Daar staat hij dan, Carlos Alcaraz, Spaans wonderkind, springend op gras. Hij is de kunstenaar die vrijdagmiddag het Centre Court van Wimbledon vol krijgt. En zijn attractieve spel is een belofte voor spektakel. De man die na één punt de ‘oh’s’ en ‘ah’s’ op de tribune al laat klinken – afgewisseld door het geluid van enkele ploppende champagnekurken. Hij is tennisser met een missie bovendien: ‘Ik wil het toernooi winnen.’
In het toernooi dat op voorhand vooral één grote favoriet als titelkandidaat heeft, Novak Djokovic, lijkt Alcaraz zijn grootste uitdager. Dat komt door de progressie die de jonge Spanjaard op gras heeft geboekt, de ondergrond die lange tijd een onbekende was voor hem. Alcaraz is kind van het gravel, hij groeide op in het zonnige Zuid-Spanje, met tennisbanen waar hij zonder twijfel overheen glijdt in zijn jacht op onhaalbaar geachte punten. Anders is dat op gras, waar hij het glijden bewust mijdt, bang om onderuit te gaan.
Maar onlangs won hij het toernooi van Queens. Mocht hij volgend weekeinde zijn missie voltooien en Wimbledon winnen, dan behaalt Alcaraz die titel sneller dan bijna alle grote kampioenen. Twintig jaar is hij pas, twee maanden geleden werd hij tiener-af. Als hij volgende week zondag de finale haalt, wordt dat zijn dertiende partij op Wimbledon ooit.
Vrijdagmiddag plaatste de Spanjaard zich in een temperatuur van rond de 29 graden voor de derde ronde, ten koste van Fransman Alexandre Muller, de nummer 84 van de wereld. Het werd 6-4, 7-6 (5), 6-3. ‘Ik denk dat ik elke wedstrijd die ik op gras speel, beter wordt’, zei hij na afloop. Op gras is ervaring vaak van groot belang. Alcaraz is inmiddels acht Wimbledonwedstrijden rijk: vorig jaar strandde hij in de vierde ronde, een jaar eerder kwam hij op een ‘wildcard’ binnen en schopte het tot ronde twee.
Een vergelijking met eerdere kampioenen in Londen: landgenoot Rafael Nadal had 26 Wimbledonwedstrijden nodig voordat hij de titel won. Björn Borg deed het in 20 partijen. Roger Federer won Wimbledon in zijn 15de duel op het gras van de All England Club. Boris Becker maakte op zijn zeventiende indruk door het grandslamtoernooi te winnen, dat was zijn tiende optreden op het gras van Wimbledon.
Maar wat langzamer komt, is soms ook goed. De huidige favoriet Djokovic deed hetzelfde pas in zijn 33ste duel. In Londen wil Djokovic een record evenaren: hij staat nu op zeven Wimbledontitels, gelijk met grasspecialist Pete Sampras. Federer is recordhouder met acht titels.
Het gras dwingt Alcaraz zijn speelstijl aan te passen. Daar heeft hij minder grip dan op hardcourt of gravel. Maar het volleren, dat hij veel beter beheerst dan de meeste van zijn concurrenten, komt op gras weer beter van pas. Alcaraz heeft een motto: altijd in de aanval. ‘Maar ik moet nu wel voortdurend geconcentreerd zijn’, zegt hij ook. Met elke wedstrijd die hij speelt, groeit zijn zelfvertrouwen. ‘De topfavoriet is Djokovic natuurlijk, maar mijn verwachtingen zijn hoog.’
Als ze elkaar dit jaar op Wimbledon treffen, doen Alcaraz en Djokovic dat pas in de finale. De twee verschillen veel. Alcaraz speelt elk punt alsof het zijn laatste is, weet met zijn afwisselende spel beroemdheden naar de tribunes te lokken en stelt dat hij vooral wil spelen met plezier en creativiteit. Maar de Spanjaard, de huidige nummer 1 van de wereld, maakt ook meer onnodige fouten.
Lange tijd gaan Muller en hij gelijk op, vrijdag. Pas in de slotfase van de eerste twee sets en in de derde set weet Alcaraz het verschil te maken. Djokovic speelt vaak doelgerichter en efficiënter.
Zijn laatste confrontatie met Djokovic was op Roland Garros. Een veelbelovend affiche, maar in de halve finale leed de Spanjaard een nederlaag en ging ten onder met kramp. Psychische druk, om het treffen met de Serviër in de halve finale van het toernooi, zo verklaarde hij later. De spanning sloeg op zijn lijf, op zijn spieren. ‘Maar ik ben er zeker van dat ervaring erg belangrijk is op dat vlak’, zei hij in Londen na zijn winst in de eerste ronde.
De pas 20-jarige Spanjaard stelt ook dat hij er veel van heeft geleerd, dat hij ervan overtuigd is dat hij nu beter met die druk om kan gaan. Hij sprak er veel over met Juan Carlos Ferrero, zijn coach en voormalig nummer 1 van de wereld. Alcaraz: ‘De volgende keer zal het niet zo zijn.’
Voor Botic van de Zandschulp is zijn optreden op Wimbledon ten einde. De enige Nederlander die in het enkelspel de tweede ronde van de grand slam haalde strandde in vier sets tegen de Spanjaard Alejandro Davidovich Fokina (1-6, 6-2, 4-6, 3-6). Een dag eerder doorbrak Van de Zandschulp nog zijn reeks van vijf nederlagen op rij.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden