De IndyCar Series is naar Canada afgereisd voor de enige race van 2023 die buiten de landsgrenzen van de Verenigde Staten wordt verreden. Zaterdag verzekerde Christian Lundgaard zich in het Canadese Toronto van de pole-position voor de tiende race van het seizoen door in wisselende weersomstandigheden sneller te zijn dan Scott McLaughlin en Pato O'Ward. Rinus van Kalmthout legde beslag op de twaalfde startpositie.
Lundgaard nam bij het begin van de 85 ronden tellende race meteen de leiding, voor McLaughlin, O'Ward, Marcus Ericsson en de goed gestarte Scott Dixon. Terwijl Van Kalmthout twee posities verloor in de eerste bocht, ging het achter hem fout. Jack Harvey liet zijn bolide te ver naar buiten lopen, waardoor hij contact maakte met Ryan Hunter-Reay, die op zijn beurt weer Tom Blomqvist in de muur duwde. Ook Alexander Rossi, Santino Ferrucci, Graham Rahal en Benjamin Pedersen raakten vervolgens bij het incident betrokken, waardoor de safety car voor het eerst in de baan kwam.
Zonder Harvey, Blomqvist, Hunter-Reay en Pedersen trok Lundgaard het veld in de tiende ronde weer op gang voor de herstart, waarbij hij de leiding eenvoudig kon behouden. De Deen van Rahal Letterman Lanigan slaagde er meteen in om afstand te nemen van McLaughlin, al reed de Penske-coureur op de harde band en vertrok Lundgaard op de zachte band. De eerste ronde pitstops voor de rijders op de zachtere rubbersamenstelling werd in de zestiende ronde al geopend door de terugvallende Marcus Armstrong en in de ronden daarna volgden de overige coureurs op de softs. Zo bracht Lundgaard, die op dat moment vier seconden voorsprong had opgebouwd, in de negentiende ronde een bezoek aan zijn pitcrew. De stop verliep niet perfect, maar desondanks keerde hij als eerste van de gestopte coureurs terug op de baan.
McLaughlin kreeg zodoende de leiding in handen en gaandeweg zijn eerste stint breidde hij de marge op naaste achtervolger Ericsson, die P2 had geërfd door de pitstop van O'Ward. Tegen de 32e ronde bedroeg het verschil zo'n zeven seconden, terwijl Grosjean op dat moment de eerste ronde pitstops aftrapte voor de coureurs die op de harde band waren gestart. De Andretti-coureur wisselde zijn hards in voor softs en dat voorbeeld werd gevolg door onder meer McLaughlin en Ericsson, die in respectievelijk ronde 35 en 36 naar binnen kwamen voor hun eerste pitstop.
De pitstops brachten Lundgaard weer op de eerste positie, een kleine zeven seconden voor McLaughlin. De Penske-coureur knabbelde langzaam maar zeker wat van zijn achterstand af, totdat Grosjean zijn bolide in de voorlaatste bocht in de muur parkeerde en daarmee de tweede caution veroorzaakte. Voor onder anderen Kirkwood, Herta en kampioenschapsleider Alex Palou was dat het moment om hun tweede en laatste pitstop van de race te maken. In ronde 46 werd het veld vervolgens weer losgelaten, om een ronde later alweer achter de pace car te rijden. Ditmaal was Helio Castroneves door Kirkwood in een spint getikt, die voor de Braziliaan wel het einde van de race betekende.
Onder meer Lundgaard, O'Ward, Ericsson, Josef Newgarden, Will Power en Marcus Armstrong grepen deze caution aan om dan ook hun laatste pitstop van de dag te maken, waardoor ze achter Kirkwood, Herta en Palou terechtkwamen. Het bracht de nog niet gestopte McLaughlin, Dixon en VeeKay naar de top-drie, voor Kirkwood, Herta, Palou en Lundgaard. In ronde 52 werd de race weer hervat en dat leverde enkele belangrijke positiewisselingen op. Palou zette Herta meteen aan de kant en erfde ook de positie van Kirkwood, die in de eerste bocht wijd ging en de muur licht raakte. Een ronde later verloor Herta nog een plekje aan Lundgaard, waarna hij wel bestand bleek tegen de druk van O'Ward.
Vooraan was het wachten op de laatste pitstops van de race. VeeKay trapte die reeks af in ronde 59, waarna McLaughlin de leiding in ronde 61 afstond voor zijn laatste bandenwissel. Dixon hield het nog een ronde langer vol op de softs, maar in ronde 62 was hij de laatste die een pitstop maakte. Het bracht Lundgaard weer aan de leiding, want de RLL-coureur was eerder in de ronde met een knappe actie buitenom voorbijgegaan aan Palou. Power wilde intussen ook wat verder naar voren komen en ging in ronde 63 met een gewaagde actie langs O'Ward voor de vierde positie.
Eenmaal terug in vrije lucht slaagde Lundgaard er binnen tien ronden in om een gat van zeven seconden te slaan richting Palou, die intussen Herta en Power op bezoek kreeg. De Spaanse kampioenschapsleider kon het tempo niet helemaal volgen en zag vervolgens ook dat Ericsson, Newgarden en de laat gestopte Dixon in het treintje achter hem aansloten. Positiewisselingen zouden echter niet plaatsvinden, al moesten Power en Ericsson bij het ingaan van de laatste ronde wel nog een bezoek aan de pits moesten brengen vanwege brandstoftekort.
Dat gebeurde mijlenver achter Lundgaard, die in Toronto zijn eerste zege in IndyCar Series boekte. De Deen reed een voorsprong van bijna twaalf seconden bijeen richting Palou, die vanaf de vijftiende startpositie de schade perfect beperkte door tweede te worden. Herta mag als nummer drie eveneens mee naar het podium, terwijl Dixon ondanks zijn late pitstop nog knap naar P4 is gekomen. De zesvoudig kampioen ging nog voorbij aan Newgarden, die teamgenoot McLaughlin nipt voorbleef voor de vijfde plek. Armstrong is op P7 de beste nieuwkomer, terwijl. O'Ward, Rahal en Felix Rosenqvist de top-tien completeren. Voor Van Kalmthout pakte het uitstellen van de laatste pitstop niet goed uit, want hij moet het aan de finish doen met P13.
Source: Motorsport