N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Kinderfilms Autoritaire, onverantwoordelijke en onbetrouwbare ouders: ze staan centraal in enkele (kinder)films in deze zomervakantie.
In kinderfilms zijn ouders vaak het probleem, ook deze filmzomer. Neem de uitstekende jeugdfilm Kiddo van Zara Dwinger, waar moeder Karina zich onverwachts met een „Hey kiddo, ken je me nog?” introduceert bij haar elfjarige dochter Lu, die al heel lang liefdevol opgevoed wordt in een pleeghuis. Lu heeft een hele mythologie rond haar afwezige moeder gecreëerd. Dat Karina naar sinaasappelen ruikt, met haar communiceert via de sterren, stuntvrouw is in Hollywood. Haar glamoureuze entree in hotpants en cowboylaarzen gaat gepaard met opzwepende Hollywoodmuziek. Karina is ook echt een fan van het ‘Gouden Hollywood’: „Alle goede films zijn zwart-wit kiddo, de rest is shit.” ’s Avonds kijken moeder en dochter steeds naar dezelfde film noir met actrice Barbara Stanwyck.
In een oude roestbak met klemmende portier rijden moeder en dochter naar Polen, waar Karina opgroeide voor ze van huis wegliep. Volgens haar ligt er veel geld verborgen in dat ouderlijk huis. Moeder en dochter spelen onderweg dat ze Bonnie & Clyde zijn, vermommen zich met pruiken, rennen zonder te betalen weg uit wegrestaurants. Dwinger toont daarbij gevoel voor zowel het karakteristieke landschap van Nederland en Polen als voor filmgenres, met name de roadmovie en het ‘lovers on the run’-genre. Kiddo is een speelse film, met hoofdstukjes (‘#4 crazy’), teksten in beeld (‘ze komt!’) en grappige oude filmfragmentjes. Maar de ondertoon is serieus: met het vorderen van de film wordt de achtergrond van de wat instabiele moeder ingevuld en vindt Lu het allemaal niet zo leuk meer. Wat begint als een avontuur, eindigt als film over de behoefte aan stabiliteit. „Ik wil gewoon een moeder”, verzucht Lu op een gegeven moment.
In de van oorsprong Franse animatiefilm Ladybug & Cat Noir heeft tiener Adrien een vreugdeloze, autoritaire miljonairsvader die heel streng is: zijn zoon mag niets. Geen wonder dat de onderdrukte Adrien transformeert in de levendige Cat Noir wanneer Parijs bedreigd wordt door een superschurk. Hij krijgt daarbij hulp van Ladybug, in werkelijkheid Marinette, de schuchtere klasgenote die heimelijk verliefd op hem is. Ladybug & Cat Noir komt voort uit de gelijknamige animatieserie op Netflix: een kruising tussen anime en superheldencartoons. Het is formulewerk, vrij liefdeloos bij elkaar gejat. Cat Noir is een mannenversie van Catwoman en Ladybug een vrouwelijke Spider-Man met de stippen van een lieveheersbeestje.
Dan kun je maar beter een week wachten tot Elemental op 12 juli uitkomt, de nieuwe animatiefilm van Pixar die genadeloos flopte in Amerika. Toch spat de kwaliteit ervan af; wellicht speelde het gebrek aan originaliteit Elemental parten. Het gegeven doet namelijk sterk denken aan het zeer succesvolle Inside Out, waar de vijf emoties in het hoofd van een meisje dat net is verhuisd weer met elkaar in balans moeten raken. Elemental draait om de vier elementen, waarbij wordt gefocust op de antagonistische relatie tussen water en vuur. Het is ook een film over migratie, voer voor de critici die vinden dat Disney te woke is. Elemental begint met de emigratie van Bernie en Cinder Lumen van Vurië naar Elemental City. De overtocht gaat per boot en het schip komt aan bij een soort Ellis Island, waar vroeger de immigranten medisch gekeurd en gecontroleerd werden. Vurië is duidelijk gecodeerd als Azië, vol migranten op zoek naar een beter leven. En Elemental City als geheel is New York: een kleurrijke, etnisch diverse stad – regisseur Peter Sohn haalde inspiratie uit zijn jeugd in New York als immigrantenzoon.
Waterinspecteur Wade Ripple wordt verliefd op Ember, de opstandige dochter van Bernie en Cinder. De vormgeving is prachtig, met Ember als wakkerend vlammetje dat bij een driftaanval zomaar in een vuurzee verandert. Waterman Wade kan zich opsplitsen in druppels en barst bij het minste geringste in tranen uit. Ember heeft van haar ouders geleerd dat water niet te vertrouwen is, kan zij over haar vooroordelen stappen? En klopt het dat tegenpolen zich altijd tot elkaar aangetrokken voelen?
Het vol woordgrapjes zittende Elemental is visueel zeer aantrekkelijk, met schitterend geanimeerde wijken die deels op Amsterdam en Venetië geïnspireerde kanalen als verbindingswegen hebben. De film heeft duidelijk een (voor sommigen te expliciete) politieke dimensie, maar overtuigt als ontroerend liefdesverhaal.
Kiddo. Regie: Zara Dwinger. Lengte: 91 min.
Ladybug & Cat Noir: de film. Regie: Jeremy Zag. Lengte: 103 min.
Elemental. Regie: Peter Sohn. Lengte: 110 min.
Ook voor volwassenen is er deze week een film over foute ouders. Hoewel de Deense filmhit Faedre & Mødre zich afspeelt tijdens een zomerkamp, draait het niet om de kinderen. Hun ouders zijn onverantwoordelijk, egoïstisch en altijd bezig met hun positie in de pikorde, zo blijkt. Dat levert een bij vlagen zeer amusante film op die net iets te veel leunt op stereotypen.
Faedre & Mødre is een ensemblefilm met een keur aan karakteracteurs die liefhebbers van Scandinavische films en series moeiteloos zullen herkennen. In de kern draait het verhaal om Piv en Ulrik, wier dochter Hannah voor de vierde keer van school verandert. Het begint met een ouderavond, waarbij de discussie over wokeness/politieke correctheid al snel uit de hand loopt: een voorbode van wat komen gaat. Tijdens het schoolkamp komen sluimerende ongenoegens aan de oppervlakte en worden door drank aangewakkerde verlangens botgevierd.
Een nachtelijke scène waarin de ouders zich verliezen in drank en drugs is een fraai hoogtepunt, dat tevens onderstreept dat de kinderen eigenlijk volwassener zijn dan hun ouders. Een andere geestige scène gaat over cliëntelisme en conformisme. Na een vreselijk uit de hand gelopen discussie sluiten de gelederen zich weer: het (witte) privilege gaat voor alles. Dat de schooldirecteur een vreemde hork is, maakt daarbij niets uit: zijn school staat immers goed aangeschreven dus daar wil je koste wat kost bij horen.
Faedre & Mødre. Regie: Paprika Steen. Lengte: 97 min.
NieuwsbriefNRC Film
De beste filmstukken, interviews en recensies van de nieuwste films
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC