In het opiniestuk van Martha de Jonge en Edwin Kruisbergen wordt betoogd dat preventieprojecten waarin gebruik wordt gemaakt van escaperooms en virtualrealitybrillen (VR-brillen), mogelijk niet effectief zijn in het afhouden van jongeren van drugscriminaliteit.
Hoewel de auteurs enkele geldige punten aandragen, is het belangrijk om met een bredere blik te kijken naar het probleem en te erkennen dat dergelijke projecten slechts een onderdeel zijn van een veelomvattende aanpak. Het vergelijken van een (averechts werkende) campagne tegen het eten van ongezonde koekjes met een bewustwordingsproject over het verstrikt raken in drugscriminaliteit, zoals de auteurs doen, is nogal vergezocht.
Het bieden van diverse projecten, inclusief dit soort preventieprojecten, is een noodzakelijk middel om jongeren weerbaar en alert te maken.
Over de auteur
Gijs de Louw is directeur van jongerenwerk Compass Maashorst.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Het is van cruciaal belang om te begrijpen dat deze projecten door het jongerenwerk in elk geval niet worden gepresenteerd als dé oplossing, maar eerder als onderdeel van een groter geheel. Het doel van dergelijke initiatieven, zoals de genoemde ‘De Hosselaar’ (een interactieve game die jongeren bewust moet maken van de risico’s en gevolgen van het verstrikt raken in de drugscriminaliteit, red.) en VR-sessies, is om jongeren bewust te maken van de mogelijke risico’s en verleidingen die gepaard gaan met drugscriminaliteit.
Deze projecten bieden informatie en ervaringen waarmee we verder kunnen werken. We gebruiken ‘De Hosselaar’ met ons jongerenwerk in de gemeente Maashorst, op het Udens College, als een begin om met jongeren hierover in gesprek te gaan. Zo kunnen we betere voorlichting geven en waar nodig toeleiden naar individuele coaching.
Hoewel het waar is dat bewustwording en voorlichting alleen niet automatisch leiden tot gedragsverandering, kunnen ze wel een belangrijke rol spelen bij het stimuleren van een verandering in de denkwijze van jongeren. Door hen op concrete wijze op de hoogte te brengen van de gevolgen en risico’s van drugscriminaliteit, kunnen we hen helpen betere beslissingen te nemen en alternatieve paden te kiezen.
Deze projecten fungeren als een eerste stap om jongeren bewust te maken van de keuzes die ze hebben. En de mogelijke consequenties van hun handelingen.
Het is belangrijk om te benadrukken dat deze projecten niet moeten worden gezien als een ‘quick fix’. Het voorkomen van drugscriminaliteit en het beschermen van jongeren vereist een langdurige en geïntegreerde aanpak. Het signaleren en aanpakken van risicofactoren in de omgeving van jongeren, zoals de buurt, het gezin en de school, is essentieel. Samenwerking binnen het netwerk, van preventie tot aan repressie, is misschien nog wel essentiëler.
Door beschermende factoren te versterken en te investeren in preventieve maatregelen, kunnen we als jongerenwerk de basis leggen voor een gezonde en veilige omgeving waarin jongeren minder vatbaar zijn voor de verleidingen van drugscriminaliteit. Maar jongeren zullen ook moeten leren inzien dat misdaad níét loont. Er dient dus ook repressief opgetreden te worden.
Hoewel de auteurs dus terecht wijzen op de beperkingen van louter bewustwording en voorlichting, is het belangrijk om te erkennen dat projecten zoals escaperooms en VR-brillen waardevolle instrumenten zijn in een bredere aanpak om jongeren weerbaar te maken tegen drugscriminaliteit. Het biedt informatie waarmee we verder kunnen werken, stimuleert de dialoog en creëert mogelijkheden voor individuele coaching van risicojongeren.
Een veelzijdige benadering die zich richt op het aanpakken van risicofactoren en het versterken van beschermende factoren is echter noodzakelijk om een duurzame verandering te bewerkstelligen. Daar bieden kennisinstituten als het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid en het Trimbos Instituut allerlei handvatten voor.
Laten we deze projecten niet afschrijven als ontoereikend (of enkel geldklopperij), maar zien als onderdeel van een groter geheel om jongeren te beschermen en hun een kans op een betere toekomst te bieden.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden