Het is nog niet bekend of supermarkten de nieuwe toeslag zullen doorberekenen in de prijzen en met hoeveel dan. En het is ook maar de vraag of we dat als consument wel door hebben. "Mensen letten daar niet echt op. Als er een paar cent bijkomt, zal het ons niet snel opvallen omdat de prijzen al een hele tijd stijgen," zegt consumentenpsycholoog Patrick Wessels.
Met ingang van 1 juli mogen horeca, kiosken, supermarkten en speciaalzaken geen eten en drinken meer in plastic verpakkingen voor eenmalig gebruik verkopen, zonder daar een toeslag voor te rekenen. Het gaat dan om eten en drinken dat je meteen kunt nuttigen, waarbij het risico dat het plastic op straat belandt, groot is.
In een gemiddelde supermarkt gaat het om een paar honderd producten op een assortiment van vijftien- tot twintigduizend producten die dit raakt. Hoe hoog de toeslagen zullen zijn, wordt nog afwachten. De supermarkten doen daar nog het zwijgen toe. Ze mogen dat zelf bepalen én het geld houden.
De richtlijnen van de overheid is 0,05 euro voor bakjes met eenpersoonsportie groente, fruit, yoghurt, beleg of saus. Voor een maaltijd is dat 0,50 euro en voor een beker 0,25 euro. Een herbruikbaar alternatief aanbieden, is een optie om onder een toeslag uit te komen. Maar dat zal in supermarkten geen optie zijn.
Volgens Wessels draagt een toeslag alleen bij tot bewustwording, als die duidelijk apart vermeld wordt, op de schapkaart. "Zoals dat gebeurt bij apparaten met een recycletoeslag." De prijs bij het product, is de plek om iets met de consument te communiceren. "Wanneer je voor het schap staat om iets te kopen, is het moment wanneer je een afweging maakt."
De kassabon is juist doordat die steeds langer wordt, al een onleesbaar geheel geworden. "Of je de bon bekijkt, dat hang af van drie dingen. Ben je gemotiveerd om het te doen, heb je de capaciteit en gelegenheid." De meeste mensen missen volgens de psycholoog de motivatie al.
"Die denken: het zal wel." De capaciteit, beter gezegd de mogelijkheid, wordt bemoeilijkt naarmate de bon nog langer wordt. "Het zijn al kleine lettertjes en hoe langer die wordt, hoe moeilijker die te lezen is." En de gelegenheid ontbreekt vaak ook. "Je staat in de supermarkt met zes mensen achter je in de rij. Je wil dan geen bonnetje uitpluizen, je wil weg."
Source: Nu.nl economisch