Toen Mirjam Bikker afgelopen vrijdag de trein uitstapte in Den Haag, was ze even ‘bang dat mensen het aan haar konden zien: hoe gemangeld zij zich voelde’. Dagenlang voerde ze al stroeve gesprekken over het toekomstige asielbeleid van het kabinet. Op het moment dat ze uitstapte op dat Haagse treinperron zou het nog enkele uren duren voordat het kabinet daadwerkelijk over hierover viel, maar Bikker voelde van tevoren al aan: ‘Dit kan weleens heel ingewikkeld worden.’
‘Dat het definitief niet meer ging werken, zag ik uiteindelijk pas vrijdag. Maar ik heb in de loop van deze week wel al gezegd: is dit dramkoers of ramkoers? Gaandeweg werden de verschillen steeds duidelijker. Het werd steeds moeilijker om eruit te komen.
‘Het hoort bij het werk dat je dan rekening houdt met alle scenario’s. Maar meestal is er wel de intentie om er samen uit te komen. Er zijn deze week momenten geweest dat ik dacht: als het zo moet, dan vraag ik me af of dit gaat lukken.’
‘Rutte is er inmiddels publiekelijk op teruggekomen dat zijn stevigheid in de discussies misschien niet per se heeft geholpen. Maar ik ben niet van het vingerwijzen. Iedereen heeft zijn eigen werkwijze. Daar vind ik ook wat van.
‘Maar uiteindelijk draaide het niet om de toon voor ons, maar om een diepgevoeld inhoudelijk meningsverschil over het asielbeleid van Nederland. Het was een gezamenlijk besluit van vier partijen om te stoppen.’
‘Het klopt dat er eerder deze week plotseling een ultimatum werd gesteld door VVD-fractievoorzitter Sophie Hermans om vrijdag al met een nieuw pakket maatregelen te komen. Dat ultimatum was er eerder niet. Vervolgens is er ook een pakket aan maatregelen op tafel gekomen dat niet door vier partijen werd gedragen en werd er gedreigd om hierover te gaan stemmen in de ministerraad.
‘Dat alles kon natuurlijk een potje blufpoker zijn om te komen tot een maximaal resultaat, maar het kan ook met andere gedachten zijn geweest. Dat weet ik niet.’
‘Alle partijen hebben natuurlijk recht op hun eigen principes. Maar laat het klip en klaar zijn: onze principes zijn niet te koop. Voor ons als gezinspartij is het heel helder: kinderen horen op te groeien bij hun ouders. Aan zulke waarden gaan wij niet morrelen.’
‘Wij waren bereid om een heel eind mee te denken over het beperken van de migratiestroom. Bijvoorbeeld door meer mensen terug te sturen die hier eigenlijk niet hoeven te zijn, omdat ze gewoon uit een veilig land komen. Daarover zijn al afspraken gemaakt met Marokko en dat zouden we met meer landen kunnen doen.
‘Maar we gaan niet onderhandelen over de vraag of oorlogskinderen, van wie de vader of moeder in Nederland is, hier naartoe mogen komen. Dat is een standpunt dat terugvoert op onze diepste overtuiging.’
‘Er lag een voorstel om vluchtelingen voortaan te verdelen in twee groepen. Kinderen van vluchtelingen met een permanente verblijfsstatus zouden wel zonder beperking kunnen overkomen. Zoals kinderen van ouders die zijn gevlucht vanwege hun geloof of politieke overtuiging.
‘Maar voor de groep mensen met een tijdelijke asielstatus - wat in de praktijk gewoon oorlogsvluchtelingen zijn - was het voorstel dat er beperkingen zouden gaan gelden. Maar voor ons is er geen verschil tussen een papa die is gevlucht vanwege de oorlog in Aleppo of vanwege zijn geloof. Zijn kinderen moeten bij hem kunnen opgroeien.’
‘U wijst terecht op de stijgende cijfers. Maar als we kijken naar het totaalcijfer, dan zijn het voornamelijk arbeidsmigranten die hier binnenkomen. Wij hebben in de gesprekken afgelopen week benadrukt: het zijn niet de oorlogsvluchtelingen die de grootst druk leggen op de woningmarkt en de voorzieningen in oude wijken, maar de arbeidsmigranten. Wat kunnen we daaraan doen?’
‘Het valt mij oprecht zwaar dat dit is gebeurd. Maar als je de boel alleen overeind kan houden door je principes opzij te zetten, dan doen we daar niet aan mee. Het is nu aan de kiezer om te bepalen welke kant ze wil dat Nederland opgaat.’
‘Ik ben natuurlijk erg bezorgd wat dit allemaal betekent voor mensen, met name zij die leven van een sociaal minimum. Dit najaar zal het demissionaire kabinet een begroting maken voor volgend jaar. Ik kan in elk geval beloven dat de ChristenUnie met hart en ziel zal strijden voor wat er nodig is in dat nieuwe jaar.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden