Home

‘In de hedendaagse deugcultuur kon hij niet zijn wie hij was: een bevlogen, gepassioneerd onderwijsman’

Dennis Wiersma heeft noodgedwongen afscheid moeten nemen van zijn positie als minister van Onderwijs. In de hedendaagse deugcultuur, mede aangejaagd door de media, kon hij niet zijn wie hij was. Een bevlogen, gepassioneerd onderwijsman die met zijn visie in staat was om de heilige huisjes van de bestaande onderwijswereld te moderniseren. Het verzet tegen cruciale veranderingen was blijkbaar te groot. Er op authentieke wijze doorheen breken, werd afgestraft door anonieme meldingen. En dat laatste werd breed uitgemeten, helaas ten koste van zijn ambitie en de noodzakelijke veranderingen in de onderwijssector.

Wiersma was in staat geweest om het negatieve tij te keren na een lange periode van kwaliteitsverlies en een toenemend lerarentekort. Maar een vuist op tafel en een hoger dan gemiddeld verbaal volume werd niet geaccepteerd. Deze sector heeft echt geen behoefte meer aan ‘polderministers’ die overleggen tot je een ons weegt, maar onvoldoende bereiken. Het is 2 voor 12 in het onderwijs en dat had deze minister vlijmscherp in de gaten.
Kees Francino, oud-directeur basisonderwijs, Wijk bij Duurstede

Minister Wiersma is opgestapt. Ongetwijfeld terecht, maar wel heel jammer. Eindelijk durfde een minister van Onderwijs het aan om de problemen bij de kladden te pakken, na decennia van beschamend slap beleid. Lof daarvoor!

En wie gaat deze noodzakelijke lijn nu voortzetten? Wie verlost het onderwijs van de marktwerking, de lumpsum, de macht van incompetente besturen en een zwakke inspectie? Mijn voorstel is Aleid Truijens. Of Ton van Haperen. Hun visie ligt in het verlengde, of gaat zelfs verder dan wat Wiersma voor ogen had.
Christ Eykemans , oud-docent hbo, Amersfoort

Er is veel gezegd en geschreven over Dennis Wiersma, over zijn dadendrang maar de laatste tijd vooral ook over zijn driftbuien. Als zelfs partij- en voormalig fractiegenoten zeggen dat je een ‘pittige manier van stress uiten hebt’, kunnen we er vanuit gaan de klachten legitiem zijn.

Vooropgesteld: als professional heb je je - inderdaad - professioneel te gedragen. Tegen collega’s en medewerkers schreeuwen hoort daar zeker niet bij. Maar eens goed met je vuist op tafel slaan bij de zoveelste tegenwerking van het bolwerk dat je probeert te veranderen moet kunnen en is zelfs wenselijk.

De discussie gaat nu vooralsnog alleen over Dennis’ zijn gedrag. En ja, daar moet hij aan werken. Maar wat ook nodig beschouwd moet worden, is dat we de afgelopen decennia een generatie mensen op rubberen tegels ‘gekweekt’ hebben die nergens tegen kan, alles als een persoonlijke aanval beschouwt en zich zelfs fysiek bedreigd kan voelen door een minister. Fysiek. ‘As if’, om toch maar even terug te vallen op een anglicisme.

‘Sticks and stones may break me, both words can’t hurt me.’ Misschien moet dat het uitgangspunt worden, ter vervanging van de permanente gekwetstheid en erger.

Ik zie Dennis - met meer zelfbeheersing - over niet al te lange tijd graag terug.
Joël Andoetoe, Praag (Tsjechië)

Het kon niet uitblijven dat Dennis Wiersma uiteindelijk is opgestapt. In de eerste plaats natuurlijk zijn eigen botte schuld, maar ik denk dat een aantal bobo’s uit het onderwijsveld op de achtergrond ook hieraan wel een steentje heeft bijgedragen, om een aantal bij hun onpopulaire onderwijshervormingen alsnog van tafel te krijgen.

Groot verantwoordelijke Mark Rutte blijft gewoon weer zitten, terwijl hij vroegtijdig Wiersma had kunnen en moeten bijsturen. Het was toch een chefsache?

Jammer dat we een goede minister kwijtraken die in mijn ogen wel bij de verkeerde partij zat, maar dat terzijde.
Dick Wassink, Hoogeveen

Je bent minister en gedraagt je als een hork. Uiteraard beidt je ‘oprechte excuses’ aan en beloof je beterschap, Dan gaat het weer mis en is het beter te vetrekken. In je verklaring is te destilleren dat het allemaal niet jou schuld is maar het ligt uiteraard aan een ander..

Arrogantie ten top en liever niet tot ziens.
Len Koetsier, Groningen

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next