De motorrijders in de Tour de France voelden zich het afgelopen weekeinde weer de pispaal, zegt Jos Hayen (60). De Maastrichtenaar rijdt in Frankrijk met een fotograaf van sportkrant L’Équipe achterop zijn BMW 1200 GS. Dat Tadej Pogacar in de remmen moest toen hij op de Col de Joux Plane probeerde weg te rijden van Jonas Vingegaard, werd zijn collega’s aangerekend.
Ze kregen een boete en werden voor een dag uit koers gezet omdat ze te weinig afstand hielden. Hayen: ‘De koersorganisatie was verantwoordelijk. Die had hekken moeten plaatsen of meer agenten kunnen regelen. Met al dat publiek konden de motoren geen kant op.’ Ze hebben nog een staking overwogen, maar het initiatief werd in de kiem gesmoord. ‘De belangen zijn te groot.’
Hayen is bezig aan zijn tiende Tour en zijn 37ste seizoen in het kielzog van het profpeloton. Op zijn 23ste begon hij als verkeersregelaar in de Hel van het Mergelland, toen hij zelfs nog geen rijbewijs had. Nu stuurt het Amerikaanse bedrijf NEP (voorheen Dutchview), dat multimediaproducties faciliteert, hem al jaren aaneen de wereld over. Hij was ‘vijftien of zestien’ keer in China.
Voor registratie van WK’s reed hij vorig jaar in Australië en gaat hij na de Tour naar Glasgow. Later wachten wedstrijden in Denemarken, Duitsland en Noorwegen. Meestal werkt hij samen met een cameraman. ‘Die is veel beweeglijker dan een fotograaf. Staan, zitten, omdraaien, opzij hangen. En je moet alles hebben. Met een fotograaf let je wat meer op mooie bochten en landschappen.’
Motorrijders zijn vaker onderwerp van discussie, zeker als er aanrijdingen met renners zijn geweest. De Belg Antoine Demoitié kwam in 2016 in Gent-Wevelgem om het leven, toen hij ten val kwam en werd geraakt door een achteropkomende motor. Zijn landgenoot Stig Broeckx belandde dat jaar in coma, toen in de Ronde van België motorrijders onderuit schoven en een machine het peloton in stuiterde. Terugkerende verwijten: er zijn er te veel en ze rijden te dicht op de renners.
Hayen: ‘Er mag best wat meer respect zijn voor ons; wie we zijn en wat we doen. Zonder ons zijn er geen beelden. Sponsoren willen ook dat hun namen worden gezien. Vergeet niet: wij lopen net zo goed risico’s. Deze Tour is een goede vriend van me gevallen, een cameraman. Hij heeft drie gebroken ruggenwervels. In de Tour is het aantal motorrijders de laatste jaren juist alleen maar afgenomen. Er rijdt ook iemand mee die bepaalt wie om de beurt dichtbij mag komen. Dat werkt perfect.’ Hayen legt om de drie jaar een verplichte cursus op een politieschool onder Parijs af.
Voor zijn gevoel worden ze steeds zwaarder, die drie weken onder hoge druk. ‘Je moet zo alert zijn, zeker met die temperaturen van 37, 38 graden. Het asfalt begint te smelten. In de afdalingen, van soms wel 25 kilometer, kan de olie van de remmen gaan koken. Dan komen er luchtbellen in de leidingen en valt de druk weg.’
Het publiek langs de weg vraagt ook het uiterste van zijn concentratie als hij met gevaarte en berijders – een totaalgewicht van zo’n 400 kilo – op minder dan een handbreedte passeert. ‘Sommigen doen steeds gekker om in beeld te komen. Het wordt ook alsmaar drukker.’
Hij was laatst drie uur kwijt om na een etappe tussen de menigte af te dalen naar zijn hotel. ‘In totaal zaten we die dag twaalf uur op dat ding.’
Is hij er de volgende Tour nog wel bij? ‘Ik zeg altijd: dit was mijn laatste. Maar dan begint het toch weer te kriebelen. Ik reed voor Wout Poels uit, toen hij de etappe won. Dat was kippevel.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden