Het was 10.20 uur toen glaszetter Ali Hassanian opeens dacht: oh-oh. Die ochtend had hij zijn bus in alle vroegte op de Amsterdamse Oudeschans geparkeerd, pal naast de 16de-eeuwse Montelbaanstoren. Aan de andere kant van zijn bus stond een oude boom. Dat er guur weer op komst was, wist Hassanian wel. Maar zo’n heftige storm, dat had hij niet verwacht.
‘We waren op drie hoog binnen met de ramen bezig. Eerst zagen we een boom aan de andere kant van de gracht omwaaien en kwartiertje later begon de boom naast mijn auto gevaarlijk te wiebelen. En toen ineens viel hij om, zo op de voorkant van mijn bus.’
Het is woensdag, aan het begin van de middag. In de Amsterdamse binnenstad is storm Poly afgezwakt en de eerste mensen zijn inmiddels op straat. Zo ook Hassanian, die naast zijn bus staat. Kijk, zegt hij, terwijl hij bukt om onder een dikke tak door te kruipen. ‘Hier is de ruit geplet.’
Hij is niet de enige die wat beduusd kijkt. Overal in de stad zijn de straten bezaaid met afgewaaide takken. Tientallen bomen zijn omgewaaid. ‘Zelfs deze, de oudste iep van Amsterdam’, zegt een bewoner van de Oudeschans even verderop.
Hij hangt uit zijn raam op de begane grond, en kijkt samen met andere geschokte bewoners naar de boom die dwars over een lantaarnpaal en een brug is gevallen. ‘Mijn bovenbuurvrouw was in tranen toen ze zag dat deze boom was omgewaaid’, vertelt hij. ‘We gaan de schaduw missen op de hete dagen, en het geluid van de vogels. Er zat altijd een merel in deze boom.’
Maar, zegt een kwieke hoogbejaarde buurtgenoot, ‘je hebt wel geluk gehad dat de boom niet op je huis is gevallen.’ De vrouw heeft zich zojuist half klauterend – terwijl ze de politielinten negeerde – een weg proberen te banen langs de uitstekende takken van de omgevallen iep. ‘Je jas is helemaal groen geworden’, zegt buurtgenoot Liesje. ‘Je lijkt wel een boom.’ ‘O’, antwoordt de bejaarde dame, ‘daar voel ik me goed bij.’
Ook Liesje maakt, samen met Stephan, een ommetje door de buurt. Tijdens de storm hebben ze thuis gewerkt, in de achterkamer. En ook voor hun deur, aan de Oude Waal, is een boom omgewaaid. ‘We hebben het niet gezien’, zegt Liesje, die net als Stephan niet met de achternaam in de krant wil. ‘Maar opeens hoorden we een enorme windvlaag.’ Toen ze even later ging kijken, bleek dat een boom op een woonboot was gevallen. ‘De bewoner was gelukkig niet thuis, maar zijn slaapkamer is helemaal kapot’, zegt Stephan.
Na de storm zijn overal in de stad medewerkers van de ‘boomploegen’ bezig om de eerste troep om te ruimen. In het Wertheimpark zaagt een gemeentemedewerker met een lange zaag grote halfgeknakte takken uit een boom. ‘We moeten nu eerst de gevaarlijke takken weghalen, en dan zien we wel verder’, zegt hij.
Aan de andere kant van de straat, bij de Hortus Botanicus, wordt inmiddels de ene na de andere selfie gemaakt. Ook daar ligt een iep plat op de grond. Buurtbewoners Dave en Wouter staan er bedrukt naar te kijken, terwijl kinderen bij de gevelde boom poseren. ‘We kennen elkaar niet, maar we huilen even bij elkaar uit’, zegt Wouter. Samen turen ze naar de wortels. ‘Waren die aangetast of was het gewoon ouderdom? Ik weet het niet.’ Ze gaan de boom missen. ‘Dit was zo’n idyllisch plekje dankzij die boom’, zegt Dave. ‘Je weet dat bomen om kunnen waaien, maar toch. Ik ben hier wel even stil van.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden