Veel ‘arme’ landen kunnen de rente op hun schulden niet meer betalen, laat staan dat ze de schulden kunnen aflossen. Samen staan ze voor 83 duizend miljard euro in het rood. Daardoor komen deze landen niet toe aan het geven van goede zorg en onderwijs aan hun burgers, laat staan aan de ontwikkeling van een gezonde economie.
Ieder weldenkend mens weet wat de oorzaak van deze situatie is. Namelijk dat de rijke landen waarbij zij deze schuld hebben, eeuwenlang rijkdommen uit deze landen gestolen of voor veel te weinig gekocht hebben en dit nu nog steeds doen. En dat rijke landen veel producten in die arme landen laten maken voor een veel te laag loon. De oplossing is die schulden volledig kwijt te schelden. En ja, natuurlijk zal dat ons pijn doen, véél pijn, maar wel ‘verdiende’ pijn. En het zal leiden tot een vreedzamere wereld.
Hans Crone, Groesbeek
Mooi interview met Bennie Jolink in Volkskrant Magazine. In de jaren tachtig was er hele harde punk en hardcore te horen in de steden, maar op het platteland was het Normaal die harten in vuur en vlam zette.
Goed dat Jolink zich uitspreekt over de landbouw, de stikstofproblemen en de neergang van biodiversiteit. Dat is niet gemakkelijk als je op het platteland leeft, waar tot voor kort de omgekeerde vlaggen hingen. In de provincie zijn we geneigd ons stil te houden als ons iets niet bevalt en een andere kant op te kijken. Ik ben daarom blij dat Jolink niet bang is om zijn kritische gedachten te uiten, dat geeft de bezorgde plattelandsbewoner moed.
Siemen Dijkstra, Dwingeloo
In het interessante interview met de Australische arts Philip Nitschke (Zaterdag, 29/7) staat één onjuistheid. Nitschke zou in 1996 in Australië de allereerste legale euthanasie ter wereld hebben uitgevoerd. In 1985 besliste de Nederlandse Hoge Raad echter al dat een arts een legale euthanasie uitvoert wanneer de patiënt daarom verzoekt en de arts vaststelt dat de patiënt ondraaglijk en uitzichtloos lijdt. Daarop ontsloeg het Hof Den Haag in 1986 een arts van alle rechtsvervolging voor de euthanasie die hij op 16 juli 1982 had uitgevoerd op een 95-jarige vrouw. Deze arts was hoogstwaarschijnlijk de allereerste arts ter wereld die een legale euthanasie uitvoerde.
Klaas Rozemond, Amsterdam
Uit de column van Haro Kraak over Bij1 blijkt weer eens hoe het in de politiek teveel kan gaan over wie/wat iemand is, en te weinig over de ideeën die iemand heeft. Alsof je er alleen actief wordt om je eigen problemen op te lossen, en daarom het ergste slachtoffer voorrang heeft. Toxisch individualisme noem ik het, en dat bij een partij met de naam Bij1.
Een goed voorbeeld is ook de verbazing over de lijsttrekkers van VVD en PvdA/GroenLinks. Een vrouw met een migratie-achtergrond bij de rechtse, en een oudere witte man bij de linkse partij. Hoezó is dat raar? Alsof iemand met een kleur alleen maar ‘linkse’ ideeën kan hebben.
Zo hoeven de politici in de Tweede Kamer wat mij betreft geen exacte afspiegeling van de bevolking te vormen. Het is niet voor niets onze volksvertegenwóórdiging. Los van dat dit onmogelijk is, vind ik de afspiegeling van alle belangen belangrijker. Daarvoor heb je capabele mensen nodig met overzicht over het geheel, los van kleur of gender.
Alice Garritsen, Assen
Spits Vivianne Miedema doet veel goeds, zoals vechten voor gelijke rechten van vrouwen in het voetbal, uitkomen voor haar relatie met haar vriendin Mead, werk voor War Child, en ze zegt terecht: ‘Als voetbalster ben je een platform... (..) Ik weet dat ik nu de power heb om bepaalde dingen te veranderen, of op zijn minst mensen na te laten denken.’ Maar laat Vivianne dan ook haar vlieggedrag eens onder de loep nemen. In haar gedwongen vakantie ging ze met haar moeder, naar Malaga. Een paar weken geleden zat ze op Kos met haar broertje.... Ook ging ze naar Dubai, mee met Mead die daar ambassadrice is bij een scholengroep waar ze sport wil promoten. Op zich is dit laatste natuurlijk ook een nobel doel, maar al dat heen-en-weer gevlieg in een wereld die nu al in brand staat...
Hugo Timmer, Heiloo
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden