Het zwembad in grensdorp Sas van Gent werd overlopen door Belgische en Noord-Franse families die alle regels aan hun laars lappen. Maar wie van ver komt, is hier niet langer welkom. ‘Ik voorzag dat er een keer zo’n kindje zou verdrinken hier, en dan zijn wij verantwoordelijk.’
Een dreumes die net kan lopen neemt de eerste trede van de hoge witte duikplank boven het vijftigmeterbad. Geen vader of moeder in zicht. Het is deze zomer al meerdere keren voorgekomen dat de doorgewinterde lifeguard Jacqueline Durinck zo’n drommeltje ternauwernood van de trap kon grissen om vervolgens tien minuten op zoek te moeten naar de familie van het kind.
De overlast die de talrijke Belgische en Noord-Franse badgasten deze zomer veroorzaken in het openluchtzwembad in Sas van Gent is velerlei: ongeoorloofde barbecues, poepen in de bosjes, een pan mosselen bereiden op een verboden gasstel, binnenglippen zonder betalen en een grote mond tegen het personeel. Maar als je Durinck vraagt wat ze het ergst vindt, is het dit: ouders die hun kinderen zonder toezicht over het complex laten scharrelen. ‘Ik zag gewoon gebeuren dat er een keer zo’n kindje zou verdrinken hier’, zegt ze. ‘En dan zijn wíj verantwoordelijk.’
De lifeguard zit op een bankje, haar turquoise shirt steekt fel af tegen haar gebruinde armen. Ze heeft zaterdag alle tijd, want in het ondiepe bad trekt slechts één vrouw rustig haar baantjes. Het is nauwelijks voor te stellen dat haar collega vorige week een tweetalig A4’tje ‘vol–complet’ aan het gaas moest bevestigen. Er waren op dat moment rond de zevenhonderd mensen binnen en er wachtten op de parkeerplaats nog honderden mensen die erbij wilden. Er ontstond een rellerige sfeer.
Liliana (11) en Senna (12) uit Sas van Gent waren getuige. ‘Ze gingen op de motorkap van hun auto staan om baby’s door te geven over het prikkeldraad’, zegt Liliana. ‘Anderen knipten een gat in het hek en kropen eronderdoor.’ Vanaf hun handdoek zagen ze die dag ook een ruzie. ‘Er was een vrouw die met zo’n regenboogvlag in het gezicht wapperde van de kinderen van een moslimfamilie en allerlei rare dingen zei’, zegt Senna. ‘Toen werd de vader van die kinderen superboos.’
Volgens wethouder Laszlo van de Voorde (PvdA/GroenLinks) van de gemeente Terneuzen is een zwembadmedewerker dat weekend in zijn nek gegrepen door een boze bezoeker. Om nieuwe opstootjes te voorkomen zijn nu rigoureuze maatregelen genomen. Een mobiele camera-unit waakt over de ingang, over het terrein banjeren een stuk of zeven bewakers in gele hesjes, in het kantoortje ligt een bodycam klaar om incidenten te filmen. Maar het belangrijkste is dat vanaf dit weekend een identificatieplicht geldt en alleen nog bezoekers welkom zijn uit de dichtstbijzijnde Nederlandse en Vlaamse gemeenten.
De Vlaamse minister Benjamin Dalle noemde de maatregelen direct disproportioneel, overdreven en ‘niet gericht’. Met als resultaat dat wethouder Van de Voorde nu op zijn witte gympen uitleg staat te geven voor de camera van de Vlaamse VRT. Ook het Duitse Bild is met een tv-ploeg uitgerukt.
Het is niet dat hij iets tegen Belgen heeft, benadrukt de wethouder. Sas van Gent voelt voor de buitenstaander überhaupt al aan als ‘België-light’ – het dorpscafé heeft Duvel op de tap en er wordt afscheid genomen met een zangerig salut. Maar 1.400 zwembadbezoekers op een dag, dat kan dit dorp gewoon niet aan. ‘Voor het idee: Zeeuws-Vlaanderen heeft op een normale dag drie politieauto’s rondrijden. In een gebied dat van oost naar west 100 kilometer beslaat.’
De gemeente was blij dat ze voor dit seizoen de roosters kon rondbreien. Het is in deze uithoek van Nederland schrapen naar werknemers. De meeste lifeguards zijn wat de wethouder in vloeiend Vlaams ‘jobstudenten’ noemt. ‘Die hebben op cursus geleerd drenkelingen te redden. Niet om voortdurend handhavend op te treden.’
Waarom komen die mensen überhaupt van heinde en verre? Voor de liefhebber van vintage buitenbaden is het gemeentelijk openluchtbad in Sas van Gent beslist niet onaardig, maar het lijkt onlogisch om vanuit Wallonië, laat staan Noord-Frankrijk, te komen rijden voor uitgerekend deze plek.
Het gaat volgens de wethouder deels om mensen die uit Belgische zwembaden worden geweerd vanwege overlast. Ook zou het uitwijkgedrag iets te maken hebben met de kledingvoorschriften in veel Belgische zwembaden. Hoewel het volgens de rechter daar juridisch onhoudbaar is om lichaamsbedekkende boerkini’s te weren, gebeurt dat in de praktijk soms toch. In Sas van Gent is daarentegen badkleding in alle soorten en maten welkom, zolang het daadwerkelijk badkleding is.
‘Dróegen ze maar boerkini’s’, verzucht lifeguard Durinck. ‘Mensen stappen in allerhande gewone kleding het water in. Dan probeer ik in mijn beste Frans en met handen en voeten uit te leggen dat dat niet mag, maar dan zie je ze tien minuten later opnieuw, in een ander T-shirt.’
En als je kinderen aanspreekt op hun gedrag, word je niet zelden gewoon in je gezicht uitgelachen, zegt haar jongere collega Remco Bonte (18).
Dat had ik in mijn jeugd moeten doen, schampert Gerrit van den Adel (69). ‘Dan kreeg je van de badmeester een draai om je oren.’ Zijn vrouw Coby (67), die hun rillende 9-jarige kleinzoon Stan warm wrijft met een badhanddoek, werd hier als meisje ooit onder water geduwd. ‘Die jongen mocht een maand lang het zwembad niet meer in.’ Het echtpaar uit het mosseldorp Philippine wil maar zeggen: goed dat de gemeente een streep trekt. Al vindt Gerrit het zaterdag wel érg rustig.
Voor zwembadmanager Nico Scherbeijn is dat een gunstig teken: het in België breed opgepikte nieuws heeft zijn werk gedaan. ‘Dreigen met camera’s werkt. In een ander gemeentezwembad waren in 2019 problemen. Toen zeiden we ook dat we bodycams zouden inzetten. We hebben ze nooit hoeven gebruiken.’
Al die hekken en banners bij de ingang doen de vriendjes Rayan en Senne (beide 12) uit het Vlaamse Zelzate al bijna omdraaien naar hun fiets. Maar voor kinderen tot 14 jaar is een identiteitsbewijs niet nodig, dus liggen ze even later toch in het water. Ze hebben zomervakantie, Senne was hier afgelopen week elke dag. Zo stil als zaterdag was het niet eerder. Die zee van ruimte is wel lekker, zegt hij, maar ook een beetje saai. ‘Het is wel lastig nieuwe vriendjes maken zo.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden