Op de avond na haar openingsdoelpunt tegen de VS (1-1) had Jill Roord haar vader en oud-voetballer René Roord aan de telefoon. "Hij zei dat ik goed was en dat hij heel trots op me was. Maar hij zei ook: 'Je bent zo goed als je laatste wedstrijd. Je kan er vandaag van genieten, maar morgen moet je weer'."
Roord zit er daarom nuchter bij, vrijdagmiddag in de fauteuil in het spelershotel in het Nieuw-Zeelandse Tauranga. Het gesprek begint 26 uur na haar fraaie uithaal en de intense juichkreet daarna, maar een uitgelaten indruk maakt ze niet. "Dit is er eentje die ik niet zo snel zal vergeten", zegt ze nog wel.
Voor veel speelsters is een goal tegen de titelverdediger op een WK het ultieme hoogtepunt. Voor de 26-jarige Roord is het een van de vele hoogtepunten in haar carrière, die haar al een Europese titel, een WK-finale en een eindstrijd in de Champions League bracht.
Het zegt alles over de nieuwe status van Roord. De ideale nummer twaalf van het WK van 2019 is uitgegroeid tot een ster. Het was voor Manchester City reden deze zomer meer dan 350.000 euro neer te tellen voor de spelmaker van VfL Wolfsburg en daarmee het eigen transferrecord te breken. Een jaar eerder had FC Barcelona tevergeefs geprobeerd van Roord de duurste voetbalster ooit te maken.
Het lijkt allemaal geen vat op Roord te hebben. Diep van binnen blijft ze de vrouw uit de Twentse plaats Oldenzaal, waar mensen graag nuchter zijn. "Ik zweef helemaal niet. Mijn vader zegt ook dat ik dat niet moet doen. Ik ben nuchter opgevoed. Het zit in mijn systeem."
Roord laat zich niet zo snel gek maken. Behalve dan als ze insecten ziet of lang moet vliegen. "Dan roep ik ook om Stefanie (van der Gragt, red.) en Sherida (Spitse, red.). Ik heb praatjes, maar met dat soort dingen ben ik een schijterd."
Toen ze tijdens de voorbereiding in Sydney de vraag kreeg of ze met een helikopter over de metropool wilde vliegen, brak het zweet haar uit. Ze ging wel, na de garantie dat het toch echt veilig was.
De jaren in het buitenland hebben Roord gehard. Ze was twintig toen ze als toptalent van FC Twente naar Bayern München ging. "Ik was jong, ook in mijn geest. Ik ben nu zes jaar alleen in het buitenland. De ene keer vindt iedereen je geweldig en de andere keer is het negatief. Ik heb ook van veel dingen last gehad. Dat hoort erbij, maar het maakt je ook sterker. Je leert ermee omgaan."
Vorig jaar was er rond het EK veel te doen over de uitgesproken kritiek van Roord op toenmalig bondscoach Mark Parsons, die in haar ogen te lange besprekingen hield. Alle media pakten er groots mee uit. Het was niet zomaar iemand die kritiek gaf. Roord heeft ervan geleerd. "Ik ben open en heb een mening. Maar soms moet ik slimmer zijn."
Tijdens het WK wil Roord bijvoorbeeld liever niet praten over haar transfer naar Manchester City, die vlak voor vertrek naar Australië en Nieuw-Zeeland werd bekendgemaakt. Uiteindelijk is de verleiding toch te groot als het transferrecord aan bod komt.
"Als een club je heel graag wil hebben, is dat een eer. Het geeft aan dat je het goed doet", zegt ze. "Manchester City is ook een grote club, dat doet ook wat met me. De komende jaren zullen dit normale bedragen zijn. Die zullen alleen maar gaan stijgen."
Wat belangrijk voor haar is bij een transfer? "Ik ga uit van mijn gevoel. Past de club bij mij? Hoe zien ze mij? En welke rol heb ik? Het is belangrijk dat ik ergens gelukkig ben. Het is nooit zoals thuis, nooit zoals in Nederland. Dat weet je ook als je naar het buitenland gaat. . Maar ik ben best wel makkelijk, ik voel me snel op mijn gemak."
Roord kijkt ernaar uit om naar Manchester te gaan. Het is na Enschede, München, Londen en Wolfsburg de volgende grote bestemming in haar carrière. "Reizen vind ik wel leuk en interessant. Ik kom als speelster op heel veel plekken, dat vind ik wel mooi. Maar uiteindelijk zie je best wel weinig. Ik zou na mijn carrière meer van de wereld willen zien."
Roord zegt het allemaal vanuit Nieuw-Zeeland, waar ze het WK op aparte schoenen speelt. Haar doelpunt tegen de VS maakte ze met kicksen van Nike die speciaal voor vrouwen zijn ontworpen. De schoenfabrikant denkt met de Phantom Luna de kans op blessures bij vrouwen te kunnen verkleinen. Meer dan ooit raken voetbalsters momenteel geblesseerd.
Roord is de enige Nederlandse speelster die op het WK op die schoenen speelt. "Een paar maanden geleden kreeg ik bij Wolfsburg de schoenen opgestuurd met de vraag of ik ze wilde testen. Dat heb ik gedaan. Ik vond ze wel fijn. Ik ben sowieso niet heel kieskeurig, ik heb best makkelijke voeten. Ik heb niet snel blaren of last van iets."
Jeroen van Barneveld schrijft voor NU.nl over onder meer vrouwenvoetbal.
Roord vindt het "heel goed" dat Nike met deze schoen is gekomen, maar liever praat ze niet over blessures. "Ik wil er niet mee bezig zijn. Ik probeer heel goed naar mijn eigen lichaam en geest te luisteren. Als ik me vermoeid voel, is het aan mij om aan de bel te trekken."
Dat is momenteel niet nodig, na haar goal en de goede WK-start van Oranje. "Ik voel me heel fit. Of ik me beter dan ooit voel? Misschien wel. Ik voel me fit en fris. Ik ben frisser dan de afgelopen maanden."
Dat wil ze zo houden. Daarom wil ze zaterdag op de vrije dag van de selectie eigenlijk niet bowlen met Sherida Spitse en Merel van Dongen. "Sherida is zo fanatiek. Ik wil winnen, maar ik ga me echt niet druk maken als ik niet goed gooi. Dan denk ik: laat lekker, Jill."
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl algemeen