De kunst van het vakantievieren volgens een bekendere Nederlander. Schrijver Stéphanie Hoogenberk (37) eet slakken in Parijs en heeft een zeer aannemelijke theorie over waarom uitgerekend zij zo’n goede vakantievierder is.
‘Heel goed! Ik stond net met jullie fotograaf in zo’n nis in een brug over de Seine, weet je wel, zo’n nisje met urinegeur van een zwerver. Helemaal vakantie.’
‘Met mijn vriend, in mijn boek heet hij ‘M’. We logeren in een hotel in de wijk Montparnasse. We gaan regelmatig met z’n tweeën naar Parijs, of in elk geval twee keer per jaar. De vorige keer ontdekten we hier een fijne kapper – mijn vriend háát de kapper – die heel hard prachtige Franse muziek draaide en mij tot twee keer toe complimenteerde met mijn Frans. Dan vind ik het al snel gezellig.’
Hoe is het daar? is de zomerrubriek van Volkskrant Magazine waarin (bekende) Nederlanders naar hun vakantiebelevenissen wordt gevraagd.
‘Gistermiddag heb ik de fout gemaakt om na een lange, warme dag nog naar het Picassomuseum te gaan. Dat werd me getipt, maar het deed me weinig, misschien was mijn geduld voor die dag al op, ik werd ook wat onverdraagzaam richting iedereen die me voor de voeten liep.
Vandaag was een betere dag: we hebben van ’s ochtends 8 tot ’s middags 12 op ons ontbijtterras gezeten. Eigenlijk doe ik vooral dat op vakantie: op terrasjes zitten, rondkijken, een boek lezen, momenteel een van Vivian Gornick, dat zich afspeelt in New York, waar dan toch de herinnering van Parijs aan gaat kleven, daarna een beetje wandelen. Overdag lig ik graag nog even op m’n hotelbed voor we naar het diner gaan. En ik heb net de Paris Match gekocht, een tijdschrift met interviews en celebritynieuws, want ik wil altijd mijn Frans verbeteren.’
‘De sfeer is zo fijn, alles is fotogeniek, de horeca is fantastisch. De obers rennen de benen onder hun lijf vandaan, maar komen niet continu aan je tafeltje vragen of het smaakt, om zo je gesprek te interrumperen, zoals in Nederland. Je ziet mensen uitgebreid lunchen met een stuk vis en een glas wijn, ook doordeweeks. Ik vind alles hier leuk. Opmerkelijk veel vrouwen dragen geen beha, en iedereen rookt lekker stevig door. Parijs inspireert me. In Nederland hou ik helemaal niet van winkelen, maar hier wil ik altijd dure dingen kopen. Al heb ik dat deze keer nog niet gedaan, trouwens.’
‘Boeuf bourguignon en slakken. Zelfs de simpelste bistro’s hebben goed eten. Ik hou erg van klassiekers als biefstuk met pepersaus, of desserts als île flottante. Een goede tip om lekker en spotgoedkoop te eten is Bouillon Chartier. Er staat een enorme rij, maar je bent er zo doorheen, en binnen word je bij anderen aan tafel gezet. Zolang je elkaar niet verstaat is dat leuk.’
‘Ja, supergoed. Ik doe niet veel op vakantie, dus ik kom altijd ontspannen terug. Ik ging vroeger altijd met mijn ouders op strandvakantie. Het is een beetje genant om te zeggen, maar ik ben opgegroeid met van die luxe all-inclusives naar Griekenland en Turkije. We gingen met een heel gezelschap, alle dagen waren hetzelfde, en ik heb daar geweldige herinneringen aan. Ik ga nu niet meer naar die allinclusivehotels, maar ik hou nog steeds van strandvakanties.
Ik ken mensen die altijd moe terugkomen van een vakantie omdat ze van alles van zichzelf moeten afvinken. Mijn theorie is: uiteindelijk vier je vakantie op de manier waarmee je bent opgegroeid. Ik lig het liefst hele dagen aan een zwembad of aan zee, mensen die kampeerden gaan weer kamperen, wie in de bergen moest wandelen, gaat weer wandelen, et cetera. Klopt toch?’
‘Blijf eens op één plek. Eén bestemming, één hotel, een paar weken, en dan drie avonden achterelkaar naar hetzelfde restaurant. Dat ontspant. Dat is mijn advies.’
‘Wat een absurde vraag. Ik denk met een man. Maar even denken welke man. Oké, ik wil supergraag met Bill Nighy op vakantie. Hij is bekend van Love Actually, en speelt in mijn favoriete film Notes on a Scandal. Ik heb hem een keer een bord spaghetti zien eten, dat zag er gepassioneerd uit. Hij is ook al wat ouder, dus hij heeft mijn vakantietempo, denk ik. Met wie ik niet op vakantie zou willen is Marina Abramović, die gaat er vast een performance van maken.’
Source: Volkskrant