Peter Middendorp over Zoutkamp en Marisa Monsanto over herstelbetalingen roepen allebei op tot luisteren naar de ander. Dat appel is me uit het hart gegrepen. Eergisteren werd mij door een meneer op Terschelling op niet malse wijze te verstaan gegeven dat het belachelijk was dat ik de kliko naast de zijne had gezet. Hij weigerde te luisteren naar mijn verklaring. Toen ik toch een poging waagde, namelijk dat de ophaalwagen niet bij het door ons gehuurde huisje komt, beet hij me toe dat langs die hele weg wordt opgehaald.
Het gaat me niet om mijn gelijk, maar om de moeite te nemen naar elkaar te luisteren. Ik had graag gehoord wat ten grondslag ligt aan zijn woede. Maar een gesprek lukt niet met iemand die alleen naar zichzelf wil luisteren. Gemiste kans. Wie weet wat we van elkaar hadden kunnen leren.
Josje Rövekamp, Utrecht
Dank voor het interview met Arjan Ederveen. De sfeer die het oproept, de liefde die eruit spreekt, de foto’s van Erwin Olaf.
Arjan is een van mijn grootste helden. Hij laat me al tientallen jaren zo hard lachen op momenten dat ik dat nodig heb. Ik word er blij van als ik lees dat het goed met hem gaat.
Hans Schepers, Amersfoort
Beste Arjan, je kunt snel beginnen met een nieuw seizoen van 30 Minuten, hoor. Even Pieter Kramer en de VPRO bellen en het is snel geregeld. De titel van aflevering 1 heb ik al voor je: Naakt in overall met stroopwafel van de Lidl in de hand. Het script staat op de telefoon van journalist Sara Berkeljon. Aflevering 2 neem je op in Zaandam en krijgt de titel Filiaalmanager Albert Heijn geeft klanten gratis aanvulling tot 500 gram.
Stefano Giacon, Aalsmeer
In haar column stelt Aisha Dutrieux zichzelf en ons de vraag of we van de natuur, in al haar verschijningsvormen, een rechtspersoon zouden moeten maken. Zeer interessante vraag.
De gedachte zelf lijkt afkomstig te zijn van de Franse filosoof Bruno Latour (1947-2022) die Het parlement der dingen heeft geschreven. Latour ziet het echter net wat breder en anders. Hoezo nu recht geven aan de natuur, zoals eerder aan vrouwen en daarna aan slaven? Vrouwen en slaven kregen niet zozeer rechten doordat verlichte denkers er het nut opeens van inzagen, maar omdat ze door weerstand en opstand in beeld kwamen, hun plek veroverden.
Nu lijken rivieren, zeeën, bomen, dieren en bergen ook in opstand te komen, tekeer te gaan, meer en meer onvoorspelbaarheid ten toon te spreiden. Ze zijn actoren geworden die meer plek veroveren in het web van het bestaan, en in het gangbare westerse denken.
In inheemse culturen was dat al veelal het geval. Evanne Nowak, programmamaker rond zingeving en ethiek, pleit voor ruimte voor een soort van rouwen over wat verloren is gegaan in de natuur. In de zomer van 2019 was er zo’n rouwritueel: de begrafenis van een gesmolten gletsjer in IJsland, waarbij ook de IJslandse premier aanwezig was. Door te rouwen sta je stil bij wat verloren is gegaan en wordt het schone, het goede, het wezenlijke opnieuw gezien en gekend. En zet wellicht hernieuwde relaties in gang met alles wat niet menselijk is.
Pracho Margreet Biesheuvel, Utrecht
In de discussie over slavernij versus ander door de overheid veroorzaakt leed moet het volgens mij niet gaan over welk leed erger is en daarom meer of minder voor financiële genoegdoening moet worden aangemerkt.
Relevanter is om vast te stellen of, hoe en in welke mate door de overheid veroorzaakt leed doorwerkt en of het de oorzaak is van nu bestaande achterstandsposities van specifieke bevolkingsgroepen.
De stoflongen van mijn opa in 1970 vergelijken met het leed van een slaaf in de 18de eeuw gaat echt niet helpen bij het realiseren van een gelijkwaardige samenleving. Een discussie over de hoogte van herstelbetalingen helpt evenmin.
John Machiels, Amersfoort
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden