Of we met zijn allen even wat publieksreacties kunnen doornemen. In het Bermuda Air openluchttheatertje op het festivalterrein oefenen we in het klein. Met wat bankjes in amfitheateropstelling vraagt onze gastheer The Frique, van het het presentatieduo Coco & The Frique, of we willen doen alsof we net een waanzinnige act hebben gezien. Dus gaat het handjevol bezoekers van de minitalkshow uit zijn dak alsof we met duizenden voor de Hotot staan, het grootste podium van Down The Rabbit Hole. Heel goed, heel goed. En dan nu intense verbazing. Er stijgt een collectief ‘aaah’ op van de tribune.
Het is de voorbereiding voor een kleine presentatie van artiesten die (nog) niet officieel op Down The Rabbit Hole staan, maar die je volgens het presentatieduo wel moet leren kennen. Het dubbelt ook prima als opwarming voor drie dagen festivalgekte. We moeten namelijk nog een beetje loskomen. Vrijdag, de eerste dag van het driedaagse festival in De Groene Heuvels is namelijk niet een van extremen: het is warm, maar niet zonnig. De acts zijn goed, maar niet overweldigend.
Pablo Cabenda schrijft sinds 2002 voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Dus hangt er zo’n eerstefestivaldagsfeer waarop afwachting en gemoedelijkheid hand in hand gaan. Waarin het aangename met het nuttige wordt verenigd en je jezelf nog even insmeert met zonnebrand terwijl je meezingt met je favoriete artiest. Waarbij een gebrek aan urgentie ertoe leidt dat het publiek net iets steviger aangroeit bij de bar dan aan het podium.
Niet dat er geen enthousiasme valt bespeuren. Bij singer-songwriter Froukje, sinds vorig jaar een bonafide festivalact, wordt al in de middag naar hartelust meegezongen.
Maar het publiek geeft zich over het algemeen nog niet gewonnen. Eerst maar op verkennende snuffeltocht naar Het Idyllische Veldje, waar je kan dansen op Surinaamse kaseko of je kan overgeven aan een scala van buitenschoolse activiteiten, van bingo tot kleien. Lekker hangen is ook een optie. Want ook de luie festivalganger die de eerste uren van het festival liever vastgekoekt op een plek zit komt aan zijn trekken. Een fanfare marcheert over het terrein zodat de muziek naar jou komt en jij er niet naartoe hoeft.
Het hoeft allemaal ook niet snel en hard om in muzikale vervoering te raken. Zanger/producer/gitarist Dave Okumu, die heeft samengewerkt met artiesten als Amy Winehouse, St. Vincent en Tony Allen, bewijst in een matig bezochte Fuzzy Lop-tent dat een combinatie van dub, jazz en luie diepe baslijnen betoverend werkt. En kijk, zo raakt een publiek met minimale inspanning in een maximale groove. De Australische electropopband Confidence Man serveert aan het begin van de avond lichtverteerbare nineties-top-40-dance. Toegegeven, het is makkelijk, maar ook rete-effectief. Voor het eerst op de vrijdag wordt er uitbundig gedanst.
Rapper Joey Bada$$, die zijn set begint met melodieuze hiphop, laat daarna snel de Teddy Widder-tent op-en-neerspringen met een veld aan wuivende armen als gevolg. Afsluiter Fred Again brengt als goedmoedige mondiale dansvloermenner verlossing en maakt de vrijdag af. Down The Rabbit Hole is nu echt begonnen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden