‘Net als een hele hoop mensen ging ik deze week naar de film Oppenheimer, waardoor ik zin kreeg in een documentaireserie over wetenschappers. Die vond ik bij Netflix, die onder de noemer Unknown een aantal grote wetenschappelijke onderzoeken van de laatste jaren laat zien. Inmiddels zijn er vier afleveringen uit.
De onderwerpen zijn uiteenlopend: een van de afleveringen gaat over een piramide in Egypte die ergens begraven zou zijn onder woestijnzand, een ander gaat over een Zuid-Afrikaanse grot waar resten zijn gevonden van een voorloper van de moderne mens.
Dankzij Oppenheimer was ik vooral gefascineerd door de Unknown-aflevering Cosmic Time Machine. Deze documentaire gaat over de James Webb-telescoop, een gigantische telescoop die op één miljoen kilometer afstand in een baan rond de aarde draait. De ruimtetelescoop zorgt ervoor dat we heel ver in het heelal kunnen kijken en daardoor allerlei ontdekkingen doen.
Dankzij de documentaire realiseer je je hoe extreem complex zo’n project is en hoeveel er fout kan gaan. De wetenschappers hebben een aantal ‘failure points’ opgetekend: als die dingen fout gaan, kan het hele project niet doorgaan. Voor de James Webb-telescoop zijn dat 450 punten. Bizar, als je nagaat hoeveel er op het spel staat en hoeveel miljarden erin worden gestoken, en dat alles op een gegeven moment op een raket wordt gebonden en gelanceerd.
Het is zo ontzagwekkend om te zien hoeveel werk en risico’s in het project zitten, dat je bijna vergeet dat je ook naar een stukje NASA-propaganda van jewelste zit te kijken. Het blijft een Netflix-documentaire, en dus een hoop high-fivende wetenschappers, maar ik vond het toch indrukwekkend om te zien.
Zowel bij Oppenheimer als bij Unknown: Cosmic Time Machine kijk je naar een groep wetenschappers die het onmogelijke met elkaar proberen te bereiken, alleen gaat het eerste over een atoombom en de Unknown-aflevering over kennis van het heelal. Zo’n feelgood-documentaire is ook weleens aardig om te zien.
‘De NPO zendt een Schotse thrillerserie van de BBC uit, The Control Room. Het is een driedelige miniserie van vorig jaar, en alles staat nu op NPO Plus. The Control Room begint in een 112-meldkamer, waar hoofdpersonage Gabe werkt. Hij krijgt een vrouw aan de telefoon die bekent dat ze iemand vermoord heeft. Vervolgens blijkt ze hem te kennen, waarna we in flashbacks zien wat hun link is, waarna Gabe steeds meer betrokken raakt bij de zaak.
Zoals je gewend bent van BBC-series is het acteerwerk goed, zeker van hoofdpersonage Gabe (Iain De Caestecker). Af en toe is het lastig te volgen waarom hij bepaalde keuzes maakt. Het scenario sprak me dus wat minder aan. Maar de serie duurt slechts drie uur en is wel spannend. Je wil wel echt weten hoe het eindigt.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden