Het is net of die salarissen bij clubs in Saoedi-Arabië per 100 miljoen omhooggaan. N’Golo Kanté 100 miljoen per jaar, als je al de verhalen mag geloven. Ronaldo 200 miljoen. Messi had 600 miljoen kunnen krijgen voordat hij de afslag naar Miami nam, waarbij ik ben vergeten of het voor één of twee seizoenen was.
Dat zijn nog eens loonschalen. Hoewel? Sta je onder de douche met een collega die 100 miljoen meer verdient. Lijkt me best confronterend. Schaterlachend lees ik al die berichten over de nieuwe kooplust van de Pro League uit Saoedi-Arabië, de sprinkhanenplaag die zelfs neerstrijkt in het walhalla van het voetbal en de grasgroene velden van de Engelse competitie dreigt kaal te vreten. Althans, niet kaal natuurlijk, het gaat hoogstens om wat zanderige plekken in de strafschopgebieden.
Over de auteur
Willem Vissers is meer dan 25 jaar voetbalverslaggever. Hij versloeg acht WK’s. Vissers schrijft elke week een sportcolumn voor de Volkskrant, die niet noodzakelijkerwijs de mening van de redactie reflecteert. Lees hier onze richtlijnen voor columns.
Nog kostelijker is de verontwaardiging in Engeland, nu ze daar opeens niet meer de rijksten blijken te zijn. Ze zijn bezorgd dat ook een aantal van de allerbeste voetballers vertrekt, dus geen uitgerangeerde, wat oudere mannen op kicksen, maar kwieke twintigers in de kracht van hun leven.
Manchester City doet Bernardo Silva een verbeterde aanbieding om te voorkomen dat hij naar Al Nassr vertrekt, de club van Ronaldo. De ene Arabier, de eigenaar van City uit de Emiraten, biedt op tegen de andere Arabier uit Riyad. De hegemonie in het Midden-Oosten uitvechten in de stadions van de Premier League. Het zou grappig zijn, als het niet zo treurig was, om mensenrechten en meer. En dat uitgerekend de Engelsen zich afvragen of het deugt, of er niet eens onderzoek nodig is naar de handel en wandel van Todd Boehly bijvoorbeeld, de Amerikaanse eigenaar van Chelsea die met zijn karavaan overbodige spelers opduikt uit de fata morgana in de woestijn. Kan iemand eens uitzoeken wat de band is tussen hem en de Arabieren?
Onze correspondent in Londen vindt mij onderhand een Anglofoob, omdat ik niet sta te klappen voor alles dat uit Engeland komt qua voetbal. Ja, beleving, supporters, stadions, traditie, het is geweldig. Maar verder? Het gaat altijd over geld, over hoeveel ze te besteden hebben. Trainer Erik ten Hag vraagt zich bij Manchester United vooral af hoeveel geld hij deze zomer kan uitgeven, nu de Amerikanen treuzelen met de verkoop van de club.
In Engeland kopen ze al jaren iedereen die een bal rechtuit kan schieten en het gaat altijd door, crisis of niet. In mentaal opzicht hebben de Britten het voetbal een geweldige oplawaai gegeven. Nu ook weer: Declan Rice, een behoorlijke controlerende middenvelder van West Ham, goed inzicht en zo, leider, lieve jongen, maar verder ook niet zo heel bijzonder, moet een miljoen of honderd kosten. Arsenal en City zijn de kandidaten.
De Engelse competitie bestaat ook eigenlijk niet meer. Het is een competitie in Engeland, gefinancierd door Arabieren, Amerikanen en andere buitenlui. De Engelsen hebben, meer dan de Spanjaarden, Duitsers of Italianen, het voetbal elders in de wereld uitgehold. En nu huilie-huilie doen om een investeringsfonds van de koning van Saoedi-Arabië. Het is lachwekkend. Echt.
Source: Volkskrant