Zelfs als Sir Andy Murray al huppend voor het tennisnet het koordje van zijn broek nog even vastknoopt, klinkt er applaus. Hier is de Britse koning van het grastennis, de man die tart met de wetten van de fysieke mogelijkheden, ongeduldig wachtend tot zijn wedstrijd begint. Achttien jaar geleden stapte hij, op zijn achttiende, voor het eerst de heilige grond van Wimbledon op. ‘Kom op mannen’, roept een toeschouwer. ‘Andy houdt toch nooit op.’
Over zijn afscheid wordt al langer gespeculeerd. Murray heeft een hotel in Schotland, een kledinglijn en andere investeringen. Thuis wachten zijn vier kinderen, allemaal jonger dan acht. Generatiegenoten moesten afhaken, er waren ook voor Murray in de afgelopen jaren genoeg redenen waarom hij had kunnen stoppen. Maar voor hem is er geen belangrijker toernooi dan dit. Niks wat hij mooier vindt, op sportgebied. En dus staat hij hier. Nerveus, nog steeds. Maar tegelijkertijd is hij klaar voor zijn partij in de eerste ronde op Wimbledon die hij uiteindelijk eenvoudig zal winnen (6-3, 6-0, 6-1).
De geboren Schot is de grote publiekslieveling. Murray kwam binnen met een staande ovatie in een vol Centre Court. Voor hem schalt minstens elke vijf minuten een aanmoediging door het tijdelijk overdekte stadion – het gros van de wedstrijden wordt door regen afgelast. Murray is drievoudig grandslamkampioen, waarvan twee keer op dit toernooi. De jongste is hij absoluut niet. Hij is de enige deelnemer met een kunstheup, met een metalen prothese, geplaatst in 2019 om de chronische pijn in zijn heup te verhelpen. Hij werd door velen voor gek verklaard toen hij na zijn operatie doorging met topsport. Sommige artsen noemden het onmogelijk.
Nu, vier jaar later, speelt hij nog steeds. Hij kijkt in aanloop naar Wimbledon liever naar de voordelen van zijn leeftijd: ‘Er is hier maar één speler die meer ervaring heeft dan ik. En dat is Novak Djokovic. Daar moet ik profijt uithalen.’
Of hij bijgelovig is, werd hem een paar dagen geleden nog gevraagd. Hij lootte Ryan Peniston, Murrays linkshandige, negen jaar jongere landgenoot, met wie hij vaker traint. De nummer 268 van de wereldranglijst. De laatste keer dat Murray het in de eerste ronde van Wimbledon opnam tegen een landgenoot ging hij uiteindelijk met de grandslamtitel naar huis, wordt hem gemeld. Murray reageert ad rem. De Britse humor is bij hem nooit ver weg. ‘Mooi. Geweldig. Kunnen we nu alvast beginnen met vieren?’
Favoriet is hij niet, deze weken. Murray is de huidige nummer 40 van de wereldranglijst. Een heup vervangen neemt nog niet meteen alle problemen weg, dat wist hij al voor zijn operatie in 2019. De afgelopen jaren waren ‘erg uitdagend’. Maar zijn voorbereiding op Wimbledon dit jaar verliep sinds tijden goed. Hij koos ervoor Roland Garros te laten schieten en zich voor te bereiden op de ondergrond die hem het meest aanspreekt, het gras. Hij won challengers in Surbiton en Nottingham. ‘Het is lang geleden dat ik me fysiek zo goed voelde als voor dit toernooi’, zegt hij nu.
Murray is de enige tennisser in de afgelopen twintig jaar die de dominantie van de Big Three op Wimbledon wist te doorbreken. Roger Federer, Rafael Nadal en Djokovic verdeelden de titels. Maar in 2013 versloeg Murray Djokovic in de finale, waardoor Wimbledon voor het eerst in 77 jaar weer een Britse kampioen had. In 2016 won Murray het grandslamtoernooi voor de tweede keer.
Hier op Wimbledon zijn Murray en Djokovic de enige twee deelnemers van die vier. Er is een generatiewisseling gaande, al is Djokovic ook nu de grootste favoriet voor de overwinning. Met hem sprak Murray zaterdag nog af voor een twee uur durende training op de trainingsbanen van het tenniscomplex. Federer betrad dinsdagmiddag onder begeleiding van minutenlang applaus de Royal Box naast Kate Middleton, de hertogin van Cambridge. Het is voor Federer zijn eerste optreden op Wimbledon sinds zijn tennispensioen een klein jaar geleden.
Nadal zit geblesseerd thuis en kondigde onlangs zijn afscheidstournee alvast aan. 2024 wordt vermoedelijk zijn laatste jaar. Zo werkt het niet voor Murray. Hij heeft een einde in zijn hoofd, vertelt hij. ‘Zodat je een beetje kunt gaan plannen.’ Maar dat moment is nog niet definitief. ‘Ik denk niet dat ik iets ver van tevoren zou aankondigen, want ik wil zo lang mogelijk spelen terwijl ik me fysiek en competitief nog goed voel.’ Bovendien denkt hij dat hij nog steeds een van de beste grasspelers van de wereld is.
Het draait om plezier, weet hij. Ook na afloop van een wedstrijd. ‘Het is geweldig om hier wat royalty te hebben’, zegt Murray na afloop, refererend aan Middleton. ‘En ook wat tennisroyalty’, met een lach naar Federer. Om het enthousiaste publiek vervolgens te vertellen over de laatste keer dat hij Federer als toeschouwer meemaakte op Wimbledon. Dat was tijdens de Olympische Spelen in 2012, toen Murray het op moest nemen tegen Federers landgenoot Stan Wawrinka. Droogjes: ‘Dat was net even anders. Leuk dat ik hem nu wel af en toe zag klappen.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden