Het is de tweede website die de Canadese ontwerper en onderzoeker Lucas LaRochelle (27) ooit maakte: een onlinewereldkaart, waarop queer mensen volledig anoniem persoonlijke ervaringen met elkaar kunnen delen. Een uit de hand gelopen project, zegt hen (de ontwerper gebruikt de genderneutrale voornaamwoorden they/them, in het Nederlands hen/hun): ‘Het begon met een les webdesign, nu is het het middelpunt van mijn leven.’
Op Queering the Map worden queer herinneringen gepost, gelezen en gearchiveerd. Iedereen kan ergens op de wereldkaart een berichtje plaatsen. Daarbij gaat het vooral om de verbinding tussen persoonlijke ervaring en locatie: ‘Dit is waar ik voor het eerst heb gezoend’, ‘Op deze plek ben ik belaagd’, ‘Hier heb ik deze persoon ontmoet’, ‘Hier ben ik uit de kast gekomen.’ De wereldkaart bevat nu al bijna een half miljoen van dat soort pins, vertelt LaRochelle. ‘Ik had nooit verwacht dat het zo zou groeien.’
De website is niet bedoeld als gids à la Tripadvisor, maar als een digitale verzameling van ervaringen. ‘De meerderheid van de pins bestaat dan ook uit persoonlijke anekdoten’, zegt de ontwerper. Sommige daarvan lijken net op dagboekpassages, alsof gebruikers hun diepste geheimen delen. ‘Als ik had geweten dat de bommen die op ons neer regenden jou van mij zouden wegnemen’, schrijft een gebruiker uit de Gazastrook, ‘zou ik de wereld graag hebben laten weten dat ik je meer dan wat dan ook aanbad.’
De relatie tussen mens en ruimte, daar was LaRochelle al mee bezig tijdens hun studie design aan de universiteit Concordia in Montreal. De directe aanleiding voor Queering the Map is persoonlijker: ‘Ik fietste op een dag van school naar huis langs een park in Montreal’, zegt de ontwerper. ‘En ik zag de boom waar ik de persoon ontmoette op wie ik uiteindelijk verliefd werd. Na die dag begon ik alle plekken die een queer en transgevoel bij me opriepen mentaal in kaart te brengen.’ LaRochelle realiseerde zich: dit zijn niet de traditionele, bekende ‘lhbti-plekken’, zoals bars of boekenwinkels. ‘De locaties zijn persoonlijk, klein en hebben voor standaard onlinekaarten als Google Maps geen betekenis.’
De eerste versie van Queering the Map uit 2017 bestond uit een paar honderd pins van de ontwerper zelf en hun vrienden. Maar begin 2018, nadat een groep betrokken vrijwilligers de website onder handen had genomen, ging het opeens razendsnel: in drie dagen vertienvoudigde het aantal pins naar ruim zesduizend. ‘De website werd toen meer en vaker gedeeld, voorbij de grenzen van mijn eigen netwerk’, zegt LaRochelle. ‘Dat was onverwacht, en tijdens die groei dacht ik steeds: hoe kan ik het project veilig vormgeven voor alle verschillende bezoekers?’
Dus is Queering the Map volledig anoniem. Gebruikers hoeven niet in te loggen, er wordt geen IP-adres geregistreerd en alle pins worden van tevoren door een speciaal daarvoor in het leven geroepen vrijwilligersgroep gecontroleerd. ‘Ze checken op alles wat iemands anonimiteit kan schenden: volledige namen, adressen of telefoonnummers.’
De pins bestaan overigens niet alleen uit emotionele dagboekpassages, zegt LaRochelle. ‘Gebruikers plaatsen ook pins met historische feiten, bijna geschiedenislessen. Of er wordt fanfictie, zoals queer versies van Titanic, geplaatst.’
Dat niet alles altijd volgens de ‘regels’ – koppel een persoonlijke ervaring aan een locatie – gaat, maakt volgens LaRochelle helemaal niets uit. ‘Ik houd van de manier waarop gebruikers Queering the Map misbruiken. Het gaat zo veel verder dan een traditionele landkaart en het is ook nog eens typisch queer: regels breken en dingen op een alternatieve manier doen.’
In de wirwar van ervaringen en locaties komt het hierop neer, zegt LaRochelle: ‘Er zijn een hoop fijne en een hoop verschrikkelijke ervaringen verzameld. Dat emotionele spectrum typeert Queering the Map.’ Traditionele queer representatie in de media, vertelt hen, valt vaak in een binair model: of de queer persoon is hyperfeestvierend óf hypergetraumatiseerd. ‘Binnen deze wereldkaart bestaan er juist veel ervaringen tegelijk, en dat geeft een heel genuanceerd beeld.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden