Het gebeurt maar zelden dat grote concerten een week van te voren worden aangekondigd. Maar de Amerikaanse popster Lana Del Rey besloot op het laatste moment tot een kort Europees toertje langs Dublin, Parijs en Amsterdam. En zo stond ze ineens dinsdagavond in de Amsterdamse Ziggo Dome.
Tien jaar was Lana Del Rey (38) niet meer in Nederland te zien geweest. In die periode bracht ze zeven fraaie, intrigerende albums uit en is ze uitgegroeid tot een van de interessantste popfenomenen van dit moment. En een van de minst voorspelbare.
Albumreleases worden op het laatste moment aangekondigd en afgezegd, op Glastonbury liet ze haar publiek zo lang wachten dat ze haar set vroegtijdig moest beëindigen, en de aanvangstijd van haar Ziggo-concert werd zonder dat ze er zelf gehoor aan gaf ’s middags met een kwartier vervroegd. Het stond een oorverdovend welkom niet in de weg. Het was tijdens het openingsnummer A&W nauwelijks vast te stellen hoe goed ze bij stem was, zo hard werd het door het publiek meegezongen. Maar gelukkig: toen ze na tien minuten in een hoek ging zitten om tijdens Bartender haar haar te laten doen, konden we vaststellen dat haar typerende lome en warme stem geweldig klonk.
Een kappersbeurt, tijdens een concert? Naar het waarom van eigenlijk alles wat de enigmatische Lana Del Rey doet, blijft het ook in Ziggo Dome gissen. Ze laat zich omringen door een horde danseressen die zelden synchroon bewegen, in touwen schommelen, over het podium heen en weer rennen en tijdens White Mustang een soort stoelendans uitvoeren.
Het is bepaald geen high-techshow en de choreografie is rommelig. Maar hoe onzeker Del Rey zich ook in haar korte jurkje en cowboylaarzen over het podium beweegt, dat provisorische heeft ook wel wat. En het trio zangeressen geeft de muziek Del Rey een soulvolle, gospelachtige lading. Ook de band klinkt uitstekend, een enkele noot op gitaar is al genoeg om de zestienduizend meezingers tot het juiste liedje te brengen.
Alle nummers waarvan je al jaren hoopte ze nog eens live horen worden prachtig vertolkt: Born To Die, Venice Bitch, Blue Jeans en een subliem Summertime Sadness. Lana Del Rey weet je er langzaam mee in een opperste staat van vervoering te brengen. Hier staat een popster die gevoelig lijkt voor wat haar muziek met het publiek doet. En die ontroert met de minuut meer. Als ze na bijna anderhalf uur Did You Know That There’s a Tunnel Under Ocean BLVD inzet, wordt het haar teveel. De meezingende zaal, het oorverdovende applaus na ieder liedje, de duizenden smartphonelampjes (‘Oh, this is beautiful’): ze schiet even vol. Een onvergetelijk moment van een grote ster die menselijke trekjes vertoont. Ze breekt, maar wij ook. Iedereen zingt ‘Don’t forget me’ mee. Vergeten doen we dit nooit.
Pop
★★★★★
4/7, Ziggo Dome, Amsterdam.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden