Het Brits-Nederlandse Unilever heeft in 2022 ruim 35 miljoen euro belasting betaald aan de Russische staat over de activiteiten die het bedrijf in het land heeft ondernomen. De motivatie die Unilever geeft om in dit oorlogszuchtig land door te blijven produceren en verdienen, is dat het op deze manier voorkomt dat het gehele bedrijf in Russische handen komt. En tevens dat het zo zijn 3 duizend Russische werknemers beschermt. Dit laatste argument is erg zwak, zo blijkt uit een verklaring van het bedrijf, waarin het toezegt mee te zullen werken wanneer medewerkers opgeroepen worden om in het Russische leger mee te gaan vechten in Oekraïne.
Is het nu vreemd om te denken dat een groot gedeelte van deze belastingafdracht van Unilever in Rusland rechtstreeks in de oorlogskas van Poetin terechtkomt?
Intussen worden we het hele weekend geconfronteerd met de barbaarse vernietiging van het mooie Odessa. Terwijl we gelijktijdig door de Ster reclames worden opgeroepen om onze huid in te smeren met Dove, onze kinderen Calvé pindakaas op hun brood te geven en onszelf te trakteren op Magnum of Cornetto ijsjes van Ola. Ja, allemaal merken van Unilever.
Een landgenoot die computers aan Rusland verkoopt via Kazachstan, wordt gearresteerd en voor de rechter gesleept vanwege het ontduiken van de sancties. En dus rijst de vraag: waarom Unilever niet? En waarom mag de Ster reclamespotjes blijven uitzenden van Unilever en Heineken? Waarom blijven we als Nederlandse consumenten gewoon deze producten kopen? Zijn we daarmee medeverantwoordelijk voor het vernietigen van burgers en burgerdoelen in Oekraïne? Laten we vandaag nog beginnen met een kopersstaking van producten van Unilever en Heineken. De Volkskrant mag hierbij helpen door ons te blijven informeren over de activiteiten van besmette bedrijven.
André Daamen, Boxmeer
Een deel van het graan dat Nederland importeert vanuit Oekraïne, belandt in veevoer. Als we de veestapel drastisch verminderen, daardoor de stikstofuitstoot beperken, en het graan doorsturen naar landen die het hard nodig hebben, slaan we twee vliegen in één klap en zorgen we voor een win-win situatie zonder weerga.
Hans van Noord, Utrecht
Om fraude met ChatGPT te ondervangen, raden veel hogeronderwijsinstellingen aan om studenten gebruik laten maken van bronnen van ná 2021 (Als ChatGPT een te grote studievriend is, Maandag 24/7). Wat een idee. Voor 20 dollar per maand heb je toegang tot de geüpgradede ChatGPT-4. Het zal niet voor het laatst zijn dat bestuurders in het hoger onderwijs zich blindstaren op hun eigen kennis en systemen. Laat studenten en docenten meedenken en beslissen over up-to-date onderwijsvormen en toetsen. Laat ze hun fantasie en creativiteit gebruiken om in te spelen op de huidige verrassende ontwikkelingen. Tijd voor nieuw elan.
Pracho Margreet Biesheuvel, Utrecht
Wanneer een student in staat is om een echt goed paper te produceren met behulp van ChatGPT, is dit nog steeds indrukwekkend gezien de huidige stand van de techniek. Als de suggestie om ook de feedback van de docent aan een bot over te laten inderdaad wordt opgevolgd, hebben zowel de student als de docent eindelijk weer de tijd om in de collegezalen persoonlijk kennis over te dragen, begrip te toetsen en elkaars geest te scherpen en te verrijken. Precies zoals ooit de bedoeling was.
Veronique van Zanten, Breda
‘Verdorie, als het zo doorgaat zouden we weleens een nog rechtser kabinet kunnen krijgen’. Dat was mijn sombere gevoel de morgen na de val van het kabinet. De volgende vragen kwamen bij me op: Hoe kunnen we de soms eindeloze partijtwisten overstijgen? En hoe kunnen jongeren en sociale bewegingen meer invloed krijgen in de Haagse politiek?
Natuurlijk wist ik toen van de ophanden zijnde gezamenlijke lijst van de PvdA en GroenLinks. En dagen later over Frans Timmermans als mogelijke partijleider. Maar ook dat zou naar mijn gevoel slechts een deel van de oplossing zijn.
Er zou een bredere progressieve alliantie moeten komen. Die zou kunnen bestaan uit prominente en minder prominente leden van progressieve partijen (PvdA-GroenLinks, SP, PvdD, Volt en D66). Maar daarnaast ook uit vertegenwoordigers van sociale bewegingen (bijvoorbeeld Extinction Rebellion), de vakbeweging en andere maatschappelijke organisaties (bijvoorbeeld Urgenda, het Nibud, Milieudefensie en Stichting Vluchteling). Samen zouden zij het eens kunnen worden op vier hoofdpunten, zoals bijvoorbeeld Klimaat/Milieu, Armoede, Huisvesting en Migratie. Onderzoekers op deze gebieden zouden inhoudelijk kunnen bijdragen.
De bestaande progressieve en linkse partijen zouden hiermee kunnen worden uitgedaagd om, voorafgaand aan de verkiezingen, op deze hoofdpunten afspraken te maken met respect voor de bestaande verschillen.
Jacques Zeelen, Groningen
Mijn vader overleed in 1983. Zijn hele leven stemde hij PvdA. Zelf arbeider, heb ik hem in mijn jeugd meermaals horen verzuchten: ‘Als de arbeider het beter krijgt en een auto voor de deur heeft staan, stemt hij VVD.’ Hij zou het met de column van Sander Schimmelpenninck (‘Het is volstrekt logisch dat links niet opkomt voor de volgevreten kleinburger’, 24/7) volledig eens zijn geweest. De appel valt hier niet ver van de stam, ik ben het ook.
Tannie van Eck, Oude Tonge
Het verhaal van Taiwanese zakenman Morrison Lee (Vier jaar vast in China na aanklacht van spionage: ‘Iedere buitenlander loopt risico’, Dinsdag, 25/7) heb ik met grote belangstelling gelezen. Temeer omdat ik rond dezelfde tijd in Hongkong en Shenzhen was en de sfeer er toen heb geproefd. Het was helemaal aan het begin van de demonstraties in Hongkong, en je voelde dat er een reactie zou komen.
Onderdrukking is blijkbaar een eerste reactie van veel bestuurders. Democratie is daar een beproefd middel tegen. Helaas staat de democratie in steeds meer landen onder druk, nu weer in Israël. Democratisch gekozen leiders proberen hun macht uit te breiden om deze uiteindelijk via onderdrukking te borgen.
In China of Hongkong gaan ze mij niet meer zien. Taiwan staat op mijn lijstje om ooit in te wandelen, zolang men China buiten de deur weet te houden. Treurig dat de mensheid weer, zelfs in deze spannende tijden van klimaatverandering, niet in staat is om samen te werken. We moeten elkaar informeren en respecteren in alle openheid en vrijheid. Al het andere leidt tot een onleefbare wereld.
Kees Eilander, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden