Het aangekondigde vertrek van Renske Leijten als parlementariër valt me zwaar; ik vind haar een van de sterkste Kamerleden en een voorbeeld voor de integriteit en vasthoudendheid die je bij een politici hoopt aan te treffen. Blijkbaar delf je vroeg of laat met deze instelling in Den Haag het onderspit. Het Ruttiaanse optreden van Annemarie Jorritsma daarentegen is een sprekend voorbeeld van de ‘giftige’ politiek die Renske achter zich wil laten; zij treedt met haar gedraai en woordspelletjes in de sporen van Mark Rutte. Het gezicht van Pieter Omtzigt, het andere Kamerlid met rechte rug, sprak boekdelen tijdens de gênante discussie over de kwestie ‘functie elders’. Ik hoop oprecht dat hij zich niet uit het veld laat slaan. Wat zou het mooi zijn als deze twee steunpilaren van de democratie samen een partij oprichten.
Aat de Jong, Middelburg
Om de toekomstige ouderenzorg te bekostigen, wordt gedacht aan bezuinigingen: bijvoorbeeld door het schrappen van de dagbesteding. Los van het immense leed dat je ouderen aandoet − dagbesteding en ouderenzorg is echt nuttig en veel noodzakelijker dan je zou kunnen denken − is bezuinigen toch juist het omgekeerde van de oplossing?
Als je bezuinigt op zorgpersoneel en ze worden werkloos, kost dat de gemeenschap toch ongeveer net zoveel aan uitkeringen en omscholingen en wie weet zelfs aan, God verhoede, particuliere coaches? Je hebt dan iets onvervangbaars en belangrijks kapotgemaakt en de bijbehorende kennis en kundigheid weggegooid. En waar laat je al die ouderen?
Martin Draax, Amsterdam
Koning Willem-Alexander sprak bij de excuses voor het slavernijverleden over liefde voor de vrijheid, ‘maar wat binnen deze stad en binnen dit land vanzelfsprekend was gold buiten onze grenzen niet’. Men handelde binnen het kader wat toen wettelijk geoorloofd werd geacht.
Vervolgens: ‘De Tweede Wereldoorlog heeft ons geleerd dat je je niet tot het uiterste achter wetten kunt verschuilen wanneer medemensen tot beesten worden gereduceerd en aan de willekeur van machthebbers zijn overgeleverd.’ Morele plicht overstijgt wetten bij misdaden tegen de menselijkheid.
Op 14 juni jl. verscholen premier Rutte en het kabinet zich nog achter de wetten, zelfs het ontbreken ervan, om het structureel geweld in Indonesië geen oorlogsmisdaden te behoeven noemen. Er werd geschermd met het destijds niet bestaan van internationaal oorlogsrecht, een verjaringswet en het respecteren van rechtszekerheid. Natuurlijk gaat het niet om het slavernijsysteem en het gepleegde oorlogsgeweld met elkaar te vergelijken. Maar het illustreert wel het onrecht van wetten waar men zich tot het uiterste achter kan verschuilen.Dat mag niet in beide gevallen. Misschien veranderen de tijden toch niet zo snel en blijft er met verschillende maten gemeten worden.
Fred van Sluijs, Costa Rica
Ik ben geboren in Middelburg en natuurlijk sta ik volledig achter de excuses die worden aangeboden. Zeeuwse kapiteins en Europese bemanningsleden verdienden groot geld aan het verschepen van slaven. Notabelen lieten er prachtige huizen van bouwen.
Toch blijf ik met vragen zitten. Wie leverden de slaven? Ghanese en Congolese koningen? Islamitische berberstammen? Noord-Afrikaanse piraten? Wordt daar onderzoek naar gedaan? Ook van deze leveranciers lijken me excuses op hun plaats.
Willem Leeman, Den Haag
Na het overlijden van presentator Jan Stekelenburg zijn in de berichtgeving veel goede eigenschappen en kwaliteiten van hem genoemd. Daarbij werd niet zijn militaire rang vermeld, die van reserve-kapitein der mariniers.
Eind jaren ‘70 kwam hij in Doorn op herhaling en trof ik hem als jonge luitenant aan tafel bij de lunch. Hij nam daarbij een sinaasappel van de fruitschaal maar legde hem zichtbaar aangedaan meteen weer terug. Er zat een Outspan-stickertje op en dat merk werd destijds geboycot. Ik pakte de sinaasappel en liet − achteraf misplaatst − weten er wel twee te lusten.
Wat volgde was een reprimande en een begeesterde les over het apartheidsregime in Zuid-Afrika. Ik herinnerde mij het voorval jaren later tijdens een bezoek aan Robbeneiland en ben kapitein S. nooit meer vergeten.
Peter van Eerden, kolonel der mariniers b.d., Castricum
Teun van de Keuken fileert Vattenfall over de ‘ fossielvrij leven binnen één generatie’-slogan. Ik vraag mij dan af, over welke generatie gaat het hier? De mijne, (ik ben 65) die over 20 jaar bijna uitgestorven is, of de generatie die net geboren is ? Dan heb je nog bijna 100 jaar de tijd. Hoe vaag wil je het hebben?
Hans van Noord, Utrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden