doorschuiven van problemen en uitstellen van oplossingen. Weten de onderzoekers zeker dat jongeren niet gewoon behoefte hebben aan een kabinet en een Tweede Kamer die daadwerkelijk doen waarvoor ze worden betaald? Oftewel: aan een goed functionerende parlementaire democratie?
Jolanda van der Lee, Groningen
Ron van Wonderen mag dan senior onderzoeker zijn en ons vertellen dat er geen sociaal-economisch aspect zit aan het verliezen van democratische waarden onder jongeren, zijn voorgestelde oplossing (meer onderwijs) zal niet helpen (O&D, 3/8) Waarom?
Een groot deel van de millennials is opgevoed zonder tegenslag dankzij ‘curling’-ouders. Elk probleem werd weggeveegd door ouders die geen vervelende discussie willen met hun kind of bang waren voor een krasje op lijf of ziel. Een groot deel van de jongeren heeft nooit geleerd dat niet alles kan. Nu ze ouder zijn, vertaalt dit zich in ondemocratisch denken. Niet omdat ze het zo goed voor hebben met de wereld, maar gewoon om hun zin door te drukken en te krijgen, zoals gewend. Extra onderwijs helpt daaraan weinig. Praten, discussies verliezen, niet alles direct krijgen, niet denken dat alles op sociale media waar of normaal is, wel. Kortom: opvoeden.
Herman Berends, Amsterdam
Jarl van der Ploeg verwijt Corendon-topman Steven van der Heijden ‘een stupide rechtvaardiging van laakbaar gedrag’ in een ‘hallucinant interview’, omdat Van der Heijden doorgaat met het organiseren van vliegvakanties daar ze moeiteloos kunnen worden overgenomen door de concurrentie. Even later bekent Van der Ploeg dat hij zelf geen haar beter is, omdat hij dit jaar nog op vliegvakantie ging, met een vergelijkbare rechtvaardiging.
Dat is tot daaraantoe, maar Van der Ploeg sluit af met een overtreffend ‘stupide’ en ‘hallucinant’ doemscenario. Tijdens een zomerstorm in 2063 zouden we moeten vluchten voor een ‘zondvloed’, maar tegengehouden worden door een zuidelijke muur, en ‘verzuipen als ratten’. Voor de goede orde, in het meest pessimistische scenario van het IPCC zal de zeespiegelstijging in 2063 rond de halve meter liggen en zal geen enkele storm zulke gevolgen hebben.
Deze week toevallig waarschuwde de nieuwe baas van het IPCC, Jim Skea, voor overdreven alarmisme en doemdenken, dat men inderdaad in kranten als de Volkskrant al te vaak aantreft. Het jaagt de stuipen op het lijf van de minder geïnformeerde en klimaat-depressieve lezer, en het zou goed zijn als de Volkskrant ermee ophield.
Jaap Plaisier, geograaf, Amsterdam
Ons voorbereiden op slechtere tijden en werken aan onze veiligheid lijkt mij een uitstekend plan. Dit toelichten met als voorbeeld de herintroductie van een soort Bescherming Bevolking (BB), vind ik uitermate ongelukkig.
Eind jaren zestig werd ikzelf verplicht, dus onvrijwillig, opgeroepen als Noodwachter (want buitengewoon dienstplichtig) en ingedeeld bij de geneeskundige dienst van de BB, zonder medische achtergrond vooraf. Na een aantal verplichte cursussen EHBO en EHIO (Eerste Hulp In Oorlogstijd) werd onze groep geacht bij een ramp een ‘VG’ (Verzamelplaats Gewonden) te bemannen en zelfstandig te bepalen wie als eerste afgevoerd mocht worden voor verdere behandeling. Om de anderhalf jaar was er een onaangekondigde oefening. Die rammelde aan alle kanten, de knulligheid straalde ervan af, Dad’s Army was er niks bij. In theorie dus een mooi plan, die BB, maar in de praktijk een regelrechte ramp. Niet meer doen dus.
Hans van Hal, Almere
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden