In een geweldige wedstrijd die op en neer golfde, stond er na vier kwarten een 12-12-stand op het bord. Daardoor moesten strafworpen de beslissing brengen. Nederland benutte alle penalty's en pakte daardoor voor het eerst sinds 1991 de wereldtitel.
"Het was een bizarre finale, maar we bleven het hele duel superkalm", begint de 26-jarige Aarts tegen NU.nl. "Het was een wedstrijd met heel veel goede momenten en er gebeurde écht van alles, maar dat was ook wel wat we hadden verwacht."
In de penaltyserie was Aarts' redding op de derde inzet van Spanje cruciaal. Via de vingertoppen van de keeper ging de bal op de paal. "Toen ik zag dat de bal net buiten het doel lag, kon ik alleen maar schreeuwen."
"Ik had echt superveel vertrouwen. Voor onze laatste penalty wist ik het al en zei ik: 'Jongens, we worden wereldkampioen'", vervolgt Aarts lachend.
Dat ze zoiets zou zeggen, had ze in 2019 nooit durven denken. Toen stopte ze als international na een meningsverschil met toenmalig bondscoach Arno Havenga. Hij wilde graag dat Aarts in Nederland ging spelen en elke dag zou trainen, terwijl ze op dat moment in Hongarije actief was.
Toen corona in 2020 uitbrak, keerde Aarts terug naar Nederland en begon ze met een studie fysiotherapie. Voor de lol pakte ze het poloën weer op, bij het derde elftal van UZSC. Daar hervond de keeper het plezier in de sport. Toen ze bij een wedstrijd van UZSC 1 keek, liet bondscoach Evangelos Doudesis weten haar graag te zien terugkeren.
Van het één kwam het ander en sinds november begon Aarts weer mee te trainen met Oranje. "Vorig jaar speelde ik nog in dames 3 van UZSC, nu ben ik wereldkampioen", vervolgt ze vol ongeloof. "Ik heb die stap naar het derde van UZSC echt nodig gehad. Ik ben ze heel dankbaar dat ik daar gespeeld heb."
Na haar sterke finale, waarin ze ook gedurende de wedstrijd de ene na de ander redding verrichte, werd Aarts tot beste keeper van het toernooi verkozen. "Om beste keeper van de wereld te worden, heb je ook de beste ploeg van de wereld nodig. Dit hebben we met z'n allen gedaan. Dit is een droom die uitkomt."
Brigitte Sleeking, tijdens het duel goed voor liefst vier doelpunten, schonk Nederland met haar benutte vijfde penalty de wereldtitel. "Ik voelde me al heel de wedstrijd heel goed", blikt ze terug. "Ik was echt fris. Het helpt natuurlijk dat je een goed gevoel uit de wedstrijd meeneemt richting de serie."
"Ik dacht niet na over missen. Ik ben door de jaren heen mentaal sterker geworden. We voelden al twee weken aan dat we onze vijf penalty's gingen maken."
Van spanning had de 25-jarige Sleeking geen moment last. "Ik merkte meer zenuwen bij de halve finales dan bij de finale. Doordat we de halve finales wonnen, stelden we het ticket voor de Olympische Spelen van Frankrijk veilig."
"Dat was al zo'n fijn gevoel. Er viel toen wat extra druk van ons af. We speelden het WK en wilden goud halen, maar onbewust zaten de Spelen toch bij iedereen in het achterhoofd."
Zonder bondscoach Doudesis was het succes volgens Aarts niet mogelijk. "De trainer heeft een heel belangrijke rol gespeeld voor mij en het hele team. Ik geloofde in zijn plan en hoe hij dingen wilde. We zien veel hetzelfde. Hij heeft ons heel erg geholpen, in alle aspecten."
Aarts krijgt bijval van Sleeking. "Onder hem is er doorgeselecteerd en is de mentaliteit echt veranderd. We kregen het gevoel dat we echt van iedereen kunnen winnen."
"Het heeft een paar jaar geduurd. Vorig jaar lukte het ons net niet, maar nu zijn we wereldkampioen. We hielden altijd het vertrouwen dat dit ons moment is. Hij is tactisch en mentaal heel belangrijk."
Het veroveren van de wereldtitel dringt langzaam tot Sleeking door. "Mijn telefoon ontploft, het is veel te veel om allemaal bij te houden", lacht ze. "We moeten er even een nachtje over slapen, maar voor nu gaan we het vooral vieren."
Source: Nu.nl sport