De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: de hittetoeristen die fascinerend onderzoeksmateriaal creëren voor wetenschappers in de toekomst.
Rare jongens, die mensen. Komen speciaal naar Furnace Creek in Death Valley gereden (alleen al vanwege die namen zou je het uit je hoofd moeten laten) om op de foto te gaan met een digitale thermometer. Omdat er weleens een hitterecord zou kunnen sneuvelen: de heetste dag op de heetste plek op aarde – je bent natuurlijk gek als je dat niet wilt meemaken. ‘Het is leuk om hier voor zo’n record te zijn’, zei een man in een filmpje op RTL Nieuws. Hij kwam een beetje laconiek-verveeld over, alsof hij elk weekend met een record poseerde, maar veel liever thuis was gebleven om de barbecue schoon te maken.
In Nederland, waar ik het woord ‘wisselvallig’ in het weerbericht ontving als was het manna uit de hemel, keek ik de afgelopen week naar foto’s die afkomstig leken uit de hel, of op zijn minst het voorportaal. Uit alle windstreken, zelfs uit Zwitserland, kwamen bosbranden overgewaaid. Een Griekse brandweerman stond kleintjes tegenover een woest vlammende boom, zijn rode waterslang slechts een accessoire dat leuk kleurde bij zijn helm. Terwijl het in Johannesburg sneeuwde, hing in Rome een man met zijn hoofd voorover in een fonteinvijver voor wat verkoeling.
Dit is sinds een paar jaar het beeld van de zomer, op dit halfrond althans. Het zijn inwisselbare ansichtkaarten van steeds frequentere extreme weersomstandigheden, de groetjes van een opwarmende planeet. Ik begin er langzaam aan te wennen, wat eveneens een verontrustende ontwikkeling is.
De toeristen in Furnace Creek leken noch van de hitte, noch van klimaatzorgen last te hebben. En wat zouden we ook zeuren? Hier was het toch altijd al warm? Gevolg van de geografische ligging van Death Valley: onder het zeeniveau en gevangen tussen hoge, roestkleurige bergen die de warme lucht binnenhouden. Dat was al zo in 1913, toen het huidige warmterecord werd gevestigd. Nee hoor, geen zorgen.
Vrolijk stonden ze naast de monitor bij het bezoekerscentrum, waarop steeds hogere temperaturen verschenen. Duimpje omhoog, kleren uit, hoedje op, en maar lachen. Een man legde zijn arm een nanoseconde op het metalen omhulsel van de thermometer en trok hem onmiddellijk terug. Lachen. 46 graden, 53, 54, 56. Gieren. Een jonge vrouw was voor het eerst van haar leven op deze plek, ‘en dan is het meteen de heetste dag’. Vond ze ‘cool’. Brullen.
Wat fotografie betreft was het dan wel weer grappig. Hier ontstond in korte tijd een nieuwe typologie: de hittetoerist, vergelijkbaar met de stormjager, iemand die orkanen achternazit. Steeds hetzelfde tafereel, mensen naast en voor het temperatuurdisplay met de betonnen zuilen en het bijbehorende mozaïek, waarop schematisch is weergegeven hoe warm het is op verschillende hoogteniveaus in het landschap. Steeds dezelfde zinderende woestijn op de achtergrond.
Zo’n beeldcategorie is handig voor de wetenschappers van generaties na ons. Die zullen verbaasd vaststellen dat we nog hartstikke trots waren ook, op onze hoge temperaturen. Die had de mensheid immers helemaal zelf veroorzaakt.
Uit de oven klonk overigens nog wel wat gesputter. Het was afkomstig van een klimaatactivist die ook naar Furnace Creek was gekomen, gekleed in een beige outfit met een bloedrode sjaal. Ook hij liet zich op dezelfde typologische wijze vereeuwigen naast het bezoekerscentrum, maar zijn motieven waren volledig tegengesteld. ‘Dit is de klimaatcrisis’, stond er op zijn ene handgeschreven protestbord, versierd met rode strikjes. ‘Happy Death Day’ vermeldde het andere, in letters afkomstig van een kleurige verjaardagsslinger.
‘Over tien, twintig jaar is het hier 60 graden’, zei de man tegen de BBC. ‘Wat valt er te vieren?’ Het was een retorische vraag, maar was het een gewone vraag geweest, dan was het antwoord ook uitgebleven. Gewoon duimpje omhoogsteken en ‘cheese’ zeggen. Meer hoef je niet te doen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden