De vaccinatiegraad gaat verder onderuit. Dat is het signaal om de drang via de kinderdagverblijven maar eens wat te gaan opvoeren.
De vaccinatiegraad was decennialang een pijler onder de Nederlandse gezondheidszorg. Dankzij de solidaire medewerking van de bevolking aan het Rijksvaccinatieprogramma doofden sinds de jaren vijftig gevaarlijke volksziekten als de mazelen, bof en rode hond langzaam maar zeker uit. Naar schatting zijn in zeventig jaar tijd 6.000 tot 12.000 sterfgevallen onder kinderen en tieners voorkomen.
In het vorige decennium kwam de klad erin. Daarin speelt de groeiende invloed van de antivax-beweging, die uitdraagt dat vaccins meer kwaad dan goed doen, een belangrijke rol. Die trend begon vijf jaar geleden de nationale groepsimmuniteit al te raken. Zo daalde het aantal 2-jarigen dat was ingeënt tegen bof, mazelen en rode hond van 96,1 procent in 2012 naar 92,9 procent in 2018. Dat bleef niet zonder gevolgen: waar uitbraken van de kinderziekten voorheen beperkt bleven tot de streng religieuze gemeenten in de biblebelt, keerden ze opeens ook weer terug in de grote steden.
Begin 2020 zag het ernaar uit dat het tij ging keren en kon het kabinet melden dat de vaccinatiegraad weer wat was gestegen. De talloze maatregelen leken vruchten af te werpen. Er werden gesprekken gevoerd met ouders in zwaar-christelijke dorpen, boetes uitgedeeld aan homeopathische artsen die beweren dat homeopathische middelen een geschikte vervanging zijn van vaccins, en vermaningen gestuurd aan websites die desinformatie verspreiden.
Maar toen kwam corona en veranderde alles weer. De weerstand in een deel van de samenleving tegen het coronavaccin gaf de antivaxers nieuwe wind in de zeilen. Het resultaat werd deze week duidelijk: de vaccinatiebereidheid daalt zorgelijk snel. De vaccinatiegraad voor mazelen, een ziekte die kan leiden tot hersenvliesontsteking, duikt voor het eerst in decennia onder de 90 procent. Dat is ruim onvoldoende om te beschermen tegen uitbraken.
Dat plaatst het kabinet en de Tweede Kamer voor een uitdaging. Voor corona gingen er stemmen op om dan maar over te gaan tot een vaccinatieplicht voor de kinderopvang – de plek immers waar vaccinweigeraars niet alleen hun eigen kinderen direct in gevaar brengen, maar ook anderen, zoals baby’s die nog te jong zijn voor hun vaccinaties. Gezien de huidige sfeer rond het vaccinatiebeleid is het de vraag of zo’n plicht juist in de doelgroep het wantrouwen tegen de overheid niet verder zal vergroten. Bovendien roept een plicht ingewikkelde juridische en politieke debatten op over het recht op lichamelijke integriteit.
Het ligt wél voor de hand om kinderdagverblijven dan ten minste het recht te geven de aanwezige kinderen maximaal te beschermen en dus zelf te bepalen wie er wel en niet welkom is. De meeste dagverblijven zullen vaccinatie dan naar verwachting als toelatingseis gaan stellen. Nog altijd geen dwang, maar wel sterk toenemende drang.
Het mooie is: daar was een zeer ruime meerderheid in het parlement al voor, totdat bleek dat ook de coronavaccinaties dan mee zouden gaan tellen. Dat ging de Eerste Kamer een stapje te ver: het wetsvoorstel ging vorig jaar op het nippertje onderuit.
Eigenlijk is het dus heel eenvoudig: pas dat wetsvoorstel aan, haal corona eruit en loods het met spoed door het parlement. Het kabinet zal het niet doen, gezien de gevoeligheden bij de ChristenUnie, maar welk Kamerlid pakt de handschoen op?
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Source: Volkskrant