De oogjes zijn klein, de hoofden voorover gebogen en de bewegingen roestig. Sprinten is tijdens de korte training uit den boze, uit angst voor blessures. Een staflid zegt in het voorbijgaan moeizaam recht vooruit te kunnen lopen door de vermoeidheid.
Met een forse jetlag liepen de speelsters en stafleden van het Nederlands elftal zondagochtend over het trainingsveld van de Australische topclub Sydney FC. Vijf uur daarvoor waren ze nog op de luchthaven van Sydney. Na een korte stop in het hotel gingen ze door naar het trainingsveld.
En dat ging bij iedereen niet helemaal vanzelf, zag ook Jonker. "Er zijn er een paar die heel moe zijn en bij wie de oogjes dicht vallen", zei de bondscoach na de eerste training in Australië tegen NU.nl. "De focus was er niet helemaal, maar dat is ook logisch."
De training na zo'n lange reis was niet om de speelsters te plagen. Jonker: "We moeten in beweging komen, zorgen dat de stijfheid eruit gaat. We hebben 22 uur relatief stilgezeten. Als je al door het vliegtuig hebt gelopen, is het maar een paar meter geweest. Ons lichaam vertelt ons dat we nu moeten bewegen."
Op een bankje in de blakende winterzon oogde Jonker als een van de weinigen vrij helder. De bondscoach had aardig geslapen in het vliegtuig, zonder dat hij daarvoor een slaappil nodig had gehad.
De bondscoach had ongeveer net zo veel uren gemaakt als de teamarts en inspanningsfysioloog de ploeg hadden geadviseerd om zo snel mogelijk in het Australische ritme te komen. "Maar ik voel wel dat er iets is. Ik ben nog niet in goeden doen."
Ondanks de lange reis en de forse jetlag zat de sfeer er volgens Jonker goed in bij Oranje. De bondscoach vertelde dat enkele speelsters op weg naar de training liedjes hadden gezongen. "Ze zijn allemaal vrolijk, blij dat ze hiernaartoe mogen. Ook al heeft een aantal het nu zwaar."
"Maar ik hoor ze nergens over zeuren. Toen ze moesten wachten op een koffer, deden ze dat zonder gemor. En het wordt zeer gewaardeerd dat we businessclass vlogen. Er zijn nog wat kleine verschillen met de top van het mannenvoetbal, maar het is de laatste jaren op een geweldige manier bijgetrokken."
Dat er nog wel een wereld te winnen valt, bleek bij aankomst bij het trainingsveld op het gloednieuwe complex van Sydney FC. Het gras was platgetrapt door de mannen van de Australische topclub, die recent aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen zijn begonnen.
"Het voelt als een tapijt", zegt Jonker. "Het is niet het gras zoals we dat in Nederland kennen. Toen mensen van ons hier een paar maanden geleden waren, lag het veld er nog top bij. Het lijkt nu een soort kunstgras, ja. Het riep zelfs de vraag op of de bal er wel op stuitert."
De bal stuitert weliswaar, maar Jonker en zijn staf broeden momenteel op een nieuwe trainingslocatie voor de negendaagse stage in Sydney. "Dit is niet echt top", zei Jonker met gevoel voor understatement, twee weken voor de eerste WK-wedstrijd tegen Portugal.
Het is geen toeval dat Jonker niet al te moeilijk over het veld doet. De bondscoach heeft zich voorgenomen om zich tijdens en rondom het WK niet te laten leiden door tegenslag. "We krijgen veel verschillende situaties voor onze kiezen. Dit soort dingen kunnen gebeuren. Ik raak er niet door in paniek. Maar alles moet natuurlijk wel goed geregeld zijn."
Na de training kunnen de speelsters een uurtje slapen. Daarna volgt een wandeling door Sydney. Voorlopig is de klok nog de grootste tegenstander van Oranje. Over een paar dagen hoopt Jonker voluit te kunnen trainen richting het WK.
Bondscoach Andries Jonker heeft voor vertrek naar Sydney getwijfeld over het meenemen van Lynn Wilms, Kerstin Casparij en Shanice van de Sanden. De drie waren vorige week zondag niet inzetbaar in de uitzwaaiwedstrijd tegen België (5-0) omdat ze niet fit waren. De gepasseerde Kika van Es en Fenna Kalma moesten om die reden nog opdraven in Kerkrade.
"Ik heb me wel wat zorgen over hen gemaakt", erkende Jonker na afloop van de eerste training in Australië. "Het was een belangrijke wedstrijd. Ik dacht: als ze nu niet kunnen meedoen, moet ik ze dan wel meenemen?
Volgens Jonker hebben Wilms, Casparij en Van de Sanden de trip naar Australië afgedwongen nadat ze op vrije dagen van Oranje extra hadden getraind. "Het is beter gegaan. In elk geval is het zoveel beter gegaan dat ze mee zijn. Ze sluiten in de loop van de week aan."
In tegenstelling tot Wilms en Casparij maakt Van de Sanden geen deel uit van de 23-koppige WK-selectie van Jonker. De smaakmaker van het gewonnen EK van 2017 is als reserve mee naar Australië. Alleen bij zware blessures 24 uur voor de start van de eerste wedstrijd tegen Portugal (23 juli) kan zij nog in de selectie komen. Anders gaat ze na die wedstrijd naar huis.
Source: Nu.nl sport