Op een verjaardag raakte ik aan de praat met een kunstenaar. We spraken over het kabinet dat op omvallen stond, toen hij me opeens vroeg: ‘Wie is jouw hatefuck?’ Helemaal uit de lucht gevallen kwam die vraag niet, maar daar kom ik zometeen op terug.
Ik had volgens mij niet eerder van de term hatefuck gehoord, maar ik kon me er wel wat bij voorstellen. Het idee is dat je seks hebt met iemand aan wie je een bovengemiddeld grote hekel hebt – uiteraard met wederzijdse instemming. Ik vond het een lastige vraag. Er zijn genoeg mensen die ik haat, maar die vind ik allemaal niet in het minst aantrekkelijk en met hen zou ik dus ook absoluut geen seks willen hebben. De mensen die ik wel aantrekkelijk vind, haat ik niet. In het slechtste geval vind ik ze gewoon heel erg saai.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Hoe dan ook, de hatefuck van mijn gesprekspartner was Mark Rutte. ‘Serieus?’, stamelde ik. Serieus, zei hij. Met een uitgestreken gezicht vertelde hij dat hij Mark Rutte absoluut aantrekkelijk vond en het echt wel op hem zou kunnen. Ik probeerde me even voor te stellen hoe dat was en stopte toen gelijk met me voor te stellen hoe dat was.
Maar, ieder zijn meug en over smaak twisten we niet. Een goede hatefuck op zijn tijd zou best wonderen kunnen doen. Seks is een vorm van intimiteit en als je intiem kunt zijn met iemand die je haat, kan dat leiden tot wederzijds begrip, verbinding en wellicht een nieuwe, verbeterde verstandhouding. De hatefuck als hét antwoord op de polarisatie?
Er valt in ieder geval wat voor te zeggen om het bespreekbaar te maken. ‘Wie is uw hatefuck?’, zou de eerste vraag moeten zijn die Sven Kockelmann aan zijn gasten stelt. En dan wijzen met zijn vulpen.
Maar denk ook aan het bedrukken van T-shirts, petten of mokken in de stijl van Jesus is my homeboy. Alleen zou je de tekst kunnen aanpassen naar je persoonlijke voorkeuren en omstandigheden, bijvoorbeeld Stef Blok is my hatefuck, voor iemand die na jaren zoeken nog steeds geen huurwoning heeft kunnen vinden, maar Stef Blok wel woest aantrekkelijk vindt. Of een dating-app, waarmee je langs mensen kunt swipen met precies de tegenovergestelde denkbeelden als die van jou. Er zit, volgens mij, eindeloos veel potentie in de hatefuck.
De ochtend nadat het kabinet definitief was gevallen, hadden de kunstenaar en ik weer contact. We wisselden verwachtingen uit over nieuwe verkiezingen en toen herinnerde ik hem eraan wat hij over Mark Rutte gezegd had. ‘Ik neem dat terug’, antwoordde hij. ‘Ik kan mijn lichaam niet geven aan deze dude.’ Dat begreep ik, maar ik vond het toch jammer. Het had zo mooi kunnen zijn.
Source: Volkskrant