Het heet al autobesitas. Mensen rijden steeds dikkere auto’s, vanwege de status of met het excuus van de hoge instap. Want de generatie die met Olga Commandeur meebeweegt, wil de stijve ledematen niet blootstellen aan een diepe kniebuiging bij het instappen van een compacte middenklasser. En dan koesteren velen ook nog het veiliger gevoel voor de inzittenden, zonder boodschap te hebben aan het verminderde veiligheidsgevoel bij andere weggebruikers.
Op de onoverzichtelijke smalle Engelse landweggetjes zijn de zeldzame uitwijkstroken al lang niet meer voldoende. Als de ene SUV de andere SUV tegemoetkomt, moet een van de automobilisten de versnelling in de achteruit zetten, op zoek naar een plek om uit te wijken. Het is vrijwel onmogelijk elkaar nog te passeren. Gelukkig zijn de meeste Engelsen, hooligans in het uitgaansleven en de politiek, nog altijd heren in het verkeer.
Maar ook Engelsen rijden dus steeds dikkere auto’s. Het gaat niet alleen om Landrovers, Range Rovers en Volvo’s, zelfs de Mini van nu is groter dan de oude Volkswagen Polo, Renault 4 of Fiat Cinquecento. Iedere automobilist lijkt tegenwoordig zijn eigen versie van Joe Bidens Big Beast te begeren.
Die grote bolides zijn zuiplappen die zorgen voor een enorme verspilling van fossiele brandstoffen, staal en ruimte. Gemiddeld verbruiken SUV’s 25 procent meer energie per kilometer. Volgens onderzoek van TNO heeft de enorme gewichtstoename van auto’s in de laatste jaren de verbruikswinst van de efficiëntere motoren tenietgedaan. Hogere accijnzen op benzine of de duurdere motorrijtuigenbelasting schrikt de verbruikers blijkbaar niet af.
Autobesitas vergroot ook het parkeerprobleem in de grote steden. Amsterdam wil er daarom nog iets extra’s tegen doen. Verkeerswethouder Melanie van der Horst zei onlangs te willen bestuderen of parkeren in de stad duurder kan worden gemaakt voor terreinwagens. In verschillende andere Europese steden, zoals het Franse Lyon en het Duitse Tübingen, is het al zover.
Van der Horst vindt het een interessant idee. Begrijpelijk. Geparkeerde auto’s geven in de stad net zo’n overlast als rijdende SUV’s op een Engels B-weggetje. Eigenlijk zou de Amsterdamse binnenstad voor rijdende en geparkeerde SUV’s een no-goarea moeten zijn, zodat de grachtengordel zijn authentieke karakter terugkrijgt. Maar de autolobby, gesteund door de wakkere krant van Nederland, is daarvoor te machtig. Eerdere pogingen om terreinwagens uit de stad te weren, zijn mislukt.
Het zou daarom al mooi zijn als de blije rijder vanwege de parkeerkosten vaker zijn toevlucht zoekt tot een wat kleiner model. Het zou de autofabrikanten ook dwingen weer meer kleinere en goedkopere auto’s te gaan bouwen. Dat scheelt heel wat ruimte. En het voelt voor fietsers op de Keizersgracht ook veiliger om ingehaald te worden door een Renault 4 dan door een Range Rover of Hummer.
Voor obesitas is er tegenwoordig een maagverkleining, voor autobesitas zou een parkeerverkleining moeten komen.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Onlangs verscheen van zijn hand Het geheim van Beursplein 5, over de Amsterdamse beurs. Columns reflecteren niet per se de mening van de redactie, zie hier onze richtlijnen.