Een bal die op het asfalt stuitert, joelende kinderen, harde knallen tegen het metaal van de doeltjes: het zijn vertrouwde geluiden die deze dinsdag opstijgen vanuit de voetbalkooi in de Haagse wijk Duindorp. Dat was lange tijd wel anders. Wekenlang hing er een bordje ‘verboden toegang’ op het hek. ‘Ik snap niet waar die buren zo moeilijk over deden’, zegt Annie Ris (42), die vandaag met haar drie kinderen en een vriendje op de kooi is afgekomen. Ze merkt niet op dat een van haar zoontjes de bal vol op de wreef neemt. Die scheert rakelings langs haar rug. ‘Laat die kinderen toch spelen.’
Al twee jaar is de voetbalkooi in Duindorp het toneel van een alsmaar hoger oplopend conflict. Met aan de ene kant de oorspronkelijke Duindorpers (algemene teneur: ‘laat die gasten lekker voetballen’). En aan de andere kant de bewoners van het luxe appartementencomplex De Zuid vlakbij het strand (prijsklasse: 700 duizend tot 1,9 miljoen euro).
Deze nieuwelingen in de volkswijk – voornamelijk welvarende senioren van buitenaf, die door de oorspronkelijke Duindorpers ‘yuppen’ worden genoemd – kijken uit op de voetbalkooi en klaagden over geluidsoverlast en hangjongeren. Ze spanden een rechtszaak aan om de plek te laten sluiten. En dat gebeurde aanvankelijk.
Afgelopen vrijdag oordeelde de Raad van State dat de voetbalplek toch open mag. Maar dat vonnis is voorlopig. De bodemprocedure wordt later nog behandeld; dan volgt een definitieve uitspraak.
Volgens sommige omwonenden kan het er ’s avonds heftig aan toe gaan in de voetbalkooi en wordt er zelfs drugs gebruikt en gedeald. De politie nuanceert dat beeld en zegt ‘niet opvallend vaak’ meldingen te krijgen van overlast op de locatie. De gemeente Den Haag was dan ook groot voorstander van het openen van de voetbalplek. Een extern adviesbureau dat onderzoek deed naar geluidsoverlast op de locatie concludeerde dat de kooi ‘binnen een goed woon- en leefklimaat’ past.
Veel Duindorpers zijn er niet gerust op dat de bodemprocedure die nog volgt in hun voordeel zal uitvallen. De sfeer in de wijk werd de afgelopen periode onvriendelijker. Via sociale media werden bewoners van De Zuid bedreigd. Ook zochten boze Duindorpers de wooncomplexen op, waarna de politie de boel moest sussen.
‘Dit zit dieper’, vat Arie Verbaan, een kale Duindorper en voorzitter van de plaatselijke voetbalvereniging, de onvrede van vorige week over de gesloten voetbalkooi samen. Hij is hier geboren en getogen, zijn ‘voorvaderen zaten op de bomschuiten’. Het zit hem niet lekker dat de nieuwe bewoners tot het gaatje gaan om hun zin door te drijven – en daar behoorlijk in slaagden. ‘Die kooi stond er al lang, hè. Maar nu denken zij te kunnen bepalen of die kinderen hier wel of niet mogen voetballen.’
Verbaan vreest dat de ‘echte Duindorpers’ in de verdrukking komen. ‘Er worden hier amper sociale huurwoningen gebouwd. Vooral dure woningen de laatste jaren richting het strand. Een gewone volksjongen kan dit niet betalen. Mogen wij Duindorpers straks ook nog op het strandje? Dat is geen gekke vraag, toch?’
De nieuwe bewoners willen van een voorkeursbehandeling niets weten, zegt een van hen, een zeventiger met een Ray Ban-bril op. Hij wil niet met zijn naam in de krant uit ‘angst voor represailles van de Duindorpers’. Hij is ‘een van de 41’ mensen die een zaak aanspanden. Hij vindt juist dat zíj worden achtergesteld. ‘Wij zijn nieuw hier en daarom hebben wij zogenaamd geen rechten.’
Volgens de zeventiger is het veelzeggend dat een motie van Hart voor Den Haag om de voetbalkooi te laten terugkeren op één stem na unanieme steun kreeg. ‘De gemeente kiest de kant van de Duindorpers. Ze weigeren te kijken naar alternatieve locaties, zoals op het strand. Dit zijn electorale overwegingen: wij zijn met tweehonderd, de Duindorpers met zesduizend.’
Zelf heeft hij ook last van het voetballen. ‘Als ik met een glas witte wijn op het balkon zit, hoor je tik-tak-tak.’ Maar de hangjeugd in de schemeruren veroorzaakt de ergste overlast, zegt hij. ‘Marokkaanse jongens’, die drugs zouden dealen, volgens hem. Hoe hij dat zo zeker weet? ‘Wij hebben hier allemaal verrekijkers. Daarmee kunnen we kijken tot aan Rotterdam.’
De gemeente zou een voorbeeld moeten nemen aan de richtlijnen voor padelbanen, vindt hij. ‘Die banen moeten minimaal honderd meter van woningen af worden geplaatst – wij zitten hier op dertig.’ Ook Duindorpers die in de buurt wonen zijn tegen de kooi, beweert hij, maar zouden daar nauwelijks voor uit durven komen.
Daar zit een kern van waarheid in, leert navraag in de Zeezwaluwstraat, de vissershuisjes om de hoek van de voetbalkooi. Duindorper Corrie (70) woont hier al 39 jaar. Ze is tegen de voetbalkooi, net als enkele andere buren. ‘Het is een lelijk ding’, zegt ze lachend. Ook is ze bang voor de jongeren die ’s avonds komen. ‘Ze draaien muziek, rijden rond op scootertjes en ‘s ochtends is het een rotzooi. Misschien doen ze niets hoor, maar je weet het niet.’
Corrie betaalt 430 euro per maand, sociale huur. ‘Vroeg of laat gaat dit ook tegen de vlakte. We zullen zien. Of ik hier mijn tijd nog kan uitdienen.’
Veel buurtbewoners – Arie Verbaan, Corrie, de zeventiger in het nieuwbouwappartement – roepen op om met elkaar in gesprek te blijven. Zo ook Annie Ris, met op de achtergrond opnieuw een bal die vervaarlijk hoog opstuitert. ‘Alle kinderen uit de wijk spelen hier. Ook de kinderen uit de nieuwe appartementen.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden