Hoekstra kondigt zijn beslissing maandag aan in een interview met De Telegraaf., slechts twee dagen na de val van het kabinet. Hij nam de beslissing dan ook al een tijdje geleden en verwijst naar zijn aarzelingen in 2020, toen de partij een dringend beroep op hem deed. Hij zei destijds dat hij zichzelf eigenlijk meer een bestuurder dan een beroepspoliticus vond. ‘Ik heb altijd een enorm commitment gevoeld om de publieke zaak te dienen en heb het daarom toen toch geaccepteerd. Maar in de kern ben ik niet veranderd.’
Het CDA zal daarom nog deze zomer moet grote spoed op zoek moeten naar een nieuwe lijsttrekker, iemand die moet proberen de schade van de afgelopen jaren te herstellen. Na de dreun bij de provinciale verkiezingen in maart, dreigt nu ook een debacle bij de landelijke verkiezingen. Het ooit zo trotse machtsbastion, dat sinds haar oprichting vrijwel onafgebroken een prominente rol speelde in het landsbestuur, moet vrezen dat het aantal zetels straks op de vingers van twee handen te tellen is. Al sinds het afscheid van Jan Peter Balkenende in 2010 heeft de partij grote moeite om de kiezers te bereiken. Sinds de breuk met Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt en de opkomst van de BoerBurgerBeweging is de neergang in een stroomversnelling gekomen.
Hoekstra gold lange tijd als een grote belofte binnen de partij. De hoop was dat hij in de strijd om het premierschap de concurrentie aan kon met VVD-lijstrekker Mark Rutte. In 2021 viel het resultaat tegen, na een uiterst rommelige verkiezingscampagne en de totaal mislukte lijsttrekkersverkiezing. Hoekstra koos vervolgens voor het ministerschap van Buitenlandse Zaken. Daarmee nam hij het risico dat hij vaak niet beschikbaar zou zijn voor binnenlandse politieke aangelegenheden. Niettemin zag hij dit voorjaar kans het kabinet onder hoogspanning te zetten met zijn eis dat er opnieuw onderhandeld zou worden over het stikstofbeleid.
Hoekstra zelf ziet in de partij ‘diverse talenten rondlopen’ die het van hem kunnen overnemen, maar hij noemt geen namen. Het Tweede Kamerlid Derk Boswijk, woordvoerder in het stikstofdebat, gooit intern al enige tijd hoge ogen. Ook is een stroming in de partij nog altijd gecharmeerd van voormalig staatssecretaris Mona Keijzer, die zichzelf in 2012 en 2020 al kandideerde voor het lijsttrekkerschap maar het beide keren niet redde.
Minister Hugo de Jonge van Volkshuisvesting was in 2020 enkele maanden lijsttrekker, totdat hij besloot dat het niet te combineren was met zijn toenmalige functie als coronaminister. Ook De Jonge is echter niet beschikbaar, liet hij in het weekend al weten. Hij noemde het 'niet logisch’ om op de lijst voor de Tweede Kamer te gaan staan.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden