Zijn bijdrage aan de milieu-economie werd zijn grote nalatenschap. Zijn uitlaatklep was muziek. Roefie Hueting was na de oorlog grondlegger van de oude jazz in Nederland als pianist van de Down Town Jazz Band, samen met de Dutch Swing College Band het populairste jazzorkest .
Maar zijn rol als grondlegger van de milieu-economie was misschien belangrijker. In 1967 werd hij op advies van Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen (‘en een advies van Tinbergen gold toen als een bevel’, zei hij) hoofd van de afdeling Milieustatistieken bij het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Hij zou hier zijn hele carrière blijven en het begrip duurzaam nationaal inkomen ontwikkelen. Hiervoor trok hij de milieuschade af van het bbp, waardoor dit bijna halveerde.
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Hij wandelde graag in de duinen van Scheveningen, en ontdekte dat de vervuiling van dit gebied niet als welvaartsverlies werd afgeboekt. Maar als de duinen worden hersteld, dan worden de kosten van daarvan wel weer bijgeboekt als waarde. Hij noemde dat het fenomeen asymmetrische boekingen, waarmee hij internationaal roem oogstte en de Global Award van de VN kreeg.
Roefie Hueting overleed 24 juni op 93-jarige leeftijd. Hij wordt overleefd door zijn echtgenote, beeldhouwster Erna Postuma, met wie hij 66 jaar getrouwd was, en hun twee dochters, Narda en Tanja. Hij had een twee jaar oudere broer, Joop Hueting, die in de jaren zestig als klokkenluider de oorlogsmisdaden van Nederland in Indonesië aan de kaak stelde.
Roefie ging tot het gaatje. Zijn laatste boek, National Accounts and Environmentally Sustainable National Income – geschreven samen met Bart de Boer – verscheen in 2019. Het werk als milieu-econoom was voor hem een missie. Dochter Tanja denkt dat muziek zijn eerste liefde was. ‘Toen hij in het laatste jaar vergeetachtig werd, zocht hij zijn rolstoel toch de piano op, waar hij zijn eigen composities op speelde. Die vergat hij tot zijn eigen verbazing niet. Maar misschien was hij nog het meest trots op het Elfstedenkruisje dat hij op 56-jarige leeftijd haalde.’
Hueting werd geboren in Den Haag als zoon van de accountant Bernardus Hueting en Elisabeth Steinvoorte. Als kind werd hij door zijn gescheiden moeder soms naar familie in Friesland gestuurd, waar hij logeerde bij een oom die een huisje had aan het Pikmeer. Hueting roeide vaak over het stille meer en hoorde op een dag vanuit de verte muziek over het water. Hij wist zeker dat het niets anders geweest kon zijn dan een opname van Duke Ellington. Thuis in Den Haag luisterde hij naar de muziek die gedraaid wordt door buurman Bob Leenart, de latere voorzitter van de Haagse Jazz Club. Hueting probeerde de muziek na te spelen op de piano van zijn moeder en zo leerde hij de boogiewoogieakkoorden. Op 5 mei 1945 vroegen de buurtbewoners of hij op piano wilde optreden tijdens de bevrijdingsfestiviteiten. ‘De mensen wilden het feest vieren en ik ben niet meer met optreden gestopt.’
In 1949 begon hij de Down Town Jazz Band. die traditionele jazz speelde waarbij de nadruk lag op collectieve improvisatie. Van 1956 tot 1966 had de Down Town Jazz Band een eigen radioprogramma bij de Vara.
Hoewel hij autodidact was en geen muziekleraar, wilde jazzliefhebber en volkseconoom Jan Pen toch les van hem hebben. Pen raadde hem aan het met optredens verdiende geld te besteden aan een studie economie. Hij studeerde af in 1959. En in 1974 promoveerde hij bij dezelfde professor Pen cum laude op een proefschrift met de titel Nieuwe schaarste en economische groei: Meer welvaart door minder produktie? Op verzoek van de Tweede Kamer werd er vervolgens naast het nationaal inkomen (bbp) ook het door hem ontwikkelde milieuduurzaam nationaal inkomen gepubliceerd, waarbij het uitgangspunt was dat de fysieke omgeving beschikbaar moest blijven voor de volgende generatie. Tot verdriet van Hueting stopte het CBS later wegens geldgebrek met deze doorrekening.
Hij bleef ook optreden en platen en later cd’s maken. ‘We spelen muziek van een voorbije periode. Maar zolang die elementen nog musici en publiek kunnen inspireren, is oude jazz even springlevend als Mozarts muziek’, schreef Hueting. Pas in 2010 hield de Down Town Jazzband op te bestaan. Maar pianist bleef hij tot zijn dood.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden