Laten we eerlijk zijn, als we echt willen kan Nederland best een miljoen vluchtelingen opvangen. Iedereen behalve mensen met uitkeringen of het minimumloon levert 10 procent loon in. De komende vijf jaar zijn nieuwbouwwoningen alleen voor vluchtelingen. Een soort ‘Wir schaffen das’ in Nederland. Maar dat doen we niet omdat het over-, overgrote deel van de Nederlanders dat niet wil.
Dat gezegd hebbende, snap ik niets van de (politieke) discussie over vluchtelingen die we al jaren in Nederland voeren en we in de komende verkiezingsstrijd dagelijks zullen horen. Partij één wil geen vluchtelingen opvangen. Partij twee wil tienduizend vluchtelingen opvangen, maar geen nareizigers. Partij drie wil 75 duizend vluchtelingen opvangen én nareizigers. De lijst van mogelijkheden is eindeloos.
Partijen die veel mensen willen opvangen zijn trots op hun empathie, partijen die geen of weinig vluchtelingen willen opnemen doen dit voor de ‘normale Nederlanders’. Maar er is geen verschil.
Geen enkele partij is bereid om een substantieel gedeelte van onze welvaart in te leveren om vluchtelingen op te vangen. Wat ik van elke politieke partij zou willen weten is niet hoeveel vluchtelingen ze willen opvangen, maar hoe ze verdedigen dat er niet veel meer welkom zijn.
Jan Rob Dijkstra, Winsum
Dat het met de grutto niet goed gaat is bekend, we zien deze vogel steeds minder in onze weidelandschappen. Vandaar dat de kennis van deze vogel des vaderlands wellicht wat is weggezakt.
Op de foto bij het artikel in de krant van 12 juli over de toekomstige bankbiljetten: ‘Eurobiljet met rivier of vogel, de burger mag meedenken’ is een poelsnip afgebeeld en niet de grutto, zoals in het onderschrift staat.
Op het 100-guldenbiljet uit 1977 was de snip al afgebeeld, dus die zal het niet worden. De grutto lijkt mij een prachtig onderwerp voor een toekomstig bankbiljet, zeker omdat de aandacht voor natuur- en klimaatherstel niet mag verslappen. Maar dan wel graag met de juiste afbeelding.
Marcel Terlouw, Leiden
Natuurlijk is de wereld van wensouders veel groter dan de digitale en internationale zoektochten in het artikel ‘Donorkinderen’. De meeste wensouders vinden hun zaad- of eicel bij hun eigen familie of in hun vrienden- of kennissenkring. De laatste jaren zien we ook steeds meer wensmoeders samen met een homostel kinderen krijgen.
Al deze keuzen geven alleen maar voordelen. De wensouders en hun kinderen kennen hun biologische en sociale achtergrond. En de kinderen? Zoals onze dochter Sofie zei: ‘Volwassenen snappen er echt niets van. Niemand in de klas heeft nog alleen een vader en een moeder. Doe niet zo moeilijk, papa’.
Paul de Bont, auteur Eerste Hulp bij Kinderwens, Hilversum
Om de stemming onder jongeren te peilen over de Rutte-jaren en de val van het kabinet is de redactie helemaal naar Alkmaar afgereisd om drie witte mannelijke gymnasiasten te bevragen. Kan het ietsje diverser mensen?
Jannet Duijndam, Oegstgeest
Volkskrant-redacteur Raoul du Pré dicht Dilan Yesilgöz een komeetachtige carrière toe. Wonderlijke beeldspraak, als je bedenkt dat kometen een beetje om de boel heen draaien en heel soms alles vernietigend inslaan.
Bo de Lange, Hilversum
Dat ik, oprichter en oud-voorzitter van de stichting de club van tien miljoen, het nog mag meemaken een kabinet te zien vallen over overbevolking, toverde even een glimlach op mijn gezicht. Dieptreurig is het echter dat voor die val alleen de immigratie en niet de hele overbevolking van ons land een rol van betekenis heeft gespeeld.
Paul Gerbrands, Valkenswaard
Op televisie hoorde ik iemand zeggen: door de val van het kabinet, verkiezingen en daarop volgende formatie gebeurt er een heel jaar niks in Den Haag. Nee, maar was het kabinet blijven zitten, gebeurde er twee jaar niks. Winst dus.
Cees Wagemakers, Groningen
Vijftig dure camera’s zijn aangeschaft om telefoongebruik in de auto te kunnen registreren. Ondertussen gebruikt half Nederland op de fiets de telefoon. Lijkt me goedkoper om die eerst aan te pakken, dan zullen ze later als ze in de auto rijden het gebruik wel laten.
Ruud Vriend, Amstelveen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden