Deze week vindt in Amsterdam de jaarlijkse Gay Pride plaats. In het kader daarvan organiseerde KLM dinsdag een tweetal ‘Pride-vluchten’, waarbij men extra aandacht vroeg voor lhbti-rechten, en het personeel grotendeels uit homo’s en lesbiennes bestond. Geinig idee voor wie zin had om mee te vliegen en wie dat niet wilde, vloog niet mee, net zoals je vanavond niet op het vliegtuig naar Taipei hóéft te stappen alleen maar omdat KLM er een Boeing naartoe stuurt. Geert Wilders dacht er anders over: ‘Ik word gek van dat woke en lhbtig+ gedram. Doe eens normaal allemaal en hou op met die overdreven gekkigheid.’
De relatie tussen homorechten en rechts-populisme is een ingewikkelde. Enerzijds presenteren rechts-populisten zich graag als ruimdenkend: homorechten zijn dan het toppunt van het westerse vrijheidsideaal, een welkome stok om bijvoorbeeld conservatieve moslims mee te slaan. Zijn die moslims even uit zicht, dan moeten de homo’s het weer gewoon ontgelden. Zoals BBB-frontvrouw Caroline van der Plas ooit tweette: ‘Als je met strings door bilnaad en glitters op kruis door gracht vaart WIL je niet geaccepteerd worden.’
Het leidt tot schizofrene taferelen. Zo kon het dat in dezelfde week dat Mark Rutte samen met Giorgia Meloni een omstreden vluchtelingendeal sloot met Tunesië (alles om fort Europa te beschermen tegen die barbaarse types die niks ophebben met homo- en vrouwenrechten), in het Italië van diezelfde Meloni de eerste lesbische moeders van de geboorteakte van hun kind werden geschrapt. De vrouw die deze week met haar dochtertje stierf in de Tunesische woestijn zal ondertussen het hare van Europese vrouwenrechten gedacht hebben.
Over de auteur
Lieke Marsman is dichter en schrijft deze zomer columns voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Men vergeet vaak dat de legalisering van het homohuwelijk in ons land helemaal geen verdienste van de liberalen was (de helft van de fractie stemde aanvankelijk tegen). Het is fijn dat er voortschrijdend inzicht bestaat, jammer dat er altijd een periode van ‘gedram en overdreven gekkigheid’-roepen aan voorafgaat. VVD-leider Bolkestein stelde destijds dat het openstellen van het homohuwelijk niet verstandig was omdat het ons internationaal gezien zou isoleren, anno 2023 is antiwokisme het redelijk klinkende hondenfluitje waarna de rabiatere homofoben uit hun holen kruipen.
En dan is er natuurlijk nog het morrelen aan homorechten op religieuze gronden. De ChristenUnie komt in ons land op voor vluchtelingen, want God houdt van iedereen, amen, maar wel iets minder van praktiserende homo’s. Het is een kluwen tegenstrijdigheden waar soms maar moeilijk uit te komen is. Gelukkig kun je in zulke gevallen voor een beetje helderheid altijd teruggrijpen op je eigen geweten.
Wie wil weten of hij een geweten heeft, moet een moment de ogen sluiten en zich voorstellen gestorven te zijn; zich afvragen wat hij dan een geldige reden zou vinden om de toegang tot de hemel ontzegd te worden. Als ze aan de hemelpoort bijvoorbeeld tegen mij zouden beginnen over het feit dat ik jarenlang vlees at, zelfs toen ik eenmaal wíst hoe het er in de bio-industrie aan toeging, dan zou ik met gebogen hoofd zelf de weg naar de uitgang wel vinden. Sinds ik dit voor me zag, ben ik vegetariër. Maar als zo’n Petrus daar staat met z’n klembord en gastenlijst en zegt: ‘Lastig, ik zie dat je bij leven lesbisch was…’ dan zou ik antwoorden: fuck you, deze hemel hoef ik niet.
Ik vraag me af hoe een soortgelijke lakmoesproef zich in de hoofden van Rutte en Meloni zou voltrekken.
Source: Volkskrant