‘In Lissabon deden we boodschappen bij het buurtwinkeltje en onze kinderen speelden met leeftijdgenoten uit de wijk’, zegt Patricia Molegraaf, die al ruim tien jaar aan huizenruil doet. ‘Je voelt je een local, geen toerist.’ Bijkomend voordeel: geen gesleep met spullen én de kinderen hebben een eigen slaapkamer met nieuw speelgoed. Met aanbieders als Home Exchange, Huizenruil en Homelink is huizenruil populair. Vaak betaal je een vast bedrag per jaar, bij Home Exchange is dat bijvoorbeeld 160 euro, om je huis op de website aan te bieden. Vervolgens kun je ook zelf zoeken naar accommodaties. Een succesvolle vakantie via huizenruil vergt wat handigheid. Waar moet je allemaal aan denken?
Een uurtje speuren naar een leuk optrekje, de eigenaar benaderen en klaar is Kees: zo makkelijk gaat het niet. ‘Soms moet je wel tien berichten sturen voordat het raak is. In januari begin ik al met zoeken voor de zomervakantie’, zegt Patricia Molegraaf. Via een onlinekalender kun je zien of een huis beschikbaar is en via filters zoek je naar een huis met tuin en of een waar huisdieren welkom zijn. Om teleurstellingen te voorkomen, adviseert ook fervent huizenruiler Liesje Pauwels om de kansen te spreiden. ‘Zet niet alleen in op die villa met zwembad in Frankrijk. Vaak tik ik een standaardbericht dat ik aan twintig mensen stuur. Het moet maar net passen. Komt het niet uit, dan levert zo’n contact soms later alsnog iets op.’
Vroeger was het zo dat je altijd daadwerkelijk van huis ruilde: vond je een leuk optrekje in de Dordogne, dan brachten de Franse bewoners hun vakantie door in jouw huis. Tegenwoordig werken veel websites ook met een puntensysteem. Logeert er iemand in jouw huis, dan krijg je punten waarmee jij weer op zoek kunt naar een leuk adresje. ‘Een villa met zwembad krijgt meer punten dan een klein appartement’, legt Molegraaf uit. Ook de locatie maakt uit. Een huis in Amsterdam kan op een groter aantal punten rekenen dan een woning in Hengelo.
‘Ik heb mezelf voorgenomen om zo veel mogelijk ‘ja’ te zeggen op verzoeken van anderen’, zegt Pauwels. Hierdoor reisde ze met haar gezin naar onverwachte locaties die ze niet snel zelf zou bedenken. ‘Zoals Rostock aan de Duitse oostkust, het Duitse Tecklenburg of Belgische stad Hoei, waar we heerlijke vakanties hebben gehad.’ Haar boodschap: laat je verrassen en sta open voor nieuwe bestemmingen.
‘Vreemde mensen in mijn huis? Ik moet er niet aan denken!’ Het is een reactie die Patricia Molegraaf vaak krijgt. Je moet er wel het type voor zijn, benadrukt ze. Anders wordt het geen leuke ervaring, ook niet voor de mensen die in jouw huis zitten. ‘Slechts één keer hebben we meegemaakt dat de bewoners hun huis niet echt konden loslaten. Ze belden steeds als ze dachten dat het ging onweren met de vraag of we alle stekkers uit de stopcontacten wilden trekken.’
Wie zich aanmeldt, hoopt natuurlijk op leuke ruilverzoekjes. Enkel wat foto’s van je huis uploaden is niet voldoende. Je moet de mensen ook een beetje lokken. ‘Het helpt om de stad of regio waar je woont te promoten’, vertelt Liesje Pauwels. Zelf woont ze in het Vlaamse Bornem, op zo’n 20 kilometer van Antwerpen. Die kleine afstand benadrukt ze in de beschrijving van haar huis. ‘Leg uit wat er te beleven is. Zo plaats ik foto’s van mooie kastelen in de buurt en vertel ik dat je kunt fietsen langs de Schelde.’
Over de auteur
Anna van den Breemer schrijft voor de Volkskrant over grote en kleine levensvragen. Ze publiceerde meerdere boeken, waaronder Alle ouders klungelen maar wat aan.
Hoe netjes laat je het huis achter? ‘Wij grijpen de gelegenheid aan om het huis grondig schoon te maken. We zemen de ramen en zorgen natuurlijk voor schoon beddengoed’, zegt Molegraaf. En dat niet alleen. Huizenruil is voor het gezin ook een stok achter de deur om eindelijk achterstallige klusjes te doen. ‘Dingen waar je normaal gesproken nooit aan toekomt, zoals plintjes vastmaken of een wastafel vervangen.’ De ervaring leert dat de meeste huizen er netjes uitzien. Is dat niet het geval, dan kun je dat melden. Net als bij Airbnb werken de meeste huizenruilwebsites met reviews.
‘Beeld je in dat je voor het eerst je eigen huis binnenstapt’, zegt Pauwels. ‘Wat wil je dan allemaal weten?’ Die zaken vermeld je in de handleiding voor de gasten die zowel geprint klaarligt als wordt gemaild, zodat mensen de informatie ook via hun telefoon kunnen opzoeken. ‘Na iedere huizenruil vul je de handleiding aan omdat je weer iets bedenkt wat het vermelden waard is.’ Zoals de locatie van de meterkast voor als de elektriciteit uitvalt. ‘Je wilt niet in het donker gaan zoeken.’ Ook vermeldt ze in de handleiding wat het dichtstbijzijnde ziekenhuis is.
‘Regel iemand in de buurt die benaderd kan worden bij noodgevallen, bijvoorbeeld een buurvrouw of familielid’, adviseert Pauwels. ‘Ik herinner me die keer dat een Fransman zichzelf had buitengesloten nadat de deur was dichtgewaaid. Gelukkig wist hij wie hij kon vragen om de reservesleutel.’
‘Ik laat een lijst met uitgebreide tips achter over wat er te doen is in de buurt’, zegt Pauwels. ‘Adressen van leuke musea en cafés. In welke restaurants ze moeten gaan eten en waar vooral niet.’ Vaak treft ze zo’n lijstje ook aan in de huizen waar ze komt. Op die manier krijg je er gratis insider-tips bij. Ook laat ze als welkomstcadeau streekproducten achter of lokale biertjes. En bij vertrek koopt ze een bloemetje om de mensen te bedanken.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden