Tijdens de eerste, vijfdaagse test in Birmingham speelden de gastheren dinsdag geen cricket, maar Bazball. Dat is een dappere, spectaculaire manier van spelen, waarbij de slagmensen op alles slaan wat beweegt en waarbij de werpers bijna net zo agressief zijn als hun verre voorgangers in de jaren dertig, die het tijdens de ‘Bodyline-tour’ in Australië vooral op lichaamsdelen hadden gemunt. De Engelse ‘fielders’ probeerden niet het aantal runs te beperken door diep in het veld te staan, maar omcirkelden de slagmensen.
De term Bazball is een verwijzing naar de Nieuw-Zeelandse coach van Engeland, Brendon McCullum, wiens bijnaam Baz is. Bij het aanvaarden van zijn functie had de oud-slagman zich voorgenomen om het karakter van de Engelse cricketers te veranderen. Volgens hem zijn die van oudsher te timide, te gereserveerd en te bang om te verliezen. Onder McCullums bewind moeten ze risico nemen. Loyaliteit, hard werk en plezier vormen de pijlers van zijn filosofie. Data en diëten? Who cares.
Over de auteur
Patrick van IJzendoorn is correspondent Groot-Brittannië en Ierland voor de Volkskrant. Hij woont sinds 2003 in Londen en schreef meerdere boeken, waaronder over de Brexit.
In ruil daarvoor geeft McCullum zijn spelers alle vrijheid. Ontbijt met spek? Bier? Sigaren? Allemaal geen probleem, zolang ze er staan op het veld. ‘Ren naar het gevaar!’ is zijn credo. Met de in Nieuw-Zeeland geboren Ben Stokes heeft hij wat dat betreft een ideale aanvoerder. De rossige allrounder kent geen vrees. Dat de 32-jarige ooit voor de rechter is verschenen wegens openlijke geweldpleging, is niet belangrijk. In het verleden heeft Stokes getoond een winnaar te zijn.
Wat de Engelsen in feite spelen is Twenty20-cricket, een verkorte variant van de sport, maar dan in een vijf dagen durende test, waarbij het traditioneel juist draait om geduld en strategie. Met hun spectaculaire slagen en tactieken hebben ze de toeschouwers prima vermaakt, maar Engelse cricketpuristen keken hoofdschuddend toe. ‘Engeland is gek geworden van Bazball-manie’, mopperde cricketlegende Sir Geoffrey Boycott, de meester van het slaapverwekkende batten.
Het ironische is dat de Engelsen nu de bravoure tonen die kenmerkend was voor het Australische team dat de wereld tussen 1990 en 2010 overheerste, met persoonlijkheden als Merv Hughes, Glenn McGrath en wijlen Shane Warne. Aan het huidige team zit kraak noch smaak. ‘Boring, boring Aussies’, zongen de toeschouwers in Birmingham. De gasten hielden hun hoofd koel en profiteerden van de fouten die de Engelsen in hun roekeloze enthousiasme maakten.
Voor de Engelsen is er een troost. Bij de legendarische Ashes in 2005 verloren ze ook de eerste test, om uiteindelijk toch met 2-1 te winnen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden