‘Hij trouwde met Galicië, maar Galicië geeft me geen kleinkinderen’, klaagde de moeder van de 61-jarige Feijóo ooit over haar zoon in een promotiefilmpje voor de regionale verkiezingen. Net als zijn voorganger Mariano Rajoy, de laatste premier die de centrumrechtse Partido Popular (PP) voortbracht, is Feijóo afkomstig uit deze noordwestelijke hoek van Spanje. Hier groeide hij op te midden van de Galicische bergen, in het nog geen honderd inwoners tellende dorpje Os Peares in de provincie Ourense.
Feijóo voerde campagne met de belofte de inkomsten- en vermogensbelasting te verlagen. Daarnaast wil hij het ‘Sanchismo’ – het beleid van de huidige PSOE-premier Pedro Sánchez – terugdraaien. Dit betekent onder meer het intrekken of wijzigen van progressieve wetten omtrent abortus en euthanasie die de afgelopen regeringsperiode zijn geïntroduceerd door de socialisten.
Ook bekritiseert Feijóo de gedoogakkoorden die Sánchez de afgelopen jaren sloot met independentistas, Catalaanse en Baskische partijen die naar onafhankelijkheid van hun regio streven. Volgens Feijóo zou dit de nationale eenheid van Spanje in gevaar brengen.
De Galiciër begint zijn loopbaan als belastingambtenaar binnen de autonome regio van Galicië, om vervolgens binnen enkele jaren tijd op te klimmen tot secretaris-generaal van het regionale ministerie van zowel landbouw als gezondheid. In 1996 zet hij voor het eerst voet buiten ‘zijn’ regio en verhuist naar Madrid met de opdracht om daar als directeur van het nationale gezondheidsinstituut de Spaanse gezondheidszorg te verbeteren.
Gedurende deze periode maakt Feijóo naam als pragmatisch manager die blind is voor politieke of ideologische voorkeuren van zijn personeel. Zelf blijft hij tot halverwege zijn carrière ook ver verwijderd van politiek – hij sluit zich pas in 2002 aan bij de PP.
Na drie jaar directeurschap bij de Spaanse posterijen keert Feijóo in 2003 terug op het oude nest, waar hij als minister van publieke werken van Galicië zijn doorbraak als politicus beleeft. Hij stelt zich verkiesbaar als president van Galicië en weet in vier opeenvolgende regionale verkiezingen telkens een absolute meerderheid van de stemmen te krijgen. Dit wordt gezien als een uitzonderlijke prestatie in het politiek gefragmenteerde Spanje.
Het enige moment waarop zijn stabiele 14-jarige presidentschap van Galicië wankelt, is wanneer in 2013 oude vakantiefoto’s verschijnen van Feijóo met een van Spanjes grootste drugscriminelen, Marcial Dorado. Leden van de oppositie eisen Feijóos ontslag.
Tijdens de nu afgelopen verkiezingscampagne komt de kwestie opnieuw bovendrijven. Waar Feijóo altijd ontkende af te weten van de clandestiene praktijken van Dorado, beweert hij nu dat Dorado tijdens hun vriendschap slechts een smokkelaar was, geen drugshandelaar.
Feijóo is loyaal aan zijn regionale kiezers, blijkt in 2018 als hij als ideale opvolger wordt aangewezen van nationaal PP-leider Rajoy, wiens afzetting volgde op een groot corruptieschandaal. Terwijl iedereen verwacht dat Feijóo het aanbod accepteert, verrast hij vriend en vijand door aan te blijven als president van Galicië. Nu vertrekken zou betekenen dat hij het vertrouwen van het Galicische electoraat schaadt, zo klinkt het destijds tijdens zijn toespraak. Vechtend tegen opkomende tranen zegt hij dat het teleurstellen van de Galiciërs ook ‘mezelf teleurstellen’ zou zijn.
Begin 2022 is het dan toch zover als een mondkapjesschandaal Rajoys opvolger, Pablo Casado, de kop kost. Meteen gaan de blikken weer naar Feijóo, die in Galicië ondertussen aan zijn vierde termijn bezig is. Ditmaal besluit hij zijn geliefde regio vaarwel te zeggen en het leiderschap van de PP te aanvaarden. ‘Feijóo is de beste leider in een gecompliceerde tijd’, aldus Jorge Azcón, destijds PP-leider in Aragón. ‘Hij is een serieuze politicus en wil integreren, niet verdelen.’
Na zijn tijd als president van Galicië heeft Feijóo een reputatie als degelijk en nuchter politicus die zuinig is met overheidsuitgaven. Een van zijn politieke troeven is zijn gematigde signatuur. Daardoor zou hij in staat zijn om zelfs kiezers van de socialistische partij PSOE, de natuurlijke tegenhanger van de conservatieve PP, af te snoepen.
Door zijn ongekende populariteit onder de Galiciërs en de absolute meerderheid die daar meermaals uit voortkwam, is Feijóo niet gewend om samen met anderen te regeren. Op nationaal niveau heeft de PP-leider echter geen andere optie: met 136 zetels behaalde zijn partij niet de voor een absolute meerderheid benodigde 175 zetels. Handen moeten daarom ineengeslagen worden met andere partijen. Van tevoren werd verwacht dat het populistische en extreem-rechtse Vox de coalitiepartner zou worden, maar door een voor hen tegenvallende verkiezingsuitslag is die samenwerking nu hoogst onwaarschijnlijk.
Over een nationale samenwerking met die partij heeft Feijóo zich altijd dubbelzinnig uitgelaten. Vorig jaar nog steunde hij de eerste coalitie tussen PP en Vox in de regio Castilië en León, maar distantieerde zich tegelijkertijd van die partij door te zeggen dat het ‘soms beter is om de regering te verliezen dan te winnen door populisme’.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden